- 129
- 1000
- 1000
- 1000
خونخواهی مظلوم،2
سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان با موضوع "خونخواهی مظلوم"، جلسه دوم:"نقد تمدن غرب و نقش صهیونیسم "، سال 1405
من معتقدم تمدن غرب که امروز میبینیم، حاصل رشد طبیعی فکر بشر، چه تجربی، چه فلسفی نیست؛ بلکه محصول دست سازی صهیونیستهاست که با نفوذ در علوم انسانی، هر خواسته ای را با پوشش علمی به جوامع غالباً مسیحی القا می کنند. پروژه هایی مثل برهنگی و هرزگی در فرهنگ غرب ریشه ندارد و به مدرنیته هم ربطی ندارد. یکی از مهمترین ترفندهای این تمدن، حذف قصاص است. حذف قصاص جامعه ای تولید میکند که افرادش ترسوتر، محتاط تر و ضعیف تر می شوند؛ این دقیقاً خواست صهیونیستهاست تا سلطه شان راحتتر شود. مستندی معروف نشان میدهد جامعه آمریکا با ترس زندگی میکند. وقتی قصاص نباشد، جرئت به قتل افزایش مییابد و ضعفا بیشتر حساب میبرند. ما باید جامعه ای قوی بسازیم و قوت جامعه در این است که افرادش قوی باشند. برخی فکر می کنند برای اداره جامعه باید مردم را ترسو کرد، اما من معتقدم اگر همه قوی باشند، خودشان نظم را با مشارکت هم ایجاد می کنند. قرآن در سوره شورا می فرماید: «وَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْیُ هُمْ یَنْتَصِرُونَ» یعنی مومنان وقتی ستم میبینند، از هم یاری می طلبند. این یک اصل تمدنی است: نظم باید با قدرت هم افزای مردم برقرار شود، نه با قدرت سرکوبگر پلیس.
ما این الگو را در انقلاب و دفاع مقدس تجربه کردیم؛ مردم خودشان نظم شهر را حفظ کردند، بسیج قبل از جنگ تشکیل شد، مرزها توسط نیروهای بومی کنترل شد و در حماسه اخیر هم مردم پای کار آمدند. در جامعه دینی، اداره امور به عهده مردم است و امام شهید ما هم در سالهای آخر بر این مشارکت تأکید داشت. وقتی قصاص و انتقام از جامعه گرفته شود، سطح ضعف و ترس بالا میرود و مردم از هم رفع ظلم نمیکنند. روانشناسان این را بیماری اجتماعی میدانند؛ پدیده هایی مثل «اثر تماشاگر» که هرچه تعداد ناظران بیشتر باشد، احساس مسئولیت کمتر میشود، یا ترس از پیامدهای دخالت، یا توجیه اخلاقی و قانونی برای سکوت، یا همنوایی اجتماعی. متأسفانه روانشناسی حرف اصلی را نمیزند؛ این دین است که راه را نشان میدهد. کلمه «انتقام» و «خونخواهی» در فرهنگ ما تحت تأثیر غرب تحقیر شده، در حالی که این حس برای سلامت جامعه ضروری است. ما باید به خانوادۀ مقتول کمک کنیم تا انتقام بگیرد. این حرفها مربوط به قتلهای فردی است، اما اگر افراد شاخص جامعه مثل رهبر، فرمانده، عالم یا مؤثر در فرهنگ به قتل برسند، قتل اجتماعی رخ داده و کل جامعه باید برخیزد. مصداق کامل این قتل اجتماعی، خون اباعبدالله الحسین علیهالسلام است. چرا انتقام خونش هنوز گرفته نشده؟ چون انتقام اجتماعی زمانی محقق میشود که امام در جامعه با امنیت کامل زندگی کند و کسی جرئت تعرض به او نداشته باشد. حتی اگر بنیامیه نابود شوند، تا وقتی ناو آمریکایی در خلیج فارس باشد و بتواند افراد شاخص ما را بزند، انتقام کامل نشده است. نتانیاهو میگوید مهمترین دستاوردشان این است که ترس ما را ریختند؛ ما باید این ترس را در دلشان تشدید کنیم. کسانی که برای یک مقتول عادی دل میسوزانند، اما برای امام جامعه که امنیت هشتاد میلیون نفر به او وابسته است، هیچ حسی ندارند، دروغ میگویند. اگر برای خون سیدالشهدا حس انتقام نداشته باشی، آدمی نیستی. این فراتر از دین است؛ یک انسانیت است. وقتی گاندی یا چهگوارا را بزنند، جامعه به پا می خیزد؛ ما باید برای اماممان حساستر باشیم. انتقام اجتماعی یعنی کسی جرئت نکند به افراد شاخص تعرض کند. این جرئت را چه چیزی از بین میبرد؟ اهتمام عمومی و احساس عمومی خونخواهی. اگر سیاستمداران بخواهند اما مردم پای کار نباشند، دشمن میگوید چند نفر را میزنیم و تمام. اما وقتی ملت قیام کند، رعب ایجاد میشود. انتقام خون سیدالشهدا وقتی محقق میشود که امام زمان با اقتدار و ابهت ناشی از وحشت دشمن در جامعه زندگی کند؛ آن هم نه با گروه سیصدوسیزده نفره، بلکه با عموم مردم که فریاد «یالثارات الحسین» سر می دهند.
فاجعه آمیزترین صحنه، بازار شام است که امام سجاد را با زنجیر میبرند و کسی واکنش نشان نمیدهد. لعنت به مردم کوفه که نگاه کردند و قیام نکردند؛ آنها که سه چهار سال بعد قیام کردند و شهید شدند، چرا همان موقع در کوفه کار را تمام نکردند؟ این گفتگو را برای همین دارم؛ باید برای این تماشاگری ها هم روضه ساخت. چرا برای کسانی که سنگ زدند روضه داریم، اما برای آنها که فقط نگاه کردند و عبور دادند، هیچ؟ زینب از جلویشان عبور کرد و کسی تغییری نکرد. امام سجاد در شام به کسی فرمود: پول به نیزه داران بده تا سرها را از میان زنان بیرون ببرند. اگر حجاب کامل بود، شاید این غصه نبود. حضرت فرمود اگر دستمالی داری زیر زنجیر گردنم بگذار. لعنت بر آن قوم.
من معتقدم تمدن غرب که امروز میبینیم، حاصل رشد طبیعی فکر بشر، چه تجربی، چه فلسفی نیست؛ بلکه محصول دست سازی صهیونیستهاست که با نفوذ در علوم انسانی، هر خواسته ای را با پوشش علمی به جوامع غالباً مسیحی القا می کنند. پروژه هایی مثل برهنگی و هرزگی در فرهنگ غرب ریشه ندارد و به مدرنیته هم ربطی ندارد. یکی از مهمترین ترفندهای این تمدن، حذف قصاص است. حذف قصاص جامعه ای تولید میکند که افرادش ترسوتر، محتاط تر و ضعیف تر می شوند؛ این دقیقاً خواست صهیونیستهاست تا سلطه شان راحتتر شود. مستندی معروف نشان میدهد جامعه آمریکا با ترس زندگی میکند. وقتی قصاص نباشد، جرئت به قتل افزایش مییابد و ضعفا بیشتر حساب میبرند. ما باید جامعه ای قوی بسازیم و قوت جامعه در این است که افرادش قوی باشند. برخی فکر می کنند برای اداره جامعه باید مردم را ترسو کرد، اما من معتقدم اگر همه قوی باشند، خودشان نظم را با مشارکت هم ایجاد می کنند. قرآن در سوره شورا می فرماید: «وَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْیُ هُمْ یَنْتَصِرُونَ» یعنی مومنان وقتی ستم میبینند، از هم یاری می طلبند. این یک اصل تمدنی است: نظم باید با قدرت هم افزای مردم برقرار شود، نه با قدرت سرکوبگر پلیس.
ما این الگو را در انقلاب و دفاع مقدس تجربه کردیم؛ مردم خودشان نظم شهر را حفظ کردند، بسیج قبل از جنگ تشکیل شد، مرزها توسط نیروهای بومی کنترل شد و در حماسه اخیر هم مردم پای کار آمدند. در جامعه دینی، اداره امور به عهده مردم است و امام شهید ما هم در سالهای آخر بر این مشارکت تأکید داشت. وقتی قصاص و انتقام از جامعه گرفته شود، سطح ضعف و ترس بالا میرود و مردم از هم رفع ظلم نمیکنند. روانشناسان این را بیماری اجتماعی میدانند؛ پدیده هایی مثل «اثر تماشاگر» که هرچه تعداد ناظران بیشتر باشد، احساس مسئولیت کمتر میشود، یا ترس از پیامدهای دخالت، یا توجیه اخلاقی و قانونی برای سکوت، یا همنوایی اجتماعی. متأسفانه روانشناسی حرف اصلی را نمیزند؛ این دین است که راه را نشان میدهد. کلمه «انتقام» و «خونخواهی» در فرهنگ ما تحت تأثیر غرب تحقیر شده، در حالی که این حس برای سلامت جامعه ضروری است. ما باید به خانوادۀ مقتول کمک کنیم تا انتقام بگیرد. این حرفها مربوط به قتلهای فردی است، اما اگر افراد شاخص جامعه مثل رهبر، فرمانده، عالم یا مؤثر در فرهنگ به قتل برسند، قتل اجتماعی رخ داده و کل جامعه باید برخیزد. مصداق کامل این قتل اجتماعی، خون اباعبدالله الحسین علیهالسلام است. چرا انتقام خونش هنوز گرفته نشده؟ چون انتقام اجتماعی زمانی محقق میشود که امام در جامعه با امنیت کامل زندگی کند و کسی جرئت تعرض به او نداشته باشد. حتی اگر بنیامیه نابود شوند، تا وقتی ناو آمریکایی در خلیج فارس باشد و بتواند افراد شاخص ما را بزند، انتقام کامل نشده است. نتانیاهو میگوید مهمترین دستاوردشان این است که ترس ما را ریختند؛ ما باید این ترس را در دلشان تشدید کنیم. کسانی که برای یک مقتول عادی دل میسوزانند، اما برای امام جامعه که امنیت هشتاد میلیون نفر به او وابسته است، هیچ حسی ندارند، دروغ میگویند. اگر برای خون سیدالشهدا حس انتقام نداشته باشی، آدمی نیستی. این فراتر از دین است؛ یک انسانیت است. وقتی گاندی یا چهگوارا را بزنند، جامعه به پا می خیزد؛ ما باید برای اماممان حساستر باشیم. انتقام اجتماعی یعنی کسی جرئت نکند به افراد شاخص تعرض کند. این جرئت را چه چیزی از بین میبرد؟ اهتمام عمومی و احساس عمومی خونخواهی. اگر سیاستمداران بخواهند اما مردم پای کار نباشند، دشمن میگوید چند نفر را میزنیم و تمام. اما وقتی ملت قیام کند، رعب ایجاد میشود. انتقام خون سیدالشهدا وقتی محقق میشود که امام زمان با اقتدار و ابهت ناشی از وحشت دشمن در جامعه زندگی کند؛ آن هم نه با گروه سیصدوسیزده نفره، بلکه با عموم مردم که فریاد «یالثارات الحسین» سر می دهند.
فاجعه آمیزترین صحنه، بازار شام است که امام سجاد را با زنجیر میبرند و کسی واکنش نشان نمیدهد. لعنت به مردم کوفه که نگاه کردند و قیام نکردند؛ آنها که سه چهار سال بعد قیام کردند و شهید شدند، چرا همان موقع در کوفه کار را تمام نکردند؟ این گفتگو را برای همین دارم؛ باید برای این تماشاگری ها هم روضه ساخت. چرا برای کسانی که سنگ زدند روضه داریم، اما برای آنها که فقط نگاه کردند و عبور دادند، هیچ؟ زینب از جلویشان عبور کرد و کسی تغییری نکرد. امام سجاد در شام به کسی فرمود: پول به نیزه داران بده تا سرها را از میان زنان بیرون ببرند. اگر حجاب کامل بود، شاید این غصه نبود. حضرت فرمود اگر دستمالی داری زیر زنجیر گردنم بگذار. لعنت بر آن قوم.
تاکنون نظری ثبت نشده است