- 37
- 1000
- 1000
- 1000
افق نیازها و بایسته های نبرد رمضان
سخنرانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع "افق نیازها و بایسته های نبرد رمضان"، سال 1405
در شرایط کنونی، شدیداً به ایجاد امید نیاز داریم و باید از تزریق یأس به جامعه جلوگیری کنیم. روایت ما از صحنه باید روایت فتح باشد؛ همانگونه که عاشورا، با وجود سنگین ترین مصیبت، هیچگاه برای شیعه احساس شکست نیاورد، بلکه روایت درست از آن، مایه قوت شد. امام سجاد (علیهالسلام) و حضرت زینب (سلام الله) این روایت فاتحانه را از گودی قتلگاه و مجلس ابنزیاد آغاز کردند. ما نیز باید صحنه را بزرگ ببینیم و بدانیم که پیروزی نهایی قطعی است، هرچند در مسیرش فراز و نشیب وجود دارد. ما نباید نگاه تقلیل گرایانه به «بعثت» نداشته باشیم. بعثتی که قائد شهید از آن سخن گفتند، صرفاً تغییر یک نظام یا یک مذاکره نیست؛ این بعثت برای تغییر نظم جهانی و افول هژمونی آمریکاست. انقلاب اسلامی از ابتدا به دنبال تغییر نظم کهنه جهانی بود و با اشغال لانه جاسوسی، وارد تقابل با نظام سلطه شد. اکنون نیز باید این غنیمت بزرگ را صرف تغییر نظم کنیم، نه اینکه آن را در همان چارچوب لیبرال دموکراسی تعریف کنیم. آسیب اصلی این است که پیروزیهای بزرگ را در حد موازنه در نظم کنونی تفسیر کنیم، در حالی که ما در آستانه تغییر نظم هستیم و این غنیمت باید برای حذف حضور آمریکا از منطقه و تثبیت نظم نوین اسلامی هزینه شود. طرح انتقام خون سیدالشهدا (علیهالسلام) را کوچک نبینیم. انتقام خون سیدالشهدا، امری تاریخی و فراتر از قصاص فردی است. این انتقام، جمع شدن بساط شیطان، سقیفه، بنیامیه و امپراتوری های استکباری است و تا ظهور ادامه دارد. این طرح بزرگ نیازمند طراحی هوشمندانه، گفتمان سازی، عقلانیت، صبر و حوصله است. نباید مستعجل باشیم و میوه را نارس بچینیم؛ همانگونه که ظهور، محصول کار 124 هزار پیامبر است، انتقام خون حضرت نیز نیازمند نسلها مجاهدت و نهادینه سازی در نسل جوان است. در این مسیر، به انگیزه قوی (قلب گرم) و محاسبه دقیق و آرام (عقل سرد) نیاز داریم. طرح انقلاب اسلامی، طرحی بزرگ است و پس از شهادت قائد، وارد مرحله ای شده ایم که ممکن است نظم جهانی دچار فروپاشی شود. باید نه بترسیم، نه عجله کنیم، و نه بی دقتی؛ بلکه با انضباط، حوصله، دانش، دوراندیشی و وحدت در میدان عمل پیش برویم. قرآن می فرماید: «إِن جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا»؛ امروز رسانه های دشمن، با سیاست تنظیم خبر و تحریف، به دنبال ایجاد یأس، اختلاف و تشتت در جامعه و جبهه مقاومت هستند. متأسفانه گاهی دیده می شود که به جای مقابله با جریان کفر، خودمان با برچسب های نادرست (مانند خوارج، لیبرالیسم ریشو و...) به تخریب یکدیگر میپردازیم. این کار نه تنها از نظر شرعی پذیرفته نیست، بلکه سرمایه اجتماعی و انسجام میدان را تضعیف کرده و به کام دشمن تمام میشود. درجات ایمان وجود دارد و باید با مدارا و همراهی، همه را پای کار آورد، نه اینکه با برخوردهای تند، دیگران را از میدان خارج کنیم.
در بیانیه اخیر، چند نکته اساسی وجود دارد:
1. شفاف سازی فضای تصمیم سازی و تصمیم گیری: برای نخستین بار، آقا صراحتاً میفرمایند که جریان تصمیم ساز پنهان نباید بدون مسئولیت پذیری، بار تصمیمات را بر دوش نظام بیندازد. این بیانیه، زمینه پاسخگویی را فراهم میکند.
2. سه شرط اساسی برای مذاکره: ایشان با وجود «علی الاصول» مخالف بودن با مسیر مذاکره، به دلیل سه تعهدی که طرف مقابل داده، اجازه داده اند:
· پاسداشت حقوق ملت ایران
· پاسداشت حقوق جبهه مقاومت
· ایستادگی در برابر زیاده خواهی آمریکا
3. وظیفه فعلی ما: در این مرحله، اولویت فوری، بحث درباره «علی الاصول» یا بردن دعوا به عقب نیست؛ بلکه باید بر روی «چگونگی تحقق این سه شرط» و «نظارت میدانی بر آن» تمرکز کنیم و میدان را منسجم نگه داریم. اگر پای این سه اصل بایستیم، هرگونه زیاده خواهی و نقش آفرینی جریان غربگرا شکست خواهد خورد.
4. گفتمان سازی پیرامون این بیانیه: باید این بیانیه را به گفتمانی عمومی تبدیل کنیم، نه اینکه به حاشیه ها و اختلافات قبلی دامن بزنیم. کار شما نخبگان، تبیین این افقها و ایجاد عقلانیت پیرامون این حرکت بزرگ تاریخی است.
در شرایط کنونی، شدیداً به ایجاد امید نیاز داریم و باید از تزریق یأس به جامعه جلوگیری کنیم. روایت ما از صحنه باید روایت فتح باشد؛ همانگونه که عاشورا، با وجود سنگین ترین مصیبت، هیچگاه برای شیعه احساس شکست نیاورد، بلکه روایت درست از آن، مایه قوت شد. امام سجاد (علیهالسلام) و حضرت زینب (سلام الله) این روایت فاتحانه را از گودی قتلگاه و مجلس ابنزیاد آغاز کردند. ما نیز باید صحنه را بزرگ ببینیم و بدانیم که پیروزی نهایی قطعی است، هرچند در مسیرش فراز و نشیب وجود دارد. ما نباید نگاه تقلیل گرایانه به «بعثت» نداشته باشیم. بعثتی که قائد شهید از آن سخن گفتند، صرفاً تغییر یک نظام یا یک مذاکره نیست؛ این بعثت برای تغییر نظم جهانی و افول هژمونی آمریکاست. انقلاب اسلامی از ابتدا به دنبال تغییر نظم کهنه جهانی بود و با اشغال لانه جاسوسی، وارد تقابل با نظام سلطه شد. اکنون نیز باید این غنیمت بزرگ را صرف تغییر نظم کنیم، نه اینکه آن را در همان چارچوب لیبرال دموکراسی تعریف کنیم. آسیب اصلی این است که پیروزیهای بزرگ را در حد موازنه در نظم کنونی تفسیر کنیم، در حالی که ما در آستانه تغییر نظم هستیم و این غنیمت باید برای حذف حضور آمریکا از منطقه و تثبیت نظم نوین اسلامی هزینه شود. طرح انتقام خون سیدالشهدا (علیهالسلام) را کوچک نبینیم. انتقام خون سیدالشهدا، امری تاریخی و فراتر از قصاص فردی است. این انتقام، جمع شدن بساط شیطان، سقیفه، بنیامیه و امپراتوری های استکباری است و تا ظهور ادامه دارد. این طرح بزرگ نیازمند طراحی هوشمندانه، گفتمان سازی، عقلانیت، صبر و حوصله است. نباید مستعجل باشیم و میوه را نارس بچینیم؛ همانگونه که ظهور، محصول کار 124 هزار پیامبر است، انتقام خون حضرت نیز نیازمند نسلها مجاهدت و نهادینه سازی در نسل جوان است. در این مسیر، به انگیزه قوی (قلب گرم) و محاسبه دقیق و آرام (عقل سرد) نیاز داریم. طرح انقلاب اسلامی، طرحی بزرگ است و پس از شهادت قائد، وارد مرحله ای شده ایم که ممکن است نظم جهانی دچار فروپاشی شود. باید نه بترسیم، نه عجله کنیم، و نه بی دقتی؛ بلکه با انضباط، حوصله، دانش، دوراندیشی و وحدت در میدان عمل پیش برویم. قرآن می فرماید: «إِن جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا»؛ امروز رسانه های دشمن، با سیاست تنظیم خبر و تحریف، به دنبال ایجاد یأس، اختلاف و تشتت در جامعه و جبهه مقاومت هستند. متأسفانه گاهی دیده می شود که به جای مقابله با جریان کفر، خودمان با برچسب های نادرست (مانند خوارج، لیبرالیسم ریشو و...) به تخریب یکدیگر میپردازیم. این کار نه تنها از نظر شرعی پذیرفته نیست، بلکه سرمایه اجتماعی و انسجام میدان را تضعیف کرده و به کام دشمن تمام میشود. درجات ایمان وجود دارد و باید با مدارا و همراهی، همه را پای کار آورد، نه اینکه با برخوردهای تند، دیگران را از میدان خارج کنیم.
در بیانیه اخیر، چند نکته اساسی وجود دارد:
1. شفاف سازی فضای تصمیم سازی و تصمیم گیری: برای نخستین بار، آقا صراحتاً میفرمایند که جریان تصمیم ساز پنهان نباید بدون مسئولیت پذیری، بار تصمیمات را بر دوش نظام بیندازد. این بیانیه، زمینه پاسخگویی را فراهم میکند.
2. سه شرط اساسی برای مذاکره: ایشان با وجود «علی الاصول» مخالف بودن با مسیر مذاکره، به دلیل سه تعهدی که طرف مقابل داده، اجازه داده اند:
· پاسداشت حقوق ملت ایران
· پاسداشت حقوق جبهه مقاومت
· ایستادگی در برابر زیاده خواهی آمریکا
3. وظیفه فعلی ما: در این مرحله، اولویت فوری، بحث درباره «علی الاصول» یا بردن دعوا به عقب نیست؛ بلکه باید بر روی «چگونگی تحقق این سه شرط» و «نظارت میدانی بر آن» تمرکز کنیم و میدان را منسجم نگه داریم. اگر پای این سه اصل بایستیم، هرگونه زیاده خواهی و نقش آفرینی جریان غربگرا شکست خواهد خورد.
4. گفتمان سازی پیرامون این بیانیه: باید این بیانیه را به گفتمانی عمومی تبدیل کنیم، نه اینکه به حاشیه ها و اختلافات قبلی دامن بزنیم. کار شما نخبگان، تبیین این افقها و ایجاد عقلانیت پیرامون این حرکت بزرگ تاریخی است.
تاکنون نظری ثبت نشده است