- 166
- 1000
- 1000
- 1000
راز اقامه عزای امام حسین علیهالسلام در محرم، 4
سخنرانی حجت الاسلام سید حسین مومنی با موضوع "راز اقامه عزای امام حسین علیهالسلام در محرم"، جلسه چهارم:"راز جاودانگی عاشورا "، سال 1405
یک روایت را خدمت شما عرض میکنم که در کتب معتبر مثل کامل الزیارات و جامع احادیث شیعه آمده. در بدو تولد اباعبدالله الحسین علیه السلام، جبرئیل به پیغمبر خدا خبر داد که این فرزند را در سرزمینی به نام کرب و بلا، با لب تشنه، سر از بدنش جدا می کنند.
پیغمبر اکرم آمدند کنار بستر زهرای مرضیه. دیدند دارند بچه را شستشو میدهند. فرمودند: «فرزند فاطمه را بیاورید، او پاک است و پاک کننده، از پاک متولد شده.» بچه را آوردند در دامان پیامبر. حضرت آنقدر بوسیدند که غرق بوسهاش کردند. بعد فرمودند: «فاطمه جان! خدا نام این فرزند را حسین گذاشته.» بعد یک دفعه، جبرئیل آمد برای پیامبر، شروع کردند به گریه کردن. پیامبر گریه میکرد، زهرا گریه میکرد، علی علیه السلام گریه میکرد، امام مجتبی علیه السلام میکرد، عرش الهی میلرزید. زهرای مرضیه پرسید: «بابا یا رسول الله! چرا گریه میکنی؟» فرمود: «دخترم! این حسین را به شهادت میرسانند.» مادرمون زهرا یک ناله زد. فرمود: «بابا! کی این اتفاق میافتد؟» فرمود: «من نیستم، تو نیستی، علی نیست.» زهرا دوباره ناله زد: «بابا! پس کی برای حسینم اقامه عزا میکند؟» این جمله را من از استاد فرزانه، حاج آقای انصاریان، شنیدم و این روایت را ایشان نقل کردند. پیغمبر خدا فرمودند: «دخترم! نگران نباش. میان امتم که برای حسین تو ماتم میگیرند. مردان امتم مثل زنی که بچه از دست داده، برای حسین تو زار میزنند، و زنان هم مثل مردان گریه میکنند. این کار هر سال تکرار میشود، اما تکراری نیست. دخترم! روز قیامت، من از مردانشان شفاعت میکنم و تو از زنانشان دستگیری می کنند. دشمنان هر کاری کردند که اسم حسین را محو کنند. سر بریدند، بدن را غارت کردند، زیر سم اسبان لگدکوبش کردند، اما اراده الهی تعلق گرفت که این نام بماند. خدا محبت حسین را در قلبها قرار داد. هرکسی که خدا دوستش بدارد، محبت حسین را در دلش میگذارد. نکته اول: اخلاص اباعبدالله. ایشان در قله اخلاص بود. هر چه داشت، در طبق اخلاص گذاشت و فقط رضای خدا را خواست. در گودی قتلگاه، وقتی سه ساعت بر زمین افتاده بود، نه ناله زد، نه شکایت کرد، فقط فرمود: «صَبْراً عَلَى قَضَائِکَ یَا رَبِّ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ.»
نکته دوم: زحمات امام سجاد علیه السلام و حضرت زینب سلام الله امام سجاد با ورود به کوفه، فرهنگ عاشورا را منتقل کرد. هر جا میرسید، گریه میکرد. به ایشان گفتند: «یوسف پدر داشت که میدانست زنده است اما اینقدر گریه کرد.» امام سجاد فرمود: «من چطور گریه نکنم که یک روز، هجده عزیزم را جلوی چشمم سر بریدند؟»
یک روایت را خدمت شما عرض میکنم که در کتب معتبر مثل کامل الزیارات و جامع احادیث شیعه آمده. در بدو تولد اباعبدالله الحسین علیه السلام، جبرئیل به پیغمبر خدا خبر داد که این فرزند را در سرزمینی به نام کرب و بلا، با لب تشنه، سر از بدنش جدا می کنند.
پیغمبر اکرم آمدند کنار بستر زهرای مرضیه. دیدند دارند بچه را شستشو میدهند. فرمودند: «فرزند فاطمه را بیاورید، او پاک است و پاک کننده، از پاک متولد شده.» بچه را آوردند در دامان پیامبر. حضرت آنقدر بوسیدند که غرق بوسهاش کردند. بعد فرمودند: «فاطمه جان! خدا نام این فرزند را حسین گذاشته.» بعد یک دفعه، جبرئیل آمد برای پیامبر، شروع کردند به گریه کردن. پیامبر گریه میکرد، زهرا گریه میکرد، علی علیه السلام گریه میکرد، امام مجتبی علیه السلام میکرد، عرش الهی میلرزید. زهرای مرضیه پرسید: «بابا یا رسول الله! چرا گریه میکنی؟» فرمود: «دخترم! این حسین را به شهادت میرسانند.» مادرمون زهرا یک ناله زد. فرمود: «بابا! کی این اتفاق میافتد؟» فرمود: «من نیستم، تو نیستی، علی نیست.» زهرا دوباره ناله زد: «بابا! پس کی برای حسینم اقامه عزا میکند؟» این جمله را من از استاد فرزانه، حاج آقای انصاریان، شنیدم و این روایت را ایشان نقل کردند. پیغمبر خدا فرمودند: «دخترم! نگران نباش. میان امتم که برای حسین تو ماتم میگیرند. مردان امتم مثل زنی که بچه از دست داده، برای حسین تو زار میزنند، و زنان هم مثل مردان گریه میکنند. این کار هر سال تکرار میشود، اما تکراری نیست. دخترم! روز قیامت، من از مردانشان شفاعت میکنم و تو از زنانشان دستگیری می کنند. دشمنان هر کاری کردند که اسم حسین را محو کنند. سر بریدند، بدن را غارت کردند، زیر سم اسبان لگدکوبش کردند، اما اراده الهی تعلق گرفت که این نام بماند. خدا محبت حسین را در قلبها قرار داد. هرکسی که خدا دوستش بدارد، محبت حسین را در دلش میگذارد. نکته اول: اخلاص اباعبدالله. ایشان در قله اخلاص بود. هر چه داشت، در طبق اخلاص گذاشت و فقط رضای خدا را خواست. در گودی قتلگاه، وقتی سه ساعت بر زمین افتاده بود، نه ناله زد، نه شکایت کرد، فقط فرمود: «صَبْراً عَلَى قَضَائِکَ یَا رَبِّ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ.»
نکته دوم: زحمات امام سجاد علیه السلام و حضرت زینب سلام الله امام سجاد با ورود به کوفه، فرهنگ عاشورا را منتقل کرد. هر جا میرسید، گریه میکرد. به ایشان گفتند: «یوسف پدر داشت که میدانست زنده است اما اینقدر گریه کرد.» امام سجاد فرمود: «من چطور گریه نکنم که یک روز، هجده عزیزم را جلوی چشمم سر بریدند؟»
تاکنون نظری ثبت نشده است