display result search
- 61
- 1000
- 1000
- 1000
سیره اجتماعی امام کاظم علیهالسلام
سخنرانی حجت الاسلام حبیب الله فرحزاد با موضوع "سیره اجتماعی امام کاظم علیهالسلام "، سال 1404
ایام ماه بزرگ خدا ماه رجب هستیم. چند شب دیگر سفره رجبیه برچیده می شود و خوشا به حال کسانی که بهره بردند و استفاده کردند از این ماه بزرگ که در روایت داریم خدای متعال می فرماید: ماه رجب را وسیله اتصال خودم با بنده ها قرار دادم، هر کسی به این ماه پناه ببرد و چنگ بزند به خدا می رسد. الله اکبر ماه بزرگ خداست. در آستانه شهادت امام هفتم علیه السلام هستیم از بیانات نورانی آن امام و حالات آن امام یک مقداری می خواهم عرض ادبی داشته باشم. ما مردم ایران زیر سایه فرزندان امام هفتم هستیم، چه در خراسان آقا امام رضا علیهالسلام و چه در قم حضرت فاطمه معصومه علیه السلام و چه در شیراز احمد بن موسی و برادرانش که فرزند امام هفتم می شوند. عموم امامزاده های ما و سادات ما موسوی هستند. ما مدیون امام هفتم علیه السلام هستیم. امام هفتم یک بیان نورانی دارند در اصول کافی شریفه، در زمان امام کاظم علیه السلام عده ای از دوستان و شیعیان یک کارهایی انجام دادند که باعث شد که خدا به دوستان و شیعیان غضب کند، گناه عقوبت دارد. کار خلاف، ظلم، اذیت و آزار عقوبتش قطعی هست. قطع رحم، طغیان و یاغی گری از بدترین گناهان است و عقوبتش هم سریع است. امام صادق علیه السلام فرزندی داشتند به نام اسماعیل که برادر امام کاظم علیهالسلام بوده و در زمان حیات خود امام صادق علیهالسلام هم از دنیا رفتند، یک نفر آمد گفت آقا فرزندتان سخت بیمار شده و در رختخواب افتاده، حضرت شخصی را فرستادند که جویای احوال شود که چرا گرفتار شده؟ این شخص می گوید من آمدم منزل اسماعیل ابن صادق پرسیدم چه شد که شما مریض شدید؟ گفتند لحظاتی قبل با خانم حالا یا کنیز بوده یا خانم درگیر شده وبگو مگوی تندی رخ داده و کار به جایی رسید که این خانم را پرت کرد به طرف دیوار و خانم صورتش به دیوار خورد و خراش برداشت زخمی شد، بعد هم اسماعیل که این کار را کرده بود مریض سختی شد و رختخواب افتاد. آمد به امام صادق گزارش داد که آقا اگر فرزندتان دفعتا این بلا آمده قبلش شلوغ کاری کرده است، غضب خیلی گناه بزرگی هست، تعبیر شده غضب کلید تمام بدی هاست. ما باید خودمان را کنترل کنیم و اعتدال مان را بهم نزنیم. بیشتر گناهان در حالت غضب انجام می شود. اهانت ها، جسارت ها،آشوب ها و اغتشاش ها و کینه های بی جا انتقام را از مردم مظلوم بی گناه و بیچاره می گیرند. تمام این قتل ها و آتش زدن ها و حمله ها به آدم های مظلوم در حالت غضب انجام شده. فلذا حضرت صادق علیهالسلام آن خانم را خواستند و هدیه ای به ایشان دادند و فرمودند فرزندم اسماعیل را حلالش کن، این خانم گفت من حلال کردم تا حال فرزند امام خوب شد. و امام صادق علیه السلام فرمودند: خدا را شکر می کنم که عقوبت فرزندان ما را در دنیا قرار داد. دوستان و شیعیان تخلف بکنند زود گوشمالی می شوند. در آیات و روایات هم هست آنهایی که مهلت می دهیم به ظالمین برای این است که پیمانه شان پر شود تا محکم ضربه به آنها بزنند. در روایت می فرماید در زمان امام کاظم علیهالسلام شیعیان تخلفی کردند که خدا به آنها غضب کرد. مرحوم علامه مجلسی رضوان الله تعالی علیه در مرآت القلوب ذیل این روایت یک بیانی دارد و می گوید احتمالا گناه شیعیان یکی ترک تقیه باشد، چون این را خیلی سفارش می کردند که اسرار را کتمان بکنید و تقیه را مراعات بکنید. یکی هم درست پیروی نکردن و پابرجا نبودن در مسیر اهل بیت باشد.لذا امام هفتم علیه السلام فرمود: بعضی شیعیان تخلفاتی کردند که مستحق عقوبت بودند من مخیر شدم من بلاگردان انها بشم یا اینکه خود اونا که جرم داشتن به انها بلا برسد. در کلامی دیگر امام هفتم فرمودند کسی با شیعیان ما دشمنی بکند با ما دشمنی کرده و با دوستان ما دوستی بکند با ما دوستی کرده و بعد فرمودند شیعیان ما از ما هستند جزو ما هستند و از سرشت و طینت ما خلق شده اند بعد امام هفتم علیه السلام فرمود هیچ مومنی نیست مریض شود و ما از بیماری او متاثر نشویم.
ایام ماه بزرگ خدا ماه رجب هستیم. چند شب دیگر سفره رجبیه برچیده می شود و خوشا به حال کسانی که بهره بردند و استفاده کردند از این ماه بزرگ که در روایت داریم خدای متعال می فرماید: ماه رجب را وسیله اتصال خودم با بنده ها قرار دادم، هر کسی به این ماه پناه ببرد و چنگ بزند به خدا می رسد. الله اکبر ماه بزرگ خداست. در آستانه شهادت امام هفتم علیه السلام هستیم از بیانات نورانی آن امام و حالات آن امام یک مقداری می خواهم عرض ادبی داشته باشم. ما مردم ایران زیر سایه فرزندان امام هفتم هستیم، چه در خراسان آقا امام رضا علیهالسلام و چه در قم حضرت فاطمه معصومه علیه السلام و چه در شیراز احمد بن موسی و برادرانش که فرزند امام هفتم می شوند. عموم امامزاده های ما و سادات ما موسوی هستند. ما مدیون امام هفتم علیه السلام هستیم. امام هفتم یک بیان نورانی دارند در اصول کافی شریفه، در زمان امام کاظم علیه السلام عده ای از دوستان و شیعیان یک کارهایی انجام دادند که باعث شد که خدا به دوستان و شیعیان غضب کند، گناه عقوبت دارد. کار خلاف، ظلم، اذیت و آزار عقوبتش قطعی هست. قطع رحم، طغیان و یاغی گری از بدترین گناهان است و عقوبتش هم سریع است. امام صادق علیه السلام فرزندی داشتند به نام اسماعیل که برادر امام کاظم علیهالسلام بوده و در زمان حیات خود امام صادق علیهالسلام هم از دنیا رفتند، یک نفر آمد گفت آقا فرزندتان سخت بیمار شده و در رختخواب افتاده، حضرت شخصی را فرستادند که جویای احوال شود که چرا گرفتار شده؟ این شخص می گوید من آمدم منزل اسماعیل ابن صادق پرسیدم چه شد که شما مریض شدید؟ گفتند لحظاتی قبل با خانم حالا یا کنیز بوده یا خانم درگیر شده وبگو مگوی تندی رخ داده و کار به جایی رسید که این خانم را پرت کرد به طرف دیوار و خانم صورتش به دیوار خورد و خراش برداشت زخمی شد، بعد هم اسماعیل که این کار را کرده بود مریض سختی شد و رختخواب افتاد. آمد به امام صادق گزارش داد که آقا اگر فرزندتان دفعتا این بلا آمده قبلش شلوغ کاری کرده است، غضب خیلی گناه بزرگی هست، تعبیر شده غضب کلید تمام بدی هاست. ما باید خودمان را کنترل کنیم و اعتدال مان را بهم نزنیم. بیشتر گناهان در حالت غضب انجام می شود. اهانت ها، جسارت ها،آشوب ها و اغتشاش ها و کینه های بی جا انتقام را از مردم مظلوم بی گناه و بیچاره می گیرند. تمام این قتل ها و آتش زدن ها و حمله ها به آدم های مظلوم در حالت غضب انجام شده. فلذا حضرت صادق علیهالسلام آن خانم را خواستند و هدیه ای به ایشان دادند و فرمودند فرزندم اسماعیل را حلالش کن، این خانم گفت من حلال کردم تا حال فرزند امام خوب شد. و امام صادق علیه السلام فرمودند: خدا را شکر می کنم که عقوبت فرزندان ما را در دنیا قرار داد. دوستان و شیعیان تخلف بکنند زود گوشمالی می شوند. در آیات و روایات هم هست آنهایی که مهلت می دهیم به ظالمین برای این است که پیمانه شان پر شود تا محکم ضربه به آنها بزنند. در روایت می فرماید در زمان امام کاظم علیهالسلام شیعیان تخلفی کردند که خدا به آنها غضب کرد. مرحوم علامه مجلسی رضوان الله تعالی علیه در مرآت القلوب ذیل این روایت یک بیانی دارد و می گوید احتمالا گناه شیعیان یکی ترک تقیه باشد، چون این را خیلی سفارش می کردند که اسرار را کتمان بکنید و تقیه را مراعات بکنید. یکی هم درست پیروی نکردن و پابرجا نبودن در مسیر اهل بیت باشد.لذا امام هفتم علیه السلام فرمود: بعضی شیعیان تخلفاتی کردند که مستحق عقوبت بودند من مخیر شدم من بلاگردان انها بشم یا اینکه خود اونا که جرم داشتن به انها بلا برسد. در کلامی دیگر امام هفتم فرمودند کسی با شیعیان ما دشمنی بکند با ما دشمنی کرده و با دوستان ما دوستی بکند با ما دوستی کرده و بعد فرمودند شیعیان ما از ما هستند جزو ما هستند و از سرشت و طینت ما خلق شده اند بعد امام هفتم علیه السلام فرمود هیچ مومنی نیست مریض شود و ما از بیماری او متاثر نشویم.
تاکنون نظری ثبت نشده است