- 3
- 1000
- 1000
- 1000
روش های دشمنان برای سلطه بر جوامع
سخنرانی آیت الله سید رحیم توکل با موضوع "روش های دشمنان برای سلطه بر جوامع "، سال 1405
دشمن برای تسلط بر ملتها چهار راه دارد:
1. ترساندن از مرگ: دشمن میخواهد ما را از کشته شدن بترساند، در حالی که ما مشتاق شهادتیم. تعبیر امام این است: ملتی که شهادت دارد، اسارت ندارد. در جنگ، رزمندگان با قرعه روی میدان مین میپریدند و قطعهقطعه میشدند تا مسیر باز شود. ترساندن چنین ملتی مسخره است.
2. فشار اقتصادی: دشمن با محاصره اقتصادی میخواهد ما را زمینگیر کند. این از شعب ابی طالب تا امروز بوده است. ملت ایران با عزت از این محاصره هم بیرون آمد.
3. زدن بصیرت: خطرناکترین راه. دشمن کاری میکند مردم ظلمت را نور ببینند. ابن ملجم از سربازان علی (ع) بود اما وقتی بصیرت رفت، نجات قرآن را در شهادت علی دید. شمر از سربازان اهل بیت بود اما آن جنایت را کرد. معاویه مفسران را فرستاد «الذین آمنوا» را به آل ابی سفیان و «الذین کفروا» را به آل علی تفسیر کنند. در شام آنقدر تبلیغ کردند که علی را تارک الصلاة دیدند. در جنگ صفین هر دو لشکر نماز میخواندند و یکی پرسید کدام به حقاند؛ امام فرمود: «اول حق را بشناس، بعد به افراد بزن.» اگر بصیرت برود، یک نماز جماعت یا یک قرآن بالای نیزه انسان را کلهپا میکند. در کنار روضهها روی بصیرتتان کار کنید. این ملت هشت ماه است در میدان ایستاده و دشمن را ذلیلتر کرده است.
4. به عقب انداختن اقدام: توابین بعد از کربلا آمدند، غسل شهادت کردند و کفن پوشیدند — کار عالی — اما صبر کردند تا کربلا تمام شد و تازه بیدار شدند. اگر در کربلا بودند، سرنوشت فرق میکرد. مختار هم بنی امیه را نابود کرد اما وقتی امام مجتبی به جنگ میرفت، گفت میدانم آخرش چیست و نیامد؛ امام زمانش را تنها گذاشت. امروز یک عده فقط به قیمت مرغ و تخممرغ فکر میکنند و یک عده روی میلهها قطعهقطعه میشوند. عالم به زمانه بر شبهات هجوم نمیآورد.
دشمن برای تسلط بر ملتها چهار راه دارد:
1. ترساندن از مرگ: دشمن میخواهد ما را از کشته شدن بترساند، در حالی که ما مشتاق شهادتیم. تعبیر امام این است: ملتی که شهادت دارد، اسارت ندارد. در جنگ، رزمندگان با قرعه روی میدان مین میپریدند و قطعهقطعه میشدند تا مسیر باز شود. ترساندن چنین ملتی مسخره است.
2. فشار اقتصادی: دشمن با محاصره اقتصادی میخواهد ما را زمینگیر کند. این از شعب ابی طالب تا امروز بوده است. ملت ایران با عزت از این محاصره هم بیرون آمد.
3. زدن بصیرت: خطرناکترین راه. دشمن کاری میکند مردم ظلمت را نور ببینند. ابن ملجم از سربازان علی (ع) بود اما وقتی بصیرت رفت، نجات قرآن را در شهادت علی دید. شمر از سربازان اهل بیت بود اما آن جنایت را کرد. معاویه مفسران را فرستاد «الذین آمنوا» را به آل ابی سفیان و «الذین کفروا» را به آل علی تفسیر کنند. در شام آنقدر تبلیغ کردند که علی را تارک الصلاة دیدند. در جنگ صفین هر دو لشکر نماز میخواندند و یکی پرسید کدام به حقاند؛ امام فرمود: «اول حق را بشناس، بعد به افراد بزن.» اگر بصیرت برود، یک نماز جماعت یا یک قرآن بالای نیزه انسان را کلهپا میکند. در کنار روضهها روی بصیرتتان کار کنید. این ملت هشت ماه است در میدان ایستاده و دشمن را ذلیلتر کرده است.
4. به عقب انداختن اقدام: توابین بعد از کربلا آمدند، غسل شهادت کردند و کفن پوشیدند — کار عالی — اما صبر کردند تا کربلا تمام شد و تازه بیدار شدند. اگر در کربلا بودند، سرنوشت فرق میکرد. مختار هم بنی امیه را نابود کرد اما وقتی امام مجتبی به جنگ میرفت، گفت میدانم آخرش چیست و نیامد؛ امام زمانش را تنها گذاشت. امروز یک عده فقط به قیمت مرغ و تخممرغ فکر میکنند و یک عده روی میلهها قطعهقطعه میشوند. عالم به زمانه بر شبهات هجوم نمیآورد.


تاکنون نظری ثبت نشده است