- 7
- 1000
- 1000
- 1000
استعاذه، سلاح مومنان، 1(فاطمیه 1405)
سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان با موضوع "استعاذه، سلاح مومنان"، جلسه اول " پناه بردن به خدا"، سال 1405
یکی از مفاهیم برجسته قرآن کریم، مفهوم «استعاذه» است؛ یعنی پناه بردن به خدا در لحظههایی که انسان کاری از پیش نمیبرد. متأسفانه این مفهوم در جامعه ما غریب مانده و آنچنان که باید به آن پرداخته نمیشود و از همین ناحیه صدمه میخوریم.
ما باید در برابر ضرباتی که اطرافیان و دشمنان به ما میزنند، برای رفع ضعفهای خود، برای قدرتمند شدن و برای مبارزه با دشمنان به خدا پناه ببریم. ابلیس با تمام قدرتی که دارد، تنها در مقابل کسی که به خدا پناه میبرد ضعیف است.
حسادت و چشمزخم واقعیت دارند؛ در روایات آمده است که اکثر اهل قبور بر اثر حسادت از دنیا رفتهاند، نه به پایان رسیدن عمر. سحر و آسیب اجنه نیز واقعیت قرآنی دارند و راه مقابله با آنها پناه بردن به خداست. حتی خواندن قرآن ــ با آنکه کلام خداست ــ بدون استعاذه جای امنی نیست؛ چنانکه آیه «فاذا قرأت القرآن فاستعذ بالله» بر این معنا تصریح دارد. عبادت و ذکر نیز ما را از استعاذه بینیاز نمیکند. امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ بدر با تمام رشادتش، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پشت سر او نماز میخواند و دعا میکرد؛ حضرت زهرا سلام الله علیها نیز با تمام قرب و وصلی که داشت، مأمور به ذکر بود.
دشمنان ما ــ آمریکا و اسرائیل ــ از سحر و شیاطین جن و انس علیه ما استفاده حداکثری میکنند و هیچکس، حتی نیروهای انقلابی، از این تهدید مصون نیست. تصور غلطی است که بگوییم چون کارمان درست است، خودبهخود مورد حمایت قرار میگیریم؛ این همانند سخن کسانی است که میگویند «ما وصل شدیم، نماز لازم نیست». باید باور کنیم دشمن داریم؛ خداوند برای همین منظور ابلیس را مثال زده است. ابلیس روانشناس و جامعهشناس ماهری است؛ او حضرت آدم را بدون هیچ کمبودی از بهشت اخراج کرد و ما را با کمبودهایی که داریم راحتتر اخراج میکند.
شهید آیت الله دستغیب، عالم وارستهای که کتاب «استعاذه» او در جبهه ورقورق میشد، الگوی عملی این معناست. فرهنگ قدیمی «لعنت بر شیطون» هنگام عصبانیت نیز ریشه در باور به عداوت شیطان دارد.
یکی از مفاهیم برجسته قرآن کریم، مفهوم «استعاذه» است؛ یعنی پناه بردن به خدا در لحظههایی که انسان کاری از پیش نمیبرد. متأسفانه این مفهوم در جامعه ما غریب مانده و آنچنان که باید به آن پرداخته نمیشود و از همین ناحیه صدمه میخوریم.
ما باید در برابر ضرباتی که اطرافیان و دشمنان به ما میزنند، برای رفع ضعفهای خود، برای قدرتمند شدن و برای مبارزه با دشمنان به خدا پناه ببریم. ابلیس با تمام قدرتی که دارد، تنها در مقابل کسی که به خدا پناه میبرد ضعیف است.
حسادت و چشمزخم واقعیت دارند؛ در روایات آمده است که اکثر اهل قبور بر اثر حسادت از دنیا رفتهاند، نه به پایان رسیدن عمر. سحر و آسیب اجنه نیز واقعیت قرآنی دارند و راه مقابله با آنها پناه بردن به خداست. حتی خواندن قرآن ــ با آنکه کلام خداست ــ بدون استعاذه جای امنی نیست؛ چنانکه آیه «فاذا قرأت القرآن فاستعذ بالله» بر این معنا تصریح دارد. عبادت و ذکر نیز ما را از استعاذه بینیاز نمیکند. امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ بدر با تمام رشادتش، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پشت سر او نماز میخواند و دعا میکرد؛ حضرت زهرا سلام الله علیها نیز با تمام قرب و وصلی که داشت، مأمور به ذکر بود.
دشمنان ما ــ آمریکا و اسرائیل ــ از سحر و شیاطین جن و انس علیه ما استفاده حداکثری میکنند و هیچکس، حتی نیروهای انقلابی، از این تهدید مصون نیست. تصور غلطی است که بگوییم چون کارمان درست است، خودبهخود مورد حمایت قرار میگیریم؛ این همانند سخن کسانی است که میگویند «ما وصل شدیم، نماز لازم نیست». باید باور کنیم دشمن داریم؛ خداوند برای همین منظور ابلیس را مثال زده است. ابلیس روانشناس و جامعهشناس ماهری است؛ او حضرت آدم را بدون هیچ کمبودی از بهشت اخراج کرد و ما را با کمبودهایی که داریم راحتتر اخراج میکند.
شهید آیت الله دستغیب، عالم وارستهای که کتاب «استعاذه» او در جبهه ورقورق میشد، الگوی عملی این معناست. فرهنگ قدیمی «لعنت بر شیطون» هنگام عصبانیت نیز ریشه در باور به عداوت شیطان دارد.


تاکنون نظری ثبت نشده است