display result search
- 208
- 1000
- 1000
- 1000
مراتب شخصیت والای حضرت زهرا سلام الله علیها
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین علیرضا اعرافی با موضوع «مراتب شخصیت والای حضرت زهرا سلام الله علیها»، سال 1404
روز میلاد خجسته بانوی فضیلت و معرفت، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، که دخت بزرگ پیامبر خدا و سالروز میلاد امام راحل و عظیمالشأن است، روزی بسیار فرخنده و مبارک دانسته میشود.
شخصیت والای این بانوی بزرگ بر پایهی اعتقادات مستدل، واجد ولایت الهی و دارای مقاماتی کمنظیر حتی در میان انبیای الهی است. او نه تنها راه زیست ایمانی و معنوی را به زنان عالم میآموزد، بلکه سرمشقی برای همهی بشریت در طول تاریخ به شمار میرود. مقامات علمی، معرفتی و باطنی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها چنان بلند است که فهم آن برای ما دشوار و غیرقابل درک است.
در منطق اسلام، نامگذاری مقولهای مهم است و دستور داده شده است که نامها بر اساس ارزشها انتخاب شوند. اما نامگذاری معصومین علیهم السلام از آسمان نشأت گرفته و ریشه در فلسفههایی بسیار عمیق دارد؛ در مورد این بزرگواران، نامگذار خداوند است.
دربارهی نام محوری «فاطمه»، دو دستهی معتبر از روایات به این پرسش که «چرا فاطمه را فاطمه نامیدند؟» پاسخ میدهند:
1. سپر نورانی در برابر عذاب: در دستهای از روایات آمده است که فاطمه را فاطمه نامیدند، زیرا وجود مبارک او، عذاب را از دوستان و عارفان به حقش بازمیدارد و او «سپر نورانی» است؛ یعنی خلق خدا به واسطهی او از عذاب بازداشته میشوند.
2. جلال و شکوه غیرقابل شناخت: وجه دوم آن است که مردم از شناخت حقیقی (معرفتها) و رسیدن به بلندای جایگاه، جلال، شکوه و عظمت او بازداشته شدهاند (خلق فطموا عن معرفتها).
این دو پاسخ در واقع به یک نکتهی واحد بازمیگردد؛ مقام فاطمه مقام عادی نیست و بشر نمیتواند به عظمت و بلندای آن چشم بدوزد.
محدثه و مصحف فاطمه
یکی از نشانههای این جایگاه بزرگ و عظیم، لقب دیگر ایشان، یعنی «محدثه» است؛ به این معنا که فرشتگان (ملائکه) مستقیماً با او سخن میگفتند. ارتباط با عالم غیب و مخاطب ملائکه قرار گرفتن، نیازمند «ظرفیت فوقالعادهای» در دستگاه وجودی و معرفتی حضرت فاطمه است.
اوج این اتصال آسمانی و ارتباط با مبادی غیب، پس از رحلت پیامبر خدا (ص) ظهور و بروز یافت و شکوفا شد. در این دوران، جبرئیل بر حضرت زهرا نازل میشد و با ایشان سخن میگفت و امیرالمؤمنان (ع) آن سخنان را یادداشت میکردند. نتیجهی این اتصال، مصحف فاطمه شد، که یک رشته معارف نورانی و منظومهای از حقایق الهی است. این کتاب ارزشمند در دست ائمه هدی (ع) قرار داشته و امام به امام منتقل شده است و امروز نیز در دست حضرت ولیعصر، حجت بن الحسن العسکری (عج) قرار دارد.
وجوه اشتراک با امام زمان (عج)
با وجود فاصلهی زمانی بیش از 250 سال، وجوه مشترک عمیقی میان حضرت فاطمه (س) و فرزندشان، امام زمان (عج)، وجود دارد. پیامبر خدا بارها بر این نکته تأکید میکردند که امام مهدی (عج) از نسل و فرزندان حضرت فاطمه است. از سویی دیگر، امام زمان (عج) نیز فرمودهاند که مادرشان فاطمه زهرا الگوی نیکویی (اسوة حسنه) برای ایشان است.
این مادر و فرزند بزرگوار، در چندین ویژگی کلیدی مشترک هستند:
1. بزرگی و سیادت: هر دو بزرگ و آقا هستند؛ حضرت زهرا سیدة نساء العالمین (بانوی همهی زنان عالم) و حضرت حجت (عج) سید و آقای همهی مردمان امروز است.
2. مبارکه و منشأ برکت: هر دو «مبارکه» هستند و منشأ برکت، خیر، نور و منشأ تأثیر در عالم هستی به شمار میروند.
3. مدافعان حق و مبارزان با باطل: هر دو مدافع حق و مبارز با باطل هستند. حضرت زهرا (س) برای دفاع از حق امیرالمؤمنین (ع)، خطبه خواند، شبانه به در خانهی انصار و مهاجر رفت و چهره به چهره تبلیغ کرد و گریه نمود. امام زمان (عج) نیز هنگام قیام از کنار کعبه، دفاع از حق را اعلام کرده، خطبه میخوانند و مردم را چهره به چهره دعوت میکنند و ندای مادرشان را منعکس میسازند. همچنین، هر دو به احیای سنت پیغمبر (ص) میپردازند؛ امام زمان (عج) کتاب و سنت مرده (فراموش شده) را احیا میکند.
4. شجاعت و دشمنستیزی: شجاعت یکی از ویژگیهای اساسی اهل بیت (ع) است. حضرت زهرا (س) با وجود تنها بودن، محکم در دفاع از حق ایستاد؛ و امام زمان (عج) نیز با شجاعت میایستند و دفاع میکنند؛ شجاعت حسینی که از حضرت زهرا (س) سرچشمه میگیرد، در وجود حضرت حجت (عج) نیز وجود دارد.
5. عدم پذیرش بیعت ظالم: هر دو بزرگوار بیعت ظالم و بیعت حاکمان را قبول نکردند. حضرت زهرا (س) تا لحظهی آخر از بیعت با حاکمان زمان خودداری کرد و در دفاع از امیرالمؤمنین (ع) تردید نکرد.
این اشتراکات نشان میدهد که دفاع از حق در خانوادهی اهل بیت (ع) یک میراث مشترک است که در قیام امام زمان (عج) به اوج خود میرسد.
روز میلاد خجسته بانوی فضیلت و معرفت، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، که دخت بزرگ پیامبر خدا و سالروز میلاد امام راحل و عظیمالشأن است، روزی بسیار فرخنده و مبارک دانسته میشود.
شخصیت والای این بانوی بزرگ بر پایهی اعتقادات مستدل، واجد ولایت الهی و دارای مقاماتی کمنظیر حتی در میان انبیای الهی است. او نه تنها راه زیست ایمانی و معنوی را به زنان عالم میآموزد، بلکه سرمشقی برای همهی بشریت در طول تاریخ به شمار میرود. مقامات علمی، معرفتی و باطنی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها چنان بلند است که فهم آن برای ما دشوار و غیرقابل درک است.
در منطق اسلام، نامگذاری مقولهای مهم است و دستور داده شده است که نامها بر اساس ارزشها انتخاب شوند. اما نامگذاری معصومین علیهم السلام از آسمان نشأت گرفته و ریشه در فلسفههایی بسیار عمیق دارد؛ در مورد این بزرگواران، نامگذار خداوند است.
دربارهی نام محوری «فاطمه»، دو دستهی معتبر از روایات به این پرسش که «چرا فاطمه را فاطمه نامیدند؟» پاسخ میدهند:
1. سپر نورانی در برابر عذاب: در دستهای از روایات آمده است که فاطمه را فاطمه نامیدند، زیرا وجود مبارک او، عذاب را از دوستان و عارفان به حقش بازمیدارد و او «سپر نورانی» است؛ یعنی خلق خدا به واسطهی او از عذاب بازداشته میشوند.
2. جلال و شکوه غیرقابل شناخت: وجه دوم آن است که مردم از شناخت حقیقی (معرفتها) و رسیدن به بلندای جایگاه، جلال، شکوه و عظمت او بازداشته شدهاند (خلق فطموا عن معرفتها).
این دو پاسخ در واقع به یک نکتهی واحد بازمیگردد؛ مقام فاطمه مقام عادی نیست و بشر نمیتواند به عظمت و بلندای آن چشم بدوزد.
محدثه و مصحف فاطمه
یکی از نشانههای این جایگاه بزرگ و عظیم، لقب دیگر ایشان، یعنی «محدثه» است؛ به این معنا که فرشتگان (ملائکه) مستقیماً با او سخن میگفتند. ارتباط با عالم غیب و مخاطب ملائکه قرار گرفتن، نیازمند «ظرفیت فوقالعادهای» در دستگاه وجودی و معرفتی حضرت فاطمه است.
اوج این اتصال آسمانی و ارتباط با مبادی غیب، پس از رحلت پیامبر خدا (ص) ظهور و بروز یافت و شکوفا شد. در این دوران، جبرئیل بر حضرت زهرا نازل میشد و با ایشان سخن میگفت و امیرالمؤمنان (ع) آن سخنان را یادداشت میکردند. نتیجهی این اتصال، مصحف فاطمه شد، که یک رشته معارف نورانی و منظومهای از حقایق الهی است. این کتاب ارزشمند در دست ائمه هدی (ع) قرار داشته و امام به امام منتقل شده است و امروز نیز در دست حضرت ولیعصر، حجت بن الحسن العسکری (عج) قرار دارد.
وجوه اشتراک با امام زمان (عج)
با وجود فاصلهی زمانی بیش از 250 سال، وجوه مشترک عمیقی میان حضرت فاطمه (س) و فرزندشان، امام زمان (عج)، وجود دارد. پیامبر خدا بارها بر این نکته تأکید میکردند که امام مهدی (عج) از نسل و فرزندان حضرت فاطمه است. از سویی دیگر، امام زمان (عج) نیز فرمودهاند که مادرشان فاطمه زهرا الگوی نیکویی (اسوة حسنه) برای ایشان است.
این مادر و فرزند بزرگوار، در چندین ویژگی کلیدی مشترک هستند:
1. بزرگی و سیادت: هر دو بزرگ و آقا هستند؛ حضرت زهرا سیدة نساء العالمین (بانوی همهی زنان عالم) و حضرت حجت (عج) سید و آقای همهی مردمان امروز است.
2. مبارکه و منشأ برکت: هر دو «مبارکه» هستند و منشأ برکت، خیر، نور و منشأ تأثیر در عالم هستی به شمار میروند.
3. مدافعان حق و مبارزان با باطل: هر دو مدافع حق و مبارز با باطل هستند. حضرت زهرا (س) برای دفاع از حق امیرالمؤمنین (ع)، خطبه خواند، شبانه به در خانهی انصار و مهاجر رفت و چهره به چهره تبلیغ کرد و گریه نمود. امام زمان (عج) نیز هنگام قیام از کنار کعبه، دفاع از حق را اعلام کرده، خطبه میخوانند و مردم را چهره به چهره دعوت میکنند و ندای مادرشان را منعکس میسازند. همچنین، هر دو به احیای سنت پیغمبر (ص) میپردازند؛ امام زمان (عج) کتاب و سنت مرده (فراموش شده) را احیا میکند.
4. شجاعت و دشمنستیزی: شجاعت یکی از ویژگیهای اساسی اهل بیت (ع) است. حضرت زهرا (س) با وجود تنها بودن، محکم در دفاع از حق ایستاد؛ و امام زمان (عج) نیز با شجاعت میایستند و دفاع میکنند؛ شجاعت حسینی که از حضرت زهرا (س) سرچشمه میگیرد، در وجود حضرت حجت (عج) نیز وجود دارد.
5. عدم پذیرش بیعت ظالم: هر دو بزرگوار بیعت ظالم و بیعت حاکمان را قبول نکردند. حضرت زهرا (س) تا لحظهی آخر از بیعت با حاکمان زمان خودداری کرد و در دفاع از امیرالمؤمنین (ع) تردید نکرد.
این اشتراکات نشان میدهد که دفاع از حق در خانوادهی اهل بیت (ع) یک میراث مشترک است که در قیام امام زمان (عج) به اوج خود میرسد.
تاکنون نظری ثبت نشده است