display result search
- 161
- 1000
- 1000
- 1000
شرایط جامعه قبل از ظهور
سخنزانی حجت الاسلام سید حسین حسینی قمی با موضوع "شرایط جامعه قبل از ظهور"، سال 1404
بدون مقدمه بحثی را تقدیم می کنم با عنوان ده ویژگی در شرایط جامعه قبل از ظهور. اساس این بحث، کلام بسیار نورانی از وجود مقدس امام صادق علیه السلام در کتاب شریف کافی است. امام صادق علیه السلام ده ویژگی را در موضوع اوضاع جامعه قبل از ظهور بیان فرمودند. در حقیقت گلایه هایی از آن شرایط است. ما باید این گلایه ها را بشنویم و بدانیم و از زبان امام صادق علیه السلام کاری کنیم که آماده ظهور باشیم. انتظار ظهور به این معنا نیست که ما بنشینیم تا حضرت تشریف بیاورند و خودشان همه چیز را اصلاح کنند. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: أفضل اعمال امتی انتظار الفرج یعنی بالاترین عمل امت من انتظار فرج است. یعنی چه؟ انتظار یک نیت نیست، یک اعتقاد نیست. نفرمودند أفضل عقائد امتی یا أفضل نیات امتی که ما صرفاً این عقیده را داشته باشیم که امام زمانی ظهور می کنند و ما به این ظهور باور داریم. این صرف یک نیت و اعتقاد نیست. أفضل اعمال امتی یعنی انتظار باید در عمل خودش را نشان بدهد. در یکی از زیارت نامههای حضرت حتماً ملاحظه فرمودید اینگونه به ما یاد دادند بخوانیم و بگوییم: وَ اجْعَلْنَا مِنَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ. یعنی خدایا ما را از کسانی قرار بده که سرعت میگیرند برای برآوردن حوائج امام زمان. امام زمان چه اهدافی دارد، چه آرمانهایی دارد؟ خدا رحمت کند مرحوم آیتالله بهجت را. ایشان میفرمود: اینهایی که الان دعا میکنند امام زمان بیاید، اگر دقت کنید ازشان بپرسید امام زمان را برای چه میخواهید، بیشتر میگویند امام زمان بیاید گرفتاری ما را برطرف کند، من قرض دارم، گرفتاری دارم، مشکل دارم. همین حوائج مادی و دنیایی غالب است. در حالی که به ما یاد دادند در دعا بخواهیم مِنَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ یعنی ما آرمانهای ولی عصر ارواحنا فداه را پیاده کنیم. پس باید بشناسیم و بدانیم حضرت چه چیزهایی را میپسندند و چه چیزهایی را نمیپسندند. امام صادق علیه السلام فرمودند: إِذَا رَأَیْتَ...من ویژگی اول را اینگونه نوشتم: دورانی که قبل از ظهور، حرامخواریها زیاد میشود. قبل از ظهور امام زمان در آخرالزمان، لقمه حلال کم پیدا میشود. رَأَیْتَ الرِّجَالَ یَأْکُلُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ مِنْ بَخْسِ الْمِکْیَالِ وَ الْمِیزَانِ. میبینی که درآمد عدهای از کمفروشیهاست. کمفروشی حلال نیست، حرام است. سوره مبارکه مطففین را همه بلدید: وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفِینَ. ویل یعنی وعده عذاب. هر کجا در آیات و روایات ویل آمده، اسم یکی از چاههای دوزخ و وعده عذاب است. البته کمفروشی فقط به آن کاسبی که در ترازو کم میگذارد گفته نمیشود، انواع و اقسام دارد. آن کارخانهداری که جنسش را خوب تحویل نمیدهد، آن کارخانهداری که ماشین تولیدیاش هنوز از انبار کارخانه بیرون نیامده چند تا نقص و ایراد دارد، همه اینها کمفروشی است. آن معلمی که تلاش کافی نمیکند، آن سخنرانی که برای منبرش وقت نمیگذارد. خدا رحمت کند مرحوم محدث قمی حاج شیخ عباس را، صاحب مفاتیح. ایشان آقازادهای داشت به نام حاج میرزا آقای محدثزاده که منبر میرفت. یک شب جایی منبر رفته بود، بعد از منبر کسی سوال کرد این حدیثی که خواندید آدرسش کجا بود؟ فرموده بود یادم نیست. شب پدرش را خواب دیده بود که فرموده بود: علی! چرا برای منبرت مطالعه نمیکنی؟ وقت مردم امانت است. همه اینها مصداق کمفروشی است. کسانی میتوانند بگویند ما منتظر ظهور امام زمانیم که لقمهشان لقمه حلال باشد.
باز امام صادق علیه السلام فرمود: رَأَیْتَ الرِّبَا ظَاهِراً لَا یُعَابُ. رباخواری علنی میشود و کسی سرزنش نمیکند. امیرمؤمنان علیه السلام فرمود: پناه بر خدا! أَکَلَةُ النَّاسِ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ لَا یَخْلُو أَحَدٌ إِلَّا أَکَلَ الرِّبَا وَ إِنْ لَمْ یَأْکُلْهُ أَصَابَهُ غُبَارُهُ. همه به یک شکلی گرفتار رباخوارند و اگر رباخواری هم نکند، گرد و غبار رباخواری بر زندگیش مینشیند. در بیان دیگری فرمودند: أَقَلُّ مَا یَکُونُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ کمتر چیزی که در آخرالزمان پیدا میشود، چیزی که دیگر دور از دسترس است و باید بگردی تا پیدا کنی، دو چیز است: أَخٌ یُوثَقُ بِهِ وَ دِرْهَمٌ حَلَالٌ. یک برادر ایمانی که به دادت برسد در گرفتاریها، و یک درهم حلال. ویژگی دیگری که در روایت هست، مسئله صله رحم و کمک به مؤمنین است. اینها از نشانههای جامعه منتظر است. قضیهای را یادآوری میکنم از امام رضا علیه السلام که نشان میدهد جامعه مهدوی و جامعه مورد پسند امام زمان چگونه است. کسی آمد محضر امام رضا علیه السلام، خواست حاجتش را بگوید و گرفتاریاش را مطرح کند. خواست به زبان بیاورد، حضرت اجازه ندادند و فرمودند: وَجْهُکَ یَمْنَعُکَ الْمَسْأَلَةَ. برای چی میخواهی حرف بزنی؟ حرف نزن. وقتی حرف میزنی خجالت میکشی، آبرویت را حفظ کن. فرمود بنویس. آن شخص روی یک گوشه کاغذی نوشت گرفتاریاش و نامه را داد دست حضرت. حضرت تا نامه را گرفتند، بدون اینکه باز کنند و بخوانند فرمودند: حَاجَتُکَ مُقْضِیَةٌ. هرچه از دستم بربیاید برایت انجام میدهم. یکی از اهل مجلس عرض کرد آقا جان! نامه را بخوانید بعد بفرمایید حاجتت رواست. حضرت فرمود: من نامه را باز کنم و بخوانم؟ این مدتی که دارم نامه را میخوانم، این بنده خدا در اضطراب و نگرانی است که کار من چه میشود، گرفتاری من برطرف میشود یا نه. این مدت من جواب خدا را چه بدهم؟ اول خیالش را راحت کردم. وقتی نامه را باز کردند، دیدند نوشته: قرض دارم، یک پولی به من قرض بدهید، هر وقت دستم باز شد پول را برمیگردانم. حضرت فرمودند: قَرْضاً إِلَی مَیْسَرَةٍ؟ یعنی چه زمانی پول ما را برمیگردانی؟ تجارت و کسب و کاری داری؟ گفت نه. فرمود: إِلَی عُقْدَةٍ تَتَبَوَّأُ؟ ملکی داری که بفروشی پول ما را بدهی؟ گفت نه. فرمود: إِلَی غَلَّةٍ تَدْرُکُ؟ کشاورزی داری، محصولی داری؟ گفت نه. حضرت فرمود: خب پس برای چه میگویی قرض بدهم؟ گفت آقا پس چه بگویم؟ فرمود: بیا حقت را از من بگیر. یک طلبی از من داری. قرآن یادمان داده: وَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ. فرمود حق تو پیش ماست. تو سائلی، گرفتاری، نمیتوانی قرضت را بدهی. بیا حقت را به تو بدهم، بلاعوض. این است جامعه منتظر. این کلام نورانی وجود مقدس امام زمان ارواحنا فداه است. چی از این زیباتر؟ اگر الان به ما بگویند امروز بعدازظهر نیمه شعبان، آقا امام زمان در فلان نقطه حضور دارند، همه ما میرویم؟ چرا خود آقا فرمودند: مَنْ لَمْ یَقْدِرْ عَلَی زِیَارَتِنَا فَلْیَزُرْ صَالِحِی شِیعَتِنَا. اگر میخواهید بیایید زیارت من و دستتان به ما نمیرسد، امروز بعدازظهر بروید به یکی از شیعیان سر بزنید، یُکْتَبُ لَهُ ثَوَابُ زِیَارَتِنَا. خدا همان ثواب زیارت مرا برایتان مینویسد. پس عصر قبل از ظهور که امام نمیپسندد گرفتار رباخواری و حرامخواری باشیم. آنچه امام میپسندد لقمه حلال است. فرمودند برادری که گرفتاری انسان را برطرف کند و درهم حلال، خیلی کم پیدا میشود.
بدون مقدمه بحثی را تقدیم می کنم با عنوان ده ویژگی در شرایط جامعه قبل از ظهور. اساس این بحث، کلام بسیار نورانی از وجود مقدس امام صادق علیه السلام در کتاب شریف کافی است. امام صادق علیه السلام ده ویژگی را در موضوع اوضاع جامعه قبل از ظهور بیان فرمودند. در حقیقت گلایه هایی از آن شرایط است. ما باید این گلایه ها را بشنویم و بدانیم و از زبان امام صادق علیه السلام کاری کنیم که آماده ظهور باشیم. انتظار ظهور به این معنا نیست که ما بنشینیم تا حضرت تشریف بیاورند و خودشان همه چیز را اصلاح کنند. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: أفضل اعمال امتی انتظار الفرج یعنی بالاترین عمل امت من انتظار فرج است. یعنی چه؟ انتظار یک نیت نیست، یک اعتقاد نیست. نفرمودند أفضل عقائد امتی یا أفضل نیات امتی که ما صرفاً این عقیده را داشته باشیم که امام زمانی ظهور می کنند و ما به این ظهور باور داریم. این صرف یک نیت و اعتقاد نیست. أفضل اعمال امتی یعنی انتظار باید در عمل خودش را نشان بدهد. در یکی از زیارت نامههای حضرت حتماً ملاحظه فرمودید اینگونه به ما یاد دادند بخوانیم و بگوییم: وَ اجْعَلْنَا مِنَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ. یعنی خدایا ما را از کسانی قرار بده که سرعت میگیرند برای برآوردن حوائج امام زمان. امام زمان چه اهدافی دارد، چه آرمانهایی دارد؟ خدا رحمت کند مرحوم آیتالله بهجت را. ایشان میفرمود: اینهایی که الان دعا میکنند امام زمان بیاید، اگر دقت کنید ازشان بپرسید امام زمان را برای چه میخواهید، بیشتر میگویند امام زمان بیاید گرفتاری ما را برطرف کند، من قرض دارم، گرفتاری دارم، مشکل دارم. همین حوائج مادی و دنیایی غالب است. در حالی که به ما یاد دادند در دعا بخواهیم مِنَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ یعنی ما آرمانهای ولی عصر ارواحنا فداه را پیاده کنیم. پس باید بشناسیم و بدانیم حضرت چه چیزهایی را میپسندند و چه چیزهایی را نمیپسندند. امام صادق علیه السلام فرمودند: إِذَا رَأَیْتَ...من ویژگی اول را اینگونه نوشتم: دورانی که قبل از ظهور، حرامخواریها زیاد میشود. قبل از ظهور امام زمان در آخرالزمان، لقمه حلال کم پیدا میشود. رَأَیْتَ الرِّجَالَ یَأْکُلُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ مِنْ بَخْسِ الْمِکْیَالِ وَ الْمِیزَانِ. میبینی که درآمد عدهای از کمفروشیهاست. کمفروشی حلال نیست، حرام است. سوره مبارکه مطففین را همه بلدید: وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفِینَ. ویل یعنی وعده عذاب. هر کجا در آیات و روایات ویل آمده، اسم یکی از چاههای دوزخ و وعده عذاب است. البته کمفروشی فقط به آن کاسبی که در ترازو کم میگذارد گفته نمیشود، انواع و اقسام دارد. آن کارخانهداری که جنسش را خوب تحویل نمیدهد، آن کارخانهداری که ماشین تولیدیاش هنوز از انبار کارخانه بیرون نیامده چند تا نقص و ایراد دارد، همه اینها کمفروشی است. آن معلمی که تلاش کافی نمیکند، آن سخنرانی که برای منبرش وقت نمیگذارد. خدا رحمت کند مرحوم محدث قمی حاج شیخ عباس را، صاحب مفاتیح. ایشان آقازادهای داشت به نام حاج میرزا آقای محدثزاده که منبر میرفت. یک شب جایی منبر رفته بود، بعد از منبر کسی سوال کرد این حدیثی که خواندید آدرسش کجا بود؟ فرموده بود یادم نیست. شب پدرش را خواب دیده بود که فرموده بود: علی! چرا برای منبرت مطالعه نمیکنی؟ وقت مردم امانت است. همه اینها مصداق کمفروشی است. کسانی میتوانند بگویند ما منتظر ظهور امام زمانیم که لقمهشان لقمه حلال باشد.
باز امام صادق علیه السلام فرمود: رَأَیْتَ الرِّبَا ظَاهِراً لَا یُعَابُ. رباخواری علنی میشود و کسی سرزنش نمیکند. امیرمؤمنان علیه السلام فرمود: پناه بر خدا! أَکَلَةُ النَّاسِ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ لَا یَخْلُو أَحَدٌ إِلَّا أَکَلَ الرِّبَا وَ إِنْ لَمْ یَأْکُلْهُ أَصَابَهُ غُبَارُهُ. همه به یک شکلی گرفتار رباخوارند و اگر رباخواری هم نکند، گرد و غبار رباخواری بر زندگیش مینشیند. در بیان دیگری فرمودند: أَقَلُّ مَا یَکُونُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ کمتر چیزی که در آخرالزمان پیدا میشود، چیزی که دیگر دور از دسترس است و باید بگردی تا پیدا کنی، دو چیز است: أَخٌ یُوثَقُ بِهِ وَ دِرْهَمٌ حَلَالٌ. یک برادر ایمانی که به دادت برسد در گرفتاریها، و یک درهم حلال. ویژگی دیگری که در روایت هست، مسئله صله رحم و کمک به مؤمنین است. اینها از نشانههای جامعه منتظر است. قضیهای را یادآوری میکنم از امام رضا علیه السلام که نشان میدهد جامعه مهدوی و جامعه مورد پسند امام زمان چگونه است. کسی آمد محضر امام رضا علیه السلام، خواست حاجتش را بگوید و گرفتاریاش را مطرح کند. خواست به زبان بیاورد، حضرت اجازه ندادند و فرمودند: وَجْهُکَ یَمْنَعُکَ الْمَسْأَلَةَ. برای چی میخواهی حرف بزنی؟ حرف نزن. وقتی حرف میزنی خجالت میکشی، آبرویت را حفظ کن. فرمود بنویس. آن شخص روی یک گوشه کاغذی نوشت گرفتاریاش و نامه را داد دست حضرت. حضرت تا نامه را گرفتند، بدون اینکه باز کنند و بخوانند فرمودند: حَاجَتُکَ مُقْضِیَةٌ. هرچه از دستم بربیاید برایت انجام میدهم. یکی از اهل مجلس عرض کرد آقا جان! نامه را بخوانید بعد بفرمایید حاجتت رواست. حضرت فرمود: من نامه را باز کنم و بخوانم؟ این مدتی که دارم نامه را میخوانم، این بنده خدا در اضطراب و نگرانی است که کار من چه میشود، گرفتاری من برطرف میشود یا نه. این مدت من جواب خدا را چه بدهم؟ اول خیالش را راحت کردم. وقتی نامه را باز کردند، دیدند نوشته: قرض دارم، یک پولی به من قرض بدهید، هر وقت دستم باز شد پول را برمیگردانم. حضرت فرمودند: قَرْضاً إِلَی مَیْسَرَةٍ؟ یعنی چه زمانی پول ما را برمیگردانی؟ تجارت و کسب و کاری داری؟ گفت نه. فرمود: إِلَی عُقْدَةٍ تَتَبَوَّأُ؟ ملکی داری که بفروشی پول ما را بدهی؟ گفت نه. فرمود: إِلَی غَلَّةٍ تَدْرُکُ؟ کشاورزی داری، محصولی داری؟ گفت نه. حضرت فرمود: خب پس برای چه میگویی قرض بدهم؟ گفت آقا پس چه بگویم؟ فرمود: بیا حقت را از من بگیر. یک طلبی از من داری. قرآن یادمان داده: وَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ. فرمود حق تو پیش ماست. تو سائلی، گرفتاری، نمیتوانی قرضت را بدهی. بیا حقت را به تو بدهم، بلاعوض. این است جامعه منتظر. این کلام نورانی وجود مقدس امام زمان ارواحنا فداه است. چی از این زیباتر؟ اگر الان به ما بگویند امروز بعدازظهر نیمه شعبان، آقا امام زمان در فلان نقطه حضور دارند، همه ما میرویم؟ چرا خود آقا فرمودند: مَنْ لَمْ یَقْدِرْ عَلَی زِیَارَتِنَا فَلْیَزُرْ صَالِحِی شِیعَتِنَا. اگر میخواهید بیایید زیارت من و دستتان به ما نمیرسد، امروز بعدازظهر بروید به یکی از شیعیان سر بزنید، یُکْتَبُ لَهُ ثَوَابُ زِیَارَتِنَا. خدا همان ثواب زیارت مرا برایتان مینویسد. پس عصر قبل از ظهور که امام نمیپسندد گرفتار رباخواری و حرامخواری باشیم. آنچه امام میپسندد لقمه حلال است. فرمودند برادری که گرفتاری انسان را برطرف کند و درهم حلال، خیلی کم پیدا میشود.
تاکنون نظری ثبت نشده است