display result search
- 57
- 1000
- 1000
- 1000
مسیر اضطرار و ائتلاف قلوب
سخنزانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع "مسیر اضطرار و ائتلاف قلوب"، سال 1404
طرح امامت، طرحی بسیار با عظمت و بزرگتر از آن چیزی است که تاکنون تصویر شده است. اگر کسی وسعت امامت را در وسعت قرآن نبیند، هرگز نمیتواند در برابر شبهات و فتنههای آخرالزمان مقاومت کند. دشمن بزرگترین تحریف را در همین امر انجام داده و امامت را تنزیل داده و کوچک کرده است. روایتی از امام رضا علیه السلام است که در آن حضرت، امامت را خلیفه الله و خلیفه رسول الله معرفی میکنند و میفرمایند: امام، مانند خورشید فروزانی است که حتی اگر زیر ابر باشد، زمین را منور میکند. همه حکما و عقلا از توصیف حقیقت امام عاجزند. متأسفانه بحث امامت امروز، همان چیزی شده که بنیامیه و بنیعباس تحریف کردند و بر اساس آن حتی معاویه هم میتوانست امام خوانده شود! امامت واقعی، حقیقتی فراتر از این منازعات سیاسی کوچک است. در سوره سوره نبأ، مفسرین اهل سنت میگویند مراد، قیامت است. اما روایات ما میگویند آن نبأ عظیم، امر امامت و ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام است. این سوره، کل طرح امامت از آغاز خلقت تا روز قیامت را بیان میکند. حتی در روز قیامت، ملائکه جز به اذن امام علیه السلام سخن نمیگویند. پس امامت، طرحی است کیهانی و عالمشمول. اگر ما امامت را در افق واقعی خودش توضیح دهیم، دیگر نیازی به پاسخگویی انفعالی به شبهات نیست. خودِ این منظومه فکری روشن، پاسخگوی همه نظامهای سیاسی و فکری موجود است. مشکل اینجاست که ما امامت را در نقطه صفر و در سطح گفتوگوی با عوام مطرح میکنیم، نه در اوج حقیقت خودش.امامت حضرت مهدی عجلالله، قله این طرح عظیم است. طرح ایشان دو مرحله دارد: دوران غیبت، دوران ظهور. غیبت، معانی متعددی دارد: از غیبت شخصی امام تا غیبت حقیقت ولایت در پشت حجابهای ظلمانی. قرآن میفرماید: وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَىٰ وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ. در روایت آمده: لیل دوران حکومتهای جور مانند بنیامیه است و نهار دوران طلوع دولت امام زمان عجل الله است. بزرگترین حجاب امروز، تمدن مادی غرب است که ادامهدهنده همان قرائت تحریفشده بنیامیه یا واکنش دنیای مسیحیت به آن است. ظهور، یعنی کنار رفتن این حجاب عظیم. ظهور نیز فقط ظهور جسمانی امام نیست؛ ظهور حقیقت ولایت است. در دوران ظهور، 25 حرف از 27 حرف علم منتشر میشود، دلها اصلاح و عقلها کامل میگردد. این دوره، یکی از مراحل یوم الفصل و جدایی کامل حق از باطل است.
در دوران غیبت نیز امام، مدیر عالم است. در شب قدر، تمام امور سال، اعم از تقدیرات جبهه حق و باطل، بر امام عجلالله نازل میشود. امام صادق علیه السلام فرمودند: خلفای جور از شب قدر میترسیدند، چون میدانستند در این شب، امور به دست امامی واگذار میشود که دشمن آنهاست. پس وقایع عالم، مانند جنگهای جهانی، زیر نظر و به اذن امام عجل الله است. این فهم، آرامشبخش است. غیبت، دوران اقدام و امتسازی است. غیبت، دوران خمول و بیکاری نیست. همانطور که حضرت ابراهیم علیه السلام در دوران غیبت و تبعید خود، بنای دو امت از نسل اسحاق و اسماعیل را گذاشت، امام زمان عجل الله نیز در غیبت، مشغول امتسازی و زمینهچینی برای ظهور است. غربال کردن و تمیز دادن مؤمنان واقعی نیز در این دوره اتفاق میافتد. یکی از اهداف طولانی شدن غیبت، رساندن امت به حالت اضطرار است. وقتی دست بشر از همه اسباب دنیوی کوتاه شود، حجابها کنار میرود و فریاد یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ بلند میشود. اضطرار به خدا و اضطرار به امام عجلالله. همچنین، غیبت زمانی پایان مییابد که ائتلاف قلوب مؤمنان بر محور امام عجلالله محقق شود. حوادث قبل از ظهور، به عظمت خودِ ظهور است. قرآن میفرماید: أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِن قَبْلِکُم. چگونه میخواهید وارد بهشت ظهور شوید، در حالی که ابتلائات و آزمایشهای سابقین را ندادهاید؟ انسان با صفات رذیله نمیتواند وارد بهشت ظهور شود. ابتلائات سخت، برای بهشتی شدن انسانها لازم است. تولد یک امر عظیم، با درد و فریاد همراه است. وقتی فریاد امت بلند شد و به نقطه اضطرار و ناچاری رسید، آنگاه است که نصرت الهی و ظهور محقق میشود.انتظار فقط یک دعای فردی نیست. انتظار، یک رویکرد همهجانبه به زندگی است. جامعه منتظر، جامعهای است که خواب و خوراک، جنگ و صلح، دوستی و دشمنی، اقتصاد و فرهنگش همگی منتظرانه است. انتظار سه رکن اصلی دارد: 1. تبرّی و احتراز همهجانبه از دشمنان خدا و امام عجلالله. این همان «جهاد اکبر» در برابر کفار و منافقان است. ما نمیتوانیم در عین پذیرش تمدن مادی غرب که درگیری همهجانبه با انبیا دارد، منتظر باشیم. 2. درگیری همهجانبه فکری، فرهنگی، علمی و سیاسی با جبهه باطل. در مقابل فقه، کلام، علوم و اصول آنها، دستگاه مستقل خود را بسازیم. علما در طول تاریخ غیبت، همین کار را کردند. 3. ساختن امت واحده در ذیل ولایت امام عجلالله. ایجاد ائتلاف قلوب و وحدت بر محور امامت. وظیفه ما این است، تصویر ظهور را بزرگ، شورانگیز و بیبدیل کنیم، نه یک مدرنیته اخلاقی در قالب نظامهای موجود. اقداماتمان را در تراز این عظمت قرار دهیم. کارهای کوچک هم ارزشمند است مانند صدقه دادن، اما باید برای اقدامات بزرگ و جمعی برنامهریزی کنیم. افق انتظارمان را از فرد به امت ارتقا دهیم. ظهور، یک پروژه جمعی است. دعا برای امام زمان عجلالله را در اولویت قرار دهیم. این دعاها، افق نگاه و نیازهای ما را عظیم میکند و قلب ما را با قلب امام عجلالله همافق میسازد. امروز پرچمدار اصلی مبارزه برای ولایت، وجود مقدس فاطمه زهرا سلام الله علیها است و این نصرت نهایی، به دست امام زمان عجلالله محقق خواهد شد. ما باید خود را برای آن حادثه بینظیر آماده کنیم. انتظار، یعنی تبری، درگیری و ساختن، در ابعادی به وسعت یک تمدن. این راه، راه علمای گذشته ما بوده و راه ما نیز هست. انشاءالله که با ائتلاف قلوب و اقدامات بزرگ، شایستگی درک آن روز بزرگ را بیابیم.
طرح امامت، طرحی بسیار با عظمت و بزرگتر از آن چیزی است که تاکنون تصویر شده است. اگر کسی وسعت امامت را در وسعت قرآن نبیند، هرگز نمیتواند در برابر شبهات و فتنههای آخرالزمان مقاومت کند. دشمن بزرگترین تحریف را در همین امر انجام داده و امامت را تنزیل داده و کوچک کرده است. روایتی از امام رضا علیه السلام است که در آن حضرت، امامت را خلیفه الله و خلیفه رسول الله معرفی میکنند و میفرمایند: امام، مانند خورشید فروزانی است که حتی اگر زیر ابر باشد، زمین را منور میکند. همه حکما و عقلا از توصیف حقیقت امام عاجزند. متأسفانه بحث امامت امروز، همان چیزی شده که بنیامیه و بنیعباس تحریف کردند و بر اساس آن حتی معاویه هم میتوانست امام خوانده شود! امامت واقعی، حقیقتی فراتر از این منازعات سیاسی کوچک است. در سوره سوره نبأ، مفسرین اهل سنت میگویند مراد، قیامت است. اما روایات ما میگویند آن نبأ عظیم، امر امامت و ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام است. این سوره، کل طرح امامت از آغاز خلقت تا روز قیامت را بیان میکند. حتی در روز قیامت، ملائکه جز به اذن امام علیه السلام سخن نمیگویند. پس امامت، طرحی است کیهانی و عالمشمول. اگر ما امامت را در افق واقعی خودش توضیح دهیم، دیگر نیازی به پاسخگویی انفعالی به شبهات نیست. خودِ این منظومه فکری روشن، پاسخگوی همه نظامهای سیاسی و فکری موجود است. مشکل اینجاست که ما امامت را در نقطه صفر و در سطح گفتوگوی با عوام مطرح میکنیم، نه در اوج حقیقت خودش.امامت حضرت مهدی عجلالله، قله این طرح عظیم است. طرح ایشان دو مرحله دارد: دوران غیبت، دوران ظهور. غیبت، معانی متعددی دارد: از غیبت شخصی امام تا غیبت حقیقت ولایت در پشت حجابهای ظلمانی. قرآن میفرماید: وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَىٰ وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ. در روایت آمده: لیل دوران حکومتهای جور مانند بنیامیه است و نهار دوران طلوع دولت امام زمان عجل الله است. بزرگترین حجاب امروز، تمدن مادی غرب است که ادامهدهنده همان قرائت تحریفشده بنیامیه یا واکنش دنیای مسیحیت به آن است. ظهور، یعنی کنار رفتن این حجاب عظیم. ظهور نیز فقط ظهور جسمانی امام نیست؛ ظهور حقیقت ولایت است. در دوران ظهور، 25 حرف از 27 حرف علم منتشر میشود، دلها اصلاح و عقلها کامل میگردد. این دوره، یکی از مراحل یوم الفصل و جدایی کامل حق از باطل است.
در دوران غیبت نیز امام، مدیر عالم است. در شب قدر، تمام امور سال، اعم از تقدیرات جبهه حق و باطل، بر امام عجلالله نازل میشود. امام صادق علیه السلام فرمودند: خلفای جور از شب قدر میترسیدند، چون میدانستند در این شب، امور به دست امامی واگذار میشود که دشمن آنهاست. پس وقایع عالم، مانند جنگهای جهانی، زیر نظر و به اذن امام عجل الله است. این فهم، آرامشبخش است. غیبت، دوران اقدام و امتسازی است. غیبت، دوران خمول و بیکاری نیست. همانطور که حضرت ابراهیم علیه السلام در دوران غیبت و تبعید خود، بنای دو امت از نسل اسحاق و اسماعیل را گذاشت، امام زمان عجل الله نیز در غیبت، مشغول امتسازی و زمینهچینی برای ظهور است. غربال کردن و تمیز دادن مؤمنان واقعی نیز در این دوره اتفاق میافتد. یکی از اهداف طولانی شدن غیبت، رساندن امت به حالت اضطرار است. وقتی دست بشر از همه اسباب دنیوی کوتاه شود، حجابها کنار میرود و فریاد یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ بلند میشود. اضطرار به خدا و اضطرار به امام عجلالله. همچنین، غیبت زمانی پایان مییابد که ائتلاف قلوب مؤمنان بر محور امام عجلالله محقق شود. حوادث قبل از ظهور، به عظمت خودِ ظهور است. قرآن میفرماید: أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِن قَبْلِکُم. چگونه میخواهید وارد بهشت ظهور شوید، در حالی که ابتلائات و آزمایشهای سابقین را ندادهاید؟ انسان با صفات رذیله نمیتواند وارد بهشت ظهور شود. ابتلائات سخت، برای بهشتی شدن انسانها لازم است. تولد یک امر عظیم، با درد و فریاد همراه است. وقتی فریاد امت بلند شد و به نقطه اضطرار و ناچاری رسید، آنگاه است که نصرت الهی و ظهور محقق میشود.انتظار فقط یک دعای فردی نیست. انتظار، یک رویکرد همهجانبه به زندگی است. جامعه منتظر، جامعهای است که خواب و خوراک، جنگ و صلح، دوستی و دشمنی، اقتصاد و فرهنگش همگی منتظرانه است. انتظار سه رکن اصلی دارد: 1. تبرّی و احتراز همهجانبه از دشمنان خدا و امام عجلالله. این همان «جهاد اکبر» در برابر کفار و منافقان است. ما نمیتوانیم در عین پذیرش تمدن مادی غرب که درگیری همهجانبه با انبیا دارد، منتظر باشیم. 2. درگیری همهجانبه فکری، فرهنگی، علمی و سیاسی با جبهه باطل. در مقابل فقه، کلام، علوم و اصول آنها، دستگاه مستقل خود را بسازیم. علما در طول تاریخ غیبت، همین کار را کردند. 3. ساختن امت واحده در ذیل ولایت امام عجلالله. ایجاد ائتلاف قلوب و وحدت بر محور امامت. وظیفه ما این است، تصویر ظهور را بزرگ، شورانگیز و بیبدیل کنیم، نه یک مدرنیته اخلاقی در قالب نظامهای موجود. اقداماتمان را در تراز این عظمت قرار دهیم. کارهای کوچک هم ارزشمند است مانند صدقه دادن، اما باید برای اقدامات بزرگ و جمعی برنامهریزی کنیم. افق انتظارمان را از فرد به امت ارتقا دهیم. ظهور، یک پروژه جمعی است. دعا برای امام زمان عجلالله را در اولویت قرار دهیم. این دعاها، افق نگاه و نیازهای ما را عظیم میکند و قلب ما را با قلب امام عجلالله همافق میسازد. امروز پرچمدار اصلی مبارزه برای ولایت، وجود مقدس فاطمه زهرا سلام الله علیها است و این نصرت نهایی، به دست امام زمان عجلالله محقق خواهد شد. ما باید خود را برای آن حادثه بینظیر آماده کنیم. انتظار، یعنی تبری، درگیری و ساختن، در ابعادی به وسعت یک تمدن. این راه، راه علمای گذشته ما بوده و راه ما نیز هست. انشاءالله که با ائتلاف قلوب و اقدامات بزرگ، شایستگی درک آن روز بزرگ را بیابیم.
تاکنون نظری ثبت نشده است