- 76
- 1000
- 1000
- 1000
راز اقامه عزای امام حسین علیهالسلام در محرم، 5
سخنرانی حجت الاسلام سید حسین مومنی با موضوع "راز اقامه عزای امام حسین علیهالسلام در محرم"، جلسه پنجم:"عاقبت عدم معرفت به امام زمانه "، سال 1405
علت اصلی فاجعه کربلا، عدم معرفت مردم نسبت به امامشان بود. این عدم معرفت، از همان روزهای پس از رحلت (یا به تحقیق، شهادت) پیامبر اکرم شروع شد. با همه تأکیداتی که پیامبر داشتند که از علی فاصله نگیرید و به او تکبر نکنید، متأسفانه مردم در اواخر عمر پیامبر کمکم فاصله گرفتند. پس از رحلت ایشان، این فاصله به «عدول از طریق حقه» و خروج از صراط مستقیم انجامید؛ همان صراطی که پیامبر در خطبه غدیر فرمودند: «منم و بعد از من، علی و اولاد او از صلب علی». در حدیث ثقلین نیز فرمودند که تمسک به قرآن و عترت، مانع ضلالت است. اما فاصله گرفتن از ولایت، ظلمها و جنایتهایی از فاطمیه تا کربلا را رقم زد. امام صادق علیهالسلام سه رکن اساسی را برای شیعیان خود برشمردند. 1. معرفت به خدا 2. معرفت به رسول 3. معرفت به امام ثمره معرفت خدا، رهایی از بحرانهای زندگی است؛ و الا انسان رزقش را در دست دیگران میبیند و به دنیا تعلق پیدا میکند. تمام جنایات کربلا، از غارت لباسها تا پامال شدن پیکر مطهر و مسابقه شمر و خولی برای بردن سر، ناشی از همین محبت به دنیاست. معرفت به نبی، یعنی شناخت دین و قواعدی که پیامبر برای تحقق جامعه الهی آورد. معرفت به امام نیز مانع گمراهی و آفتهاست و انسان را در پناه ولایت نگه میدارد.
امام، انیس و همراه واقعی ماست. امام رضا علیهالسلام در روایتی می فرمایند: «الامام الانیس الرفیق و الوالد الشفیق و الاخ الشفیق و الام البرّ بالولد الصغیر». یعنی امام، انیس و همراه، پدری دلسوز، برادری از یک مادر و مادری مهربان برای فرزند کوچک است. من بارها از آیت الله وحید خراسانی شنیدم که می فرمودند: بنی اسرائیل به حکم قطعی الهی باید چهارصد سال عذاب میدیدند، اما وقتی چهل شبانه روز به درگاه خدا زاری کردند، خداوند صد و هفتاد سال از عذابشان را بخشید و از چنگال فرعون نجاتشان داد. حضرت فرمودند: اگر شیعیان ما چنین کنند، خدا فرج ما را میرساند. ما در این ایام، هنوز پیکر شهید والامقاممان را بعد از صد روز نتوانستهایم دفن کنیم. آخرین جایی که ایشان مشرف شدند، مسجد جمکران بود. در روایات داریم که هر روز (برخی روایات دوشنبه و پنجشنبه، برخی هر روز، برخی روزی دو بار)، پرونده اعمال ما به امام زمان عرضه میشود. غروبهای جمعه که دل میگیرد، به خاطر همین عرض اعمال است. مثل وقتی که کارنامه را جلوی پدر میگذاریم. اگر خوب باشد، خوشحال میشود و اگر بد باشد، خجالت میکشیم. امام زمان در سرداب مقدس برای شیعیان دعا می کنند. من سراغ ندارم عملی بالاتر از گریه بر اباعبدالله الحسین علیه السلام برای از بین بردن حجابهای ظلمت و گناه. صاحب کتاب «خصائص» که شصت سال از خدا عمر گرفته بود، میگوید: در شصت سالگی دیدم بهترین راهی که گناهان را تبدیل به ثواب میکند، اشک بر حسین است. بهترین زمان گریه بر حسین، همین دهه اول محرم است. اگر رطوبتی هم در چشم ندارید، به صورت بمالید. در روایت داریم که اگر برای جدم گریه کنید و برای من دعا کنید، من هم برای شما دعا میکنم....
علت اصلی فاجعه کربلا، عدم معرفت مردم نسبت به امامشان بود. این عدم معرفت، از همان روزهای پس از رحلت (یا به تحقیق، شهادت) پیامبر اکرم شروع شد. با همه تأکیداتی که پیامبر داشتند که از علی فاصله نگیرید و به او تکبر نکنید، متأسفانه مردم در اواخر عمر پیامبر کمکم فاصله گرفتند. پس از رحلت ایشان، این فاصله به «عدول از طریق حقه» و خروج از صراط مستقیم انجامید؛ همان صراطی که پیامبر در خطبه غدیر فرمودند: «منم و بعد از من، علی و اولاد او از صلب علی». در حدیث ثقلین نیز فرمودند که تمسک به قرآن و عترت، مانع ضلالت است. اما فاصله گرفتن از ولایت، ظلمها و جنایتهایی از فاطمیه تا کربلا را رقم زد. امام صادق علیهالسلام سه رکن اساسی را برای شیعیان خود برشمردند. 1. معرفت به خدا 2. معرفت به رسول 3. معرفت به امام ثمره معرفت خدا، رهایی از بحرانهای زندگی است؛ و الا انسان رزقش را در دست دیگران میبیند و به دنیا تعلق پیدا میکند. تمام جنایات کربلا، از غارت لباسها تا پامال شدن پیکر مطهر و مسابقه شمر و خولی برای بردن سر، ناشی از همین محبت به دنیاست. معرفت به نبی، یعنی شناخت دین و قواعدی که پیامبر برای تحقق جامعه الهی آورد. معرفت به امام نیز مانع گمراهی و آفتهاست و انسان را در پناه ولایت نگه میدارد.
امام، انیس و همراه واقعی ماست. امام رضا علیهالسلام در روایتی می فرمایند: «الامام الانیس الرفیق و الوالد الشفیق و الاخ الشفیق و الام البرّ بالولد الصغیر». یعنی امام، انیس و همراه، پدری دلسوز، برادری از یک مادر و مادری مهربان برای فرزند کوچک است. من بارها از آیت الله وحید خراسانی شنیدم که می فرمودند: بنی اسرائیل به حکم قطعی الهی باید چهارصد سال عذاب میدیدند، اما وقتی چهل شبانه روز به درگاه خدا زاری کردند، خداوند صد و هفتاد سال از عذابشان را بخشید و از چنگال فرعون نجاتشان داد. حضرت فرمودند: اگر شیعیان ما چنین کنند، خدا فرج ما را میرساند. ما در این ایام، هنوز پیکر شهید والامقاممان را بعد از صد روز نتوانستهایم دفن کنیم. آخرین جایی که ایشان مشرف شدند، مسجد جمکران بود. در روایات داریم که هر روز (برخی روایات دوشنبه و پنجشنبه، برخی هر روز، برخی روزی دو بار)، پرونده اعمال ما به امام زمان عرضه میشود. غروبهای جمعه که دل میگیرد، به خاطر همین عرض اعمال است. مثل وقتی که کارنامه را جلوی پدر میگذاریم. اگر خوب باشد، خوشحال میشود و اگر بد باشد، خجالت میکشیم. امام زمان در سرداب مقدس برای شیعیان دعا می کنند. من سراغ ندارم عملی بالاتر از گریه بر اباعبدالله الحسین علیه السلام برای از بین بردن حجابهای ظلمت و گناه. صاحب کتاب «خصائص» که شصت سال از خدا عمر گرفته بود، میگوید: در شصت سالگی دیدم بهترین راهی که گناهان را تبدیل به ثواب میکند، اشک بر حسین است. بهترین زمان گریه بر حسین، همین دهه اول محرم است. اگر رطوبتی هم در چشم ندارید، به صورت بمالید. در روایت داریم که اگر برای جدم گریه کنید و برای من دعا کنید، من هم برای شما دعا میکنم....
تاکنون نظری ثبت نشده است