display result search
- 9
- 1000
- 1000
- 1000
آمادگی برای ضیافت الهی
سخنزانی حجت الاسلام و المسلمین سید حمید میرباقری با موضوع "آمادگی برای ضیافت الهی"، سال 1404
در آستانهٔ پایان ماه رجب المرجب و فرارسیدن ماههای شعبان و رمضان قرار داریم. ماه رجب، ماه ریزش رحمتهای الهی و فرصتی طلایی برای ساختن خود و آمادهسازی روح و جان برای ضیافتهای بعدی است. پیامبر اکرم صلّیاللهعلیهوآله در دعایی که هنگام رویت هلال رجب میخواندند، از خداوند خواستهاند: اللهم بارک لنا فی رجب و شعبان و بلغنا شهر رمضان. این نشان میدهد که رجب و شعبان، مقدمهای برای بهرهبرداری کامل از رمضان هستند؛ مانند تمرینهای قبل از مسابقه. کسی که در ماه رمضان به حال و هوای معنوی عمیقی دست مییابد، قطعاً در رجب و شعبان تمرین بندگی کرده است. اکنون در این روزهای پایانی رجب، برای آنکه بهرهای افزونتر از ماه رمضان ببریم، باید چند کار مهم را در اولویت قرار دهیم: اولین و مهمترین کار: استغفار و توبه از گناهان. گناه، مانند دستاندازی در جادهٔ پیشرفت معنوی انسان است؛ سرعت حرکت به سوی خدا را کم میکند. گناه، انسان را مریض میکند؛ نمیگذارد از برکات و لذتهای معنوی استفاده کند. امام علی علیه السلام فرمودند: داءُکُمُ الذُّنُوبُ وَ دَواؤُکُمُ الاِستِغفارُ. بیماری شما گناهان است و درمانش استغفار. در سورهٔ نوح، خداوند با تأکید بسیار میفرماید: استغفار کنید تا خداوند برکات آسمان و زمین را بر شما فرو ریزد و شما را با اموال و فرزندان یاری کند و باغهای پرنعمت به شما عطا فرماید. استغفار، باعث جلب توجه خاص خداوند میشود. ماه رجب، ماه ریزش رحمت است؛ رحمت یعنی توجه خدا. پس باید در این ماه، بسیار بگوییم: أستغفرُاللهَ رَبی وَ أتوبُ إلَیه. ابن عباس نقل میکند که خداوند به حضرت آدم علیهالسلام وحی فرمود: به فرزندانت بگو در ماه رجب جان خود را از گناه حفظ کنند؛ زیرا گناه در این ماه، عقابش مضاعف است. پس مراقبت از زبان و چشم و تمام اعضا واجب است. سیرهٔ پیامبر اکرم صلّیاللهعلیهوآله نیز ما را از گناهان زبانی و اخلاقی برحذر میدارد. در تورات و انجیل، از ایشان با این ویژگیها یاد شده است: کسی که از دهانش فحش بیرون نمیآید، اهل هیاهو و جنجال نیست، و بدی را با بدی پاسخ نمیدهد، بلکه با خوبی پاسخ میدهد. این باید الگوی ما در پرهیز از گناه باشد. روزهٔ این ماه، ثوابی بینظیر دارد. فردی نزد امام صادق علیهالسلام آمد. حضرت پرسیدند: در این ماه روزه گرفتهای؟ گفت: نه. امام فرمودند: ثوابی از دستت رفته که تنها خداوند مقدارش را میداند. در حدیثی دیگر، پیامبر اکرم صلیالله علیهوآله در قبرستانی توقف کردند و گریستند. فرمودند: اگر این مردگان در ماه رجب یک روز روزه میگرفتند و شبی را به عبادت میایستادند، امروز در عذاب نبودند. سپس فرمودند: هر مرد یا زن مؤمنی که حتی یک روز از رجب را روزه بگیرد و شبی را برای خدا قیام کند، پاداشش همچون کسی است که هزار حج و عمره انجام داده و هزار گرسنه را سیر کرده است. خداوند او را از عذاب قبر و هراسهایش ایمن میدارد.
پس حتی اگر چند روز بیشتر به پایان رجب نمانده، از روزهٔ آن غافل نشویم. صدقه در این ماه، سبب نزدیکی به خداوند میشود و پاداشی در قیامت دارد که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به قلب هیچ بشری خطور نکرده است. زیارت امام رضا علیه السلام جایگاهی بسیار رفیع دارد. شخصی نزد امام جواد علیهالسلام آمد و پرسید: بعد از ادای حج واجب، با سرمایهٔ جدیدم حج مستحبی بروم یا به زیارت پدرتان امام رضا علیهالسلام؟ امام فرمودند: به جای حج مستحبی، به زیارت پدرم در ماه رجب برو. امام صادق علیهالسلام در فضیلت زیارت امام رضا علیهالسلام فرمودند: هر کس با معرفت به حق او، به زیارتش برود، من در قیامت دست او را میگیرم و وارد بهشتش میکنم، حتی اگر گناهان کبیره داشته باشد. نکتهٔ مهم، زیارت با معرفت است. معرفت یعنی امام را به عنوان حجت خدا بپذیریم و محور زندگیمان باشد. حکایت آن پیرزن فقیر که با ایمان کامل، امام را در حرم حاضر و ناظر میدید و با او سخن میگفت، نمونهٔ زیبایی از این معرفت است. زیارت، تنها حضور فیزیکی نیست؛ با دل باید به محضر امام علیهالسلام رسید.
در آستانهٔ پایان ماه رجب المرجب و فرارسیدن ماههای شعبان و رمضان قرار داریم. ماه رجب، ماه ریزش رحمتهای الهی و فرصتی طلایی برای ساختن خود و آمادهسازی روح و جان برای ضیافتهای بعدی است. پیامبر اکرم صلّیاللهعلیهوآله در دعایی که هنگام رویت هلال رجب میخواندند، از خداوند خواستهاند: اللهم بارک لنا فی رجب و شعبان و بلغنا شهر رمضان. این نشان میدهد که رجب و شعبان، مقدمهای برای بهرهبرداری کامل از رمضان هستند؛ مانند تمرینهای قبل از مسابقه. کسی که در ماه رمضان به حال و هوای معنوی عمیقی دست مییابد، قطعاً در رجب و شعبان تمرین بندگی کرده است. اکنون در این روزهای پایانی رجب، برای آنکه بهرهای افزونتر از ماه رمضان ببریم، باید چند کار مهم را در اولویت قرار دهیم: اولین و مهمترین کار: استغفار و توبه از گناهان. گناه، مانند دستاندازی در جادهٔ پیشرفت معنوی انسان است؛ سرعت حرکت به سوی خدا را کم میکند. گناه، انسان را مریض میکند؛ نمیگذارد از برکات و لذتهای معنوی استفاده کند. امام علی علیه السلام فرمودند: داءُکُمُ الذُّنُوبُ وَ دَواؤُکُمُ الاِستِغفارُ. بیماری شما گناهان است و درمانش استغفار. در سورهٔ نوح، خداوند با تأکید بسیار میفرماید: استغفار کنید تا خداوند برکات آسمان و زمین را بر شما فرو ریزد و شما را با اموال و فرزندان یاری کند و باغهای پرنعمت به شما عطا فرماید. استغفار، باعث جلب توجه خاص خداوند میشود. ماه رجب، ماه ریزش رحمت است؛ رحمت یعنی توجه خدا. پس باید در این ماه، بسیار بگوییم: أستغفرُاللهَ رَبی وَ أتوبُ إلَیه. ابن عباس نقل میکند که خداوند به حضرت آدم علیهالسلام وحی فرمود: به فرزندانت بگو در ماه رجب جان خود را از گناه حفظ کنند؛ زیرا گناه در این ماه، عقابش مضاعف است. پس مراقبت از زبان و چشم و تمام اعضا واجب است. سیرهٔ پیامبر اکرم صلّیاللهعلیهوآله نیز ما را از گناهان زبانی و اخلاقی برحذر میدارد. در تورات و انجیل، از ایشان با این ویژگیها یاد شده است: کسی که از دهانش فحش بیرون نمیآید، اهل هیاهو و جنجال نیست، و بدی را با بدی پاسخ نمیدهد، بلکه با خوبی پاسخ میدهد. این باید الگوی ما در پرهیز از گناه باشد. روزهٔ این ماه، ثوابی بینظیر دارد. فردی نزد امام صادق علیهالسلام آمد. حضرت پرسیدند: در این ماه روزه گرفتهای؟ گفت: نه. امام فرمودند: ثوابی از دستت رفته که تنها خداوند مقدارش را میداند. در حدیثی دیگر، پیامبر اکرم صلیالله علیهوآله در قبرستانی توقف کردند و گریستند. فرمودند: اگر این مردگان در ماه رجب یک روز روزه میگرفتند و شبی را به عبادت میایستادند، امروز در عذاب نبودند. سپس فرمودند: هر مرد یا زن مؤمنی که حتی یک روز از رجب را روزه بگیرد و شبی را برای خدا قیام کند، پاداشش همچون کسی است که هزار حج و عمره انجام داده و هزار گرسنه را سیر کرده است. خداوند او را از عذاب قبر و هراسهایش ایمن میدارد.
پس حتی اگر چند روز بیشتر به پایان رجب نمانده، از روزهٔ آن غافل نشویم. صدقه در این ماه، سبب نزدیکی به خداوند میشود و پاداشی در قیامت دارد که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به قلب هیچ بشری خطور نکرده است. زیارت امام رضا علیه السلام جایگاهی بسیار رفیع دارد. شخصی نزد امام جواد علیهالسلام آمد و پرسید: بعد از ادای حج واجب، با سرمایهٔ جدیدم حج مستحبی بروم یا به زیارت پدرتان امام رضا علیهالسلام؟ امام فرمودند: به جای حج مستحبی، به زیارت پدرم در ماه رجب برو. امام صادق علیهالسلام در فضیلت زیارت امام رضا علیهالسلام فرمودند: هر کس با معرفت به حق او، به زیارتش برود، من در قیامت دست او را میگیرم و وارد بهشتش میکنم، حتی اگر گناهان کبیره داشته باشد. نکتهٔ مهم، زیارت با معرفت است. معرفت یعنی امام را به عنوان حجت خدا بپذیریم و محور زندگیمان باشد. حکایت آن پیرزن فقیر که با ایمان کامل، امام را در حرم حاضر و ناظر میدید و با او سخن میگفت، نمونهٔ زیبایی از این معرفت است. زیارت، تنها حضور فیزیکی نیست؛ با دل باید به محضر امام علیهالسلام رسید.
تاکنون نظری ثبت نشده است