display result search
- 11
- 1000
- 1000
- 1000
تقویت اخلاق توحیدی در انسان، 57
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین سید احمد فقیهی با موضوع «تقویت اخلاق توحیدی در انسان»، جلسه پنجاه و هفتم: معارف دعا برای ارتباط با خدا، سال 1403
نیایشهای پرمغز، دعایی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در شب نیمه ماه مبارک رمضان زمزمه میفرمودند: «اللهم اقسم لنا من خشیتک ما یحول بیننا و بین معصیتک»؛ خدایا! بهرهای از خشیت خود را نصیب ما کن که میان ما و نافرمانیات حایل و مانع شود.
تفاوت خوف و خشیت در چیستی «خشیت»، میان بزرگان اندیشه تفاوت ظریفی است؛ مرحوم علامه طباطبایی میان خوف و خشیت تفاوت قائل شدهاند، در حالی که مرحوم آیتالله مصباح بر این باورند که تفاوت چندانی میان این دو وجود ندارد. با این حال، مشهور است که خشیت، آن ترسی است که از ادراک عظمت، جلال و جبروت الهی در دل ریشه میدواند. آدمی تنها زمانی لرزه بر اندامش میافتد که خطر زیانی را حس کند؛ اما تفاوت انسانها در چیزی است که آن را «ضرر» میپندارند.
حقیقت ضرر و زیان؛ از دنیا تا عقبی بسیاری از مردمان، ضرر را تنها در از دست دادن مال، قدرت، شهرت و جاه و مقام میبینند و از این فقدانها هراسانند. اما در نگاهی والا، ضرر حقیقی آن چیزی است که به دین، آخرت و سعادت ابدی انسان لطمه بزند. مؤمن اگرچه از مال و جان و آبروی خویش محافظت میکند، اما هراس بنیادین او از «گناه» و «معصیت» است؛ چرا که مصداق واقعی خسارت، نافرمانی خداوند است.
نیایشهای پرمغز، دعایی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در شب نیمه ماه مبارک رمضان زمزمه میفرمودند: «اللهم اقسم لنا من خشیتک ما یحول بیننا و بین معصیتک»؛ خدایا! بهرهای از خشیت خود را نصیب ما کن که میان ما و نافرمانیات حایل و مانع شود.
تفاوت خوف و خشیت در چیستی «خشیت»، میان بزرگان اندیشه تفاوت ظریفی است؛ مرحوم علامه طباطبایی میان خوف و خشیت تفاوت قائل شدهاند، در حالی که مرحوم آیتالله مصباح بر این باورند که تفاوت چندانی میان این دو وجود ندارد. با این حال، مشهور است که خشیت، آن ترسی است که از ادراک عظمت، جلال و جبروت الهی در دل ریشه میدواند. آدمی تنها زمانی لرزه بر اندامش میافتد که خطر زیانی را حس کند؛ اما تفاوت انسانها در چیزی است که آن را «ضرر» میپندارند.
حقیقت ضرر و زیان؛ از دنیا تا عقبی بسیاری از مردمان، ضرر را تنها در از دست دادن مال، قدرت، شهرت و جاه و مقام میبینند و از این فقدانها هراسانند. اما در نگاهی والا، ضرر حقیقی آن چیزی است که به دین، آخرت و سعادت ابدی انسان لطمه بزند. مؤمن اگرچه از مال و جان و آبروی خویش محافظت میکند، اما هراس بنیادین او از «گناه» و «معصیت» است؛ چرا که مصداق واقعی خسارت، نافرمانی خداوند است.
تاکنون نظری ثبت نشده است