سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "ولایت الهی، ضامن پیروزی"، سال 1405
امشب می خواهم درباره موضوع بسیار مهمی صحبت کنم و آن ولایت الهی است.قرآن کسی را که تحت ولایت خداوند قرار بگیرد، پیروز و غالب معرفی می کند چون حمایت الهی را دارد. من نصر یعنی حمایت الهی. همان چیزی که حضرت موسی علیه السلام در لحظه ای که به دریا رسید و فرعون و لشکریانش از پشت نزدیک می شدند، اصحابش گفتند: إِنَّا لَمُدْرَکُونَ ما حتماً گرفتار شدیم. اما موسی فرمود: کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ هرگز، همانا پروردگارم با من است و مرا هدایت خواهد کرد. انسان هرچقدر ایمانش قویتر و تقوایش بیشتر بشود، ربّ را میبیند. نه اینکه خدا به کمکش بیاید؛ خدا همیشه کنارش هست. ما رابطه مطلق و دائمی با خدا داریم، ولی انسان وقتی شهود کند که من همیشه در بغل خدا هستم، به خدا آویزانم، بدون خدا هیچی نیستم آن وقت تحت ولایت قرار می گیرد.خدا فرمود: نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ.(ما از رگ گردن به انسان نزدیکتریم). بلکه از خود انسان هم به خودش نزدیکتر است: إِنَّ اللَّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ. وقتی انسان تحت ولایت قرار گرفت، ایمانش زیاد می شود و خدا را بیشتر می بیند. مثل نوزاد که ضعفش را با گریه نشان می دهد و دست مهربانی به دادش می رسد. معصومین هم همینطور بودند؛ شهود عجز و ضعف داشتند و می گفتند: لا نَنْفَعُ وَ لَا نَضُرُّ هیچ سود و زیانی از خودمان نداریم. آیه 54 سوره مائده می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَ یُحِبُّونَهُ...
خدا قومی را در آینده می آورد با ویژگیها:
1. خدا آنها را دوست دارد (محبوب خدا هستند).
2. آنها هم خدا را دوست دارند (عشق دوطرفه).
3. «أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ»: در برابر مومنانِ هر جای جهان، بسیار متواضع و پذیرا هستند.
4. «أَعِزَّةٍ عَلَی الْکَافِرِینَ»: در برابر کافران نفوذناپذیرند، باج نمیدهند و کوتاه نمیآیند.
5. «یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ»: جهاد مستمر در راه خدا دارند.
6. «وَ لَا یَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ»: از ملامت هیچ ملامت کننده ای نمی ترسند؛ نه سازمان ملل، نه حقوق بشر و نه شورای امنیت برایشان مهم نیست. خدا این فضیلت را به هرکس بخواهد می دهد.شیعه و سنی و سایر منابع گفته اند این آیه درباره ایرانیهاست.آیه 55 سوره مائده: إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَ هُمْ رَاکِعُونَ.
تنها ولیّ شما خداست و رسولش و کسانی که ایمان آوردند، نماز برپا می کنند و در حال رکوع زکات می دهند. شیعه و سنی بدون اختلاف گفته اند این آیه در شأن امیرالمومنین علی علیه السلام نازل شده که تنها کسی است که در رکوع زکات داد. خدا می فرماید: و مَنْ یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا (هر کس ولایت خدا و رسول و این مومن را بپذیرد) وارد یک مرحله وجودی و حقیقی می شود. خدا اینها را حزب خودش حساب می کند: «فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ».
در دعا می خوانیم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ حِزْبِکَ إِنَّ حِزْبَکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ». حزب الله یعنی هم حزبی خدا؛ یعنی تصمیم گیری برای مراحل خلقت. شما با حضور خیابانیتان دارید سرنوشت کره زمین را عوض می کنید. اگر کسی ولایت را پذیرفت، عضو حزب خدا می شود. حزب الله یعنی پیروزی قطعی: «فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ».
امشب می خواهم درباره موضوع بسیار مهمی صحبت کنم و آن ولایت الهی است.قرآن کسی را که تحت ولایت خداوند قرار بگیرد، پیروز و غالب معرفی می کند چون حمایت الهی را دارد. من نصر یعنی حمایت الهی. همان چیزی که حضرت موسی علیه السلام در لحظه ای که به دریا رسید و فرعون و لشکریانش از پشت نزدیک می شدند، اصحابش گفتند: إِنَّا لَمُدْرَکُونَ ما حتماً گرفتار شدیم. اما موسی فرمود: کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ هرگز، همانا پروردگارم با من است و مرا هدایت خواهد کرد. انسان هرچقدر ایمانش قویتر و تقوایش بیشتر بشود، ربّ را میبیند. نه اینکه خدا به کمکش بیاید؛ خدا همیشه کنارش هست. ما رابطه مطلق و دائمی با خدا داریم، ولی انسان وقتی شهود کند که من همیشه در بغل خدا هستم، به خدا آویزانم، بدون خدا هیچی نیستم آن وقت تحت ولایت قرار می گیرد.خدا فرمود: نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ.(ما از رگ گردن به انسان نزدیکتریم). بلکه از خود انسان هم به خودش نزدیکتر است: إِنَّ اللَّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ. وقتی انسان تحت ولایت قرار گرفت، ایمانش زیاد می شود و خدا را بیشتر می بیند. مثل نوزاد که ضعفش را با گریه نشان می دهد و دست مهربانی به دادش می رسد. معصومین هم همینطور بودند؛ شهود عجز و ضعف داشتند و می گفتند: لا نَنْفَعُ وَ لَا نَضُرُّ هیچ سود و زیانی از خودمان نداریم. آیه 54 سوره مائده می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَ یُحِبُّونَهُ...
خدا قومی را در آینده می آورد با ویژگیها:
1. خدا آنها را دوست دارد (محبوب خدا هستند).
2. آنها هم خدا را دوست دارند (عشق دوطرفه).
3. «أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ»: در برابر مومنانِ هر جای جهان، بسیار متواضع و پذیرا هستند.
4. «أَعِزَّةٍ عَلَی الْکَافِرِینَ»: در برابر کافران نفوذناپذیرند، باج نمیدهند و کوتاه نمیآیند.
5. «یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ»: جهاد مستمر در راه خدا دارند.
6. «وَ لَا یَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ»: از ملامت هیچ ملامت کننده ای نمی ترسند؛ نه سازمان ملل، نه حقوق بشر و نه شورای امنیت برایشان مهم نیست. خدا این فضیلت را به هرکس بخواهد می دهد.شیعه و سنی و سایر منابع گفته اند این آیه درباره ایرانیهاست.آیه 55 سوره مائده: إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَ هُمْ رَاکِعُونَ.
تنها ولیّ شما خداست و رسولش و کسانی که ایمان آوردند، نماز برپا می کنند و در حال رکوع زکات می دهند. شیعه و سنی بدون اختلاف گفته اند این آیه در شأن امیرالمومنین علی علیه السلام نازل شده که تنها کسی است که در رکوع زکات داد. خدا می فرماید: و مَنْ یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا (هر کس ولایت خدا و رسول و این مومن را بپذیرد) وارد یک مرحله وجودی و حقیقی می شود. خدا اینها را حزب خودش حساب می کند: «فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ».
در دعا می خوانیم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ حِزْبِکَ إِنَّ حِزْبَکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ». حزب الله یعنی هم حزبی خدا؛ یعنی تصمیم گیری برای مراحل خلقت. شما با حضور خیابانیتان دارید سرنوشت کره زمین را عوض می کنید. اگر کسی ولایت را پذیرفت، عضو حزب خدا می شود. حزب الله یعنی پیروزی قطعی: «فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ».
تاکنون نظری ثبت نشده است