display result search
- 390
- 1000
- 1000
- 1000
جنگ فقر و غنا در ادبیات قرآن و اهلبیت علیهم السلام، 2
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محسن قنبریان با موضوع "جنگ فقر و غنا در ادبیات قرآن و اهلبیت علیهم السلام"، جلسه دوم: توحید در ساحت اجتماعی، سال 1404
چرا امام بزرگوار ما به عنوان یک فقیه و یک حکیم الهی در پیام پذیرش قطعنامه شروع جنگی را اعلام می کند و با ادبیات خاصی نامگذاری اش می کند که امروز جنگ فقر و غنا شروع شده، جنگ استضعاف و استکبار شروع شده است. معمولا متوقع است که وقتی یک مرجع دینی حرف می زند با ادبیات مقدس تری سخن بگوید که امروز جنگ توحید و شرک و جنگ ایمان و کفر شروع شده اما می گوید جنگ حق و باطل، جنگ فقر و غنا، جنگ مرفهین بی درد و پابرهنگان و جنگ استضعاف و استکبار. کفر و ایمان دوگانه های واقعی هستند، توحید و شرک دوگانه های واقعی هستند، اما تا وقتی که خود کفر و ایمان هست، جنگی نیست هنوز احتجاج هست، مناظره هست، معجزه و برهان هست اما جنگ از لحظه ای شروع می شود که کفر لباس ظلم بر تنش می کند و بندگان خدا، کشور و خدا را گرو برمی دارد و مانع بین محرومان و مستضعفان فکری عالم با پیغمبران الهی می شود. از این لحظه جنگ شروع می شود. پس جنگ واقعا جنگ استضعاف و استکبار ولو زیر استکبار و استضعاف کفر و ایمان هست ولو زیر آن حق و باطل هست اما در این لباس که در می آید، مرتبه جنگی خودش می شود. خداوند در آیه 75 سوره مبارکه نسا می فرماید: چرا جهاد نمی کنید ، نمی گوید برای گسترش دین و نمی گوید برای گسترش توحید چرا جهاد نمی کنید؟ چرا در راه خدا برای مستضعفین نمی جنگید؟ چون جنگ لحظه ایست که استضعاف و استکبار اتفاق افتاده است. چرا توحید در مجتمع انسانی وقتی می خواهد بروز کند با عدالت بروز می کند؟ و چرا شرک وقتی می خواهد بروز بکند در جامعه انسانی به شکل تبعیض و ظلم بروز می کند؟ توحید را وقتی تحلیل بکنیم یعنی توحید را با آن توصیف اسلامی اش وقتی تحلیل بکنید یک مضمونی درونش نهفته است که عالم دو صف دارد، یکی صف خدا یکی صف همه بندگان و غیر خدا همین یعنی توحید و کمتر از این خدشه ای به توحید هست. گفتیم او خالق است و همه مخلوق او هستند، این معنای توحید خالقیت بود. یکی دیگر از شعب توحید، توحید در مالکیت است. عدالت ریشه همه عدالت هاست و عدالت در فرصت هاست یعنی شما اگر عدالت در فرصت را بردارید دیگر نباید حرفی از عدالت بزنید. پس همان طوری که توحید عدالت می سازد، تبعیض هم که نفی فرصت هست، نظام طبقاتی می سازد. حالا این نظام طبقاتی که فرعون ها و نمرودها پایه گذارش بودند، نیازمند به یک توجیه و تئوری است، چون باید خودش را در ذهن ها همسان بکند، توجیهی که برای جامعه تبعیض آمیز و نظام طبقاتی ساخته شده است اسمش شرک هست. قرآن صراحتا می فرماید شما یک امت واحدی بودید، فقط هم خدا را پرستش می کردید، شرک بعدها بر شما عارض شد. اما آنکه که شرک را در عالم گستراند، همان جامعه نمرودی و فرعونی بود. شرک بهانه و ترفند آدم هایی است که در جای دیگر استحصار و استعمار کردند که هیچ پشتوانه ای در عقل و تدبیر آدمیان نداشته و هیچ فیلسوف بزرگی نبوده در تاریخ که شرک رو تئوریزه کرده باشد.
چرا امام بزرگوار ما به عنوان یک فقیه و یک حکیم الهی در پیام پذیرش قطعنامه شروع جنگی را اعلام می کند و با ادبیات خاصی نامگذاری اش می کند که امروز جنگ فقر و غنا شروع شده، جنگ استضعاف و استکبار شروع شده است. معمولا متوقع است که وقتی یک مرجع دینی حرف می زند با ادبیات مقدس تری سخن بگوید که امروز جنگ توحید و شرک و جنگ ایمان و کفر شروع شده اما می گوید جنگ حق و باطل، جنگ فقر و غنا، جنگ مرفهین بی درد و پابرهنگان و جنگ استضعاف و استکبار. کفر و ایمان دوگانه های واقعی هستند، توحید و شرک دوگانه های واقعی هستند، اما تا وقتی که خود کفر و ایمان هست، جنگی نیست هنوز احتجاج هست، مناظره هست، معجزه و برهان هست اما جنگ از لحظه ای شروع می شود که کفر لباس ظلم بر تنش می کند و بندگان خدا، کشور و خدا را گرو برمی دارد و مانع بین محرومان و مستضعفان فکری عالم با پیغمبران الهی می شود. از این لحظه جنگ شروع می شود. پس جنگ واقعا جنگ استضعاف و استکبار ولو زیر استکبار و استضعاف کفر و ایمان هست ولو زیر آن حق و باطل هست اما در این لباس که در می آید، مرتبه جنگی خودش می شود. خداوند در آیه 75 سوره مبارکه نسا می فرماید: چرا جهاد نمی کنید ، نمی گوید برای گسترش دین و نمی گوید برای گسترش توحید چرا جهاد نمی کنید؟ چرا در راه خدا برای مستضعفین نمی جنگید؟ چون جنگ لحظه ایست که استضعاف و استکبار اتفاق افتاده است. چرا توحید در مجتمع انسانی وقتی می خواهد بروز کند با عدالت بروز می کند؟ و چرا شرک وقتی می خواهد بروز بکند در جامعه انسانی به شکل تبعیض و ظلم بروز می کند؟ توحید را وقتی تحلیل بکنیم یعنی توحید را با آن توصیف اسلامی اش وقتی تحلیل بکنید یک مضمونی درونش نهفته است که عالم دو صف دارد، یکی صف خدا یکی صف همه بندگان و غیر خدا همین یعنی توحید و کمتر از این خدشه ای به توحید هست. گفتیم او خالق است و همه مخلوق او هستند، این معنای توحید خالقیت بود. یکی دیگر از شعب توحید، توحید در مالکیت است. عدالت ریشه همه عدالت هاست و عدالت در فرصت هاست یعنی شما اگر عدالت در فرصت را بردارید دیگر نباید حرفی از عدالت بزنید. پس همان طوری که توحید عدالت می سازد، تبعیض هم که نفی فرصت هست، نظام طبقاتی می سازد. حالا این نظام طبقاتی که فرعون ها و نمرودها پایه گذارش بودند، نیازمند به یک توجیه و تئوری است، چون باید خودش را در ذهن ها همسان بکند، توجیهی که برای جامعه تبعیض آمیز و نظام طبقاتی ساخته شده است اسمش شرک هست. قرآن صراحتا می فرماید شما یک امت واحدی بودید، فقط هم خدا را پرستش می کردید، شرک بعدها بر شما عارض شد. اما آنکه که شرک را در عالم گستراند، همان جامعه نمرودی و فرعونی بود. شرک بهانه و ترفند آدم هایی است که در جای دیگر استحصار و استعمار کردند که هیچ پشتوانه ای در عقل و تدبیر آدمیان نداشته و هیچ فیلسوف بزرگی نبوده در تاریخ که شرک رو تئوریزه کرده باشد.
تاکنون نظری ثبت نشده است