- 53
- 1000
- 1000
- 1000
تهدیدات نظام خانواده، 14
سخنرانی حجت الاسلام سید علیرضا تراشیون با موضوع "تهدیدات نظام خانواده"، جلسه چهاردهم: عبور از تنش های زندگی، سال 1404
درهفته های گذشته بیان شد که اگر بخواهیم نظام خانواده بر اساس آن چیزی شکل بگیرد که یک محیط سرشار از آرامش و صمیمیت بین زن و شوهر به وجود بیاید، به چند نکته بایستی توجه کرد. در زندگی مشترک پیش فرض اولیه این است که وقتی یک زن و شوهری کنار همدیگر آغاز زندگی شان را رسما بر اساس شریعت مقدس شکل می دهند، مشکلاتی در زندگی وجود دارد که اصلا به نوعی این امر طبیعی است که هر جا اجتماعات انسانی وجود داشته باشد، آنجا خاستگاه یک سری تنش ها و مشکلات هست، ولی این دختر خانمی که ازدواج می کند و اولادی نداره وقتی خداوند به او فرزندی می دهد، می بینیم که به تدریج با همین بچه خودش دچار یک سری تنش ها، کنش ها و واکنش ها می شود، یعنی فرزند خودش هست و از ریشه وجودی اش هست، ولی با اون هم مشکل پیدا می کند. پس یک سری تنش هایی در زندگی به وجود می آید، حالا این می خواهد بین پدر و فرزند یا مادر و فرزند باشد یا بالعکس بین فرزندان و پدر و مادر باشد یا بین زن و شوهر این تنش به وجود بیاد، لذا ما همیشه می گوییم باید ما آمادگی داشته باشیم در زندگی که چطور از تنش ها عبور کنیم.به صورت طبیعی در روابط تنش ها و مشکلاتی وجود دارد که ما باید یاد بگیریم به جای اینکه این تنش ها را تبدیل به بحران بکنیم، چطور حل کنیم؟ گاهی اوقات حتی در نگاه های اجتماعی هم این اتفاقات می افتد، یعنی یک موقعی در جامعه یک تنشی وجود دارد، هنر ما این هست که این را تبدیل به بحرانش نکنیم، چون بحران همون کاهی هست که کوه می شود به راحتی و دیگر نمی شود، حلش کرد. حالا در محیط خانه راهکارهایی وجود دارد، اولین نکته اش این هست که هیجانات خودمان را کنترل کنیم و صبور باشیم این خیلی کمک می کند. هرچقدر هیجانات برود بالا عقلانیت می آید پایین، یعنی اینها رابطه معکوس با همدیگر دارند.آقا امیرالمومنین می فرمایند: وقتی عصبانی شدید سه تا کار نکنید تصمیم نگیرید، امر و نهی نکنید و تنبیه هم نکنید. چون هر سه پشیمانی می آورد، چون امور هیجانی باشد عقلانیت پایین میآید. قانون این هست، شما وقتی یک فاصله ای می اندازید بین مشکل و حل مشکل، آرامش ایجاد می کنید. نکته دوم اینکه به خودمان در بروز مشکلات سهم بدهیم در زندگی، چون گاهی اوقات ما فکر می کنیم که مشکل از طرف مقابلمان هست و او را مقصر می دانیم. اما نکته سوم خیلی نکته مهمی هست. دز مشکلات حتما با یکی مشورت کنید، ولی کسی که مشورت می کنید از نزدیکانتان نباشد، مگر اینکه واقعا بدانید آدم بی طرفی هست.
درهفته های گذشته بیان شد که اگر بخواهیم نظام خانواده بر اساس آن چیزی شکل بگیرد که یک محیط سرشار از آرامش و صمیمیت بین زن و شوهر به وجود بیاید، به چند نکته بایستی توجه کرد. در زندگی مشترک پیش فرض اولیه این است که وقتی یک زن و شوهری کنار همدیگر آغاز زندگی شان را رسما بر اساس شریعت مقدس شکل می دهند، مشکلاتی در زندگی وجود دارد که اصلا به نوعی این امر طبیعی است که هر جا اجتماعات انسانی وجود داشته باشد، آنجا خاستگاه یک سری تنش ها و مشکلات هست، ولی این دختر خانمی که ازدواج می کند و اولادی نداره وقتی خداوند به او فرزندی می دهد، می بینیم که به تدریج با همین بچه خودش دچار یک سری تنش ها، کنش ها و واکنش ها می شود، یعنی فرزند خودش هست و از ریشه وجودی اش هست، ولی با اون هم مشکل پیدا می کند. پس یک سری تنش هایی در زندگی به وجود می آید، حالا این می خواهد بین پدر و فرزند یا مادر و فرزند باشد یا بالعکس بین فرزندان و پدر و مادر باشد یا بین زن و شوهر این تنش به وجود بیاد، لذا ما همیشه می گوییم باید ما آمادگی داشته باشیم در زندگی که چطور از تنش ها عبور کنیم.به صورت طبیعی در روابط تنش ها و مشکلاتی وجود دارد که ما باید یاد بگیریم به جای اینکه این تنش ها را تبدیل به بحران بکنیم، چطور حل کنیم؟ گاهی اوقات حتی در نگاه های اجتماعی هم این اتفاقات می افتد، یعنی یک موقعی در جامعه یک تنشی وجود دارد، هنر ما این هست که این را تبدیل به بحرانش نکنیم، چون بحران همون کاهی هست که کوه می شود به راحتی و دیگر نمی شود، حلش کرد. حالا در محیط خانه راهکارهایی وجود دارد، اولین نکته اش این هست که هیجانات خودمان را کنترل کنیم و صبور باشیم این خیلی کمک می کند. هرچقدر هیجانات برود بالا عقلانیت می آید پایین، یعنی اینها رابطه معکوس با همدیگر دارند.آقا امیرالمومنین می فرمایند: وقتی عصبانی شدید سه تا کار نکنید تصمیم نگیرید، امر و نهی نکنید و تنبیه هم نکنید. چون هر سه پشیمانی می آورد، چون امور هیجانی باشد عقلانیت پایین میآید. قانون این هست، شما وقتی یک فاصله ای می اندازید بین مشکل و حل مشکل، آرامش ایجاد می کنید. نکته دوم اینکه به خودمان در بروز مشکلات سهم بدهیم در زندگی، چون گاهی اوقات ما فکر می کنیم که مشکل از طرف مقابلمان هست و او را مقصر می دانیم. اما نکته سوم خیلی نکته مهمی هست. دز مشکلات حتما با یکی مشورت کنید، ولی کسی که مشورت می کنید از نزدیکانتان نباشد، مگر اینکه واقعا بدانید آدم بی طرفی هست.


تاکنون نظری ثبت نشده است