display result search
- 27
- 1000
- 1000
- 1000
انسان سرگشته در جستجوی حق، 3
سخنرانی آیت الله حسین انصاریان با موضوع "انسان سرگشته در جستجوی حق"، جلسه سوم: شواهد عینی هدایت، سال 1404
در آیه 73 سوره انبیاء، پنج مطلب بسیار مهم بیان شده است. خدای متعال میفرماید که ما انبیا و اولیایی را قرار دادیم تا مردم را به امر ما هدایت کنند. یک سؤال اساسی اینجاست: اگر عقل داریم و خیر و شر را تشخیص میدهیم، پس نیاز به پیغمبر و امام چیست؟
اولین پاسخ به این سؤال: مردمان پنج قاره، در گذشته و حال، همگی عقل داشتهاند. دیوانه و مجنون نبودهاند. کشاورزی، صنعت و علم میآموختند. پس چرا این همه گرفتار فساد، انحراف و گناهان اخلاقی، مالی و اجتماعی شدهاند؟ پاسخ این است که آنها به عقل خود مغرور بودند و توجه نداشتند که این عقلِ جزوی، با همه ارزشش، چراغ کاملی نیست که تمام زوایای تاریک درون و بیرون، و تمام خطرات راه زندگی تا قیامت را روشن کند. مثال: چراغ پیشانی لوکوموتیو قطار، با همه قدرتاش، فقط محدودهی کوتاهی از ریل جلوتر را نشان میدهد، نه کل مسیر تا مقصد نهایی را. عقل ما نیز همین گونه است. نور دارد، اما تا قیامت را نشان نمیدهد؛ حتی فردای ما را به وضوح نشان نمیدهد. من الان در اینجا نشستهام، عقل من خطرات فردا را به من نشان نمیدهد تا از الان برای پیشگیری اقدام کنم. اما هدایت انبیا و ائمه علیهمالسلام، چراغی است که تا اعماق قیامت را روشن میکند. خطرات لحظهی مرگ، برزخ، قیامت و طبقات دوزخ را نشان میدهد تا ما بتوانیم از هماکنون برای درمان و نجات خود اقدام کنیم. مردم بیدین و مشرک، به دلیل اینکه این خطرات را نمیبینند، با دست خود، مرگ سخت و دوزخ پرخطری را برای خویش فراهم میکنند. خداوند در قرآن میفرماید: فَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یره * وَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یره. اگر کسی به اندازهی یک ذره کوچکترین جزء شر مرتکب شود، در قیامت با عواقب آن روبرو خواهد شد. در دنیا میتوان فرار کرد، اما در قیامت، از حکومت خدا کجا میتوان گریخت؟
حضرت امام سجاد علیه السلام، با مادر رضاعی خود چنان رفتار میکرد که گویی مادر واقعیاش است. حتی لقمهای از پیش روی او برنمیداشت مبادا حسرت آن لقمه به دل مادرش بنشیند. این سطح از توجه به حقوق دیگران و ترس از حساب قیامت، از نور همان هدایت الهی سرچشمه میگیرد. ما چرا مرتکب زنا نمیشویم؟ زیرا به ما آموختهاند که وَلا تَقْرَبُوا الزِّنَا؛ اصلاً نزدیک زنا نشوید. به ما گفتهاند که زنا جادهای بسیار زشت و منتهی به جهنم است. این شناخت خطر است که مانع میشود.
در حرم امام رضا علیه السلام، فردی که خود را به من معرفی کرد، داستان زندگیاش را گفت: او در گذشته سارق بود. شبی قصد سرقت از خانهای را داشت، اما دید مردم در حال برگزاری مراسم احیای شب شهادت حضرت علی علیهالسلام هستند. در آن مراسم شرکت کرد و تحت تأثیر معارف و دعا قرار گرفت. همان شب توبه کرد و مسیر زندگیاش کاملاً تغییر یافت. او به من گفت: تو را به این حضرت قسم، تا جان داری منبر را ترک نکن! این منبرهاست که مردم را درمان میکند. این منبرهاست که جوانان ما را از زنا و فساد حفظ کرده، مال مردم را از غارت حفظ کرده، و حق امام زمان عجل الله را به مردم آموخته است. این اثر، اثر هدایت الهی است که از زبان ما جاری میشود. ما فقط واسطهایم. هدایتکننده حقیقی خداست: إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ.
در آیه 73 سوره انبیاء، پنج مطلب بسیار مهم بیان شده است. خدای متعال میفرماید که ما انبیا و اولیایی را قرار دادیم تا مردم را به امر ما هدایت کنند. یک سؤال اساسی اینجاست: اگر عقل داریم و خیر و شر را تشخیص میدهیم، پس نیاز به پیغمبر و امام چیست؟
اولین پاسخ به این سؤال: مردمان پنج قاره، در گذشته و حال، همگی عقل داشتهاند. دیوانه و مجنون نبودهاند. کشاورزی، صنعت و علم میآموختند. پس چرا این همه گرفتار فساد، انحراف و گناهان اخلاقی، مالی و اجتماعی شدهاند؟ پاسخ این است که آنها به عقل خود مغرور بودند و توجه نداشتند که این عقلِ جزوی، با همه ارزشش، چراغ کاملی نیست که تمام زوایای تاریک درون و بیرون، و تمام خطرات راه زندگی تا قیامت را روشن کند. مثال: چراغ پیشانی لوکوموتیو قطار، با همه قدرتاش، فقط محدودهی کوتاهی از ریل جلوتر را نشان میدهد، نه کل مسیر تا مقصد نهایی را. عقل ما نیز همین گونه است. نور دارد، اما تا قیامت را نشان نمیدهد؛ حتی فردای ما را به وضوح نشان نمیدهد. من الان در اینجا نشستهام، عقل من خطرات فردا را به من نشان نمیدهد تا از الان برای پیشگیری اقدام کنم. اما هدایت انبیا و ائمه علیهمالسلام، چراغی است که تا اعماق قیامت را روشن میکند. خطرات لحظهی مرگ، برزخ، قیامت و طبقات دوزخ را نشان میدهد تا ما بتوانیم از هماکنون برای درمان و نجات خود اقدام کنیم. مردم بیدین و مشرک، به دلیل اینکه این خطرات را نمیبینند، با دست خود، مرگ سخت و دوزخ پرخطری را برای خویش فراهم میکنند. خداوند در قرآن میفرماید: فَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یره * وَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یره. اگر کسی به اندازهی یک ذره کوچکترین جزء شر مرتکب شود، در قیامت با عواقب آن روبرو خواهد شد. در دنیا میتوان فرار کرد، اما در قیامت، از حکومت خدا کجا میتوان گریخت؟
حضرت امام سجاد علیه السلام، با مادر رضاعی خود چنان رفتار میکرد که گویی مادر واقعیاش است. حتی لقمهای از پیش روی او برنمیداشت مبادا حسرت آن لقمه به دل مادرش بنشیند. این سطح از توجه به حقوق دیگران و ترس از حساب قیامت، از نور همان هدایت الهی سرچشمه میگیرد. ما چرا مرتکب زنا نمیشویم؟ زیرا به ما آموختهاند که وَلا تَقْرَبُوا الزِّنَا؛ اصلاً نزدیک زنا نشوید. به ما گفتهاند که زنا جادهای بسیار زشت و منتهی به جهنم است. این شناخت خطر است که مانع میشود.
در حرم امام رضا علیه السلام، فردی که خود را به من معرفی کرد، داستان زندگیاش را گفت: او در گذشته سارق بود. شبی قصد سرقت از خانهای را داشت، اما دید مردم در حال برگزاری مراسم احیای شب شهادت حضرت علی علیهالسلام هستند. در آن مراسم شرکت کرد و تحت تأثیر معارف و دعا قرار گرفت. همان شب توبه کرد و مسیر زندگیاش کاملاً تغییر یافت. او به من گفت: تو را به این حضرت قسم، تا جان داری منبر را ترک نکن! این منبرهاست که مردم را درمان میکند. این منبرهاست که جوانان ما را از زنا و فساد حفظ کرده، مال مردم را از غارت حفظ کرده، و حق امام زمان عجل الله را به مردم آموخته است. این اثر، اثر هدایت الهی است که از زبان ما جاری میشود. ما فقط واسطهایم. هدایتکننده حقیقی خداست: إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ.
تاکنون نظری ثبت نشده است