display result search
- 27
- 1000
- 1000
- 1000
وحدت امت اسلام و ولایت پذیری
سخنزانی حجت الاسلام محمد رضایی تهرانی با موضوع "وحدت امت اسلام و ولایت پذیری "، سال 1404
میخواهم از یک آموزه بسیار مهم و کاربردی شروع کنم؛ آموزهای از امام صادق علیهالسلام. ایشان میفرمایند: هر کس صلوات بر محمد و آل محمد را با این ذکر همراه کند: و عَجِّل فَرَجَهُم وَ أَهلِک أَعدائَهُم، از یاران امام زمان عجلالله تعالی فرجه الشریف خواهد بود. این یک دستورالعمل استراتژیک است. معنای أهلِک أعدائهم چیست؟ این یعنی: خداوندا، دشمنان آنان (اهل بیت) را نابود کن. امروز مصداق بارز و آشکار این دشمن، رژیم غاصب صهیونیستی و اربابان آمریکایی و مزدوران منطقهای آن است. این ذکر، یک تولی و تبری عملی است. یعنی هم دوستی با دوستان خدا را میطلبد، هم بیزاری از دشمنانش را. در طول تاریخ، دشمنان اهل بیت رنگ و لباس عوض کردهاند. گاهی به نام بنیامیه ظاهر شدند، گاهی به نام بنیعباس، و امروز به نام صهیونیسم و استکبار جهانی. اما جوهره و هویت دشمنی آنها تغییر نکرده است. بنابراین، أهلک اعدائهم همه آنها را از اول تا آخر در بر میگیرد. وقتی ما این ذکر را میگوییم، در حقیقت دعا میکنیم که خداوند زمینه ظهور امام زمان را با نابودی همه سلسلههای ظلم فراهم کند. این صلوات، ما را در صف یاران خاص حضرت حجت قرار میدهد. پس خواهش میکنم، همواره صلواتهایتان را با این ذکر مقدس همراه کنید. بحث بعدی، وحدت بر محور ولایت است. این یک موضوع زیرساختی و حیاتی برای امت اسلام است. چند نکته کلیدی را با هم مرور میکنیم:
وحدت بدون محور، محال است. اگر هر کس بخواهد بر اساس سلیقه و عقیده شخصی خود حرکت کند، هرج و مرج پیش میآید و هیچ جمعیتی شکل نمیگیرد.
محور وحدت باید مستحکم و نشکن باشد. اگر این محور سست باشد، وحدت برپاشده بر آن نیز شکننده و بیدوام خواهد بود. انسانها به خودی خود، محورهای شکنندهای هستند. اگر وحدت حول شخصیتهایی هرچند محبوب شکل گیرد، با تغییر یا حذف آن شخصیت، وحدت متلاشی میشود. تنها محور نشکن برای وحدت، توحید و ولایت الهی است. خداوند در قرآن میفرماید: وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللَّهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا. همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید. این آیه، نسخه کامل وحدت است.
اما حبل الله یا ریسمان الهی چیست؟
برخی میگویند فقط قرآن است. اما از منظر مکتب اهل بیت، حبل الله پیوند ناگسستنی قرآن و عترت است. پیامبر اکرم فرمودند: من در میان شما دو چیز گرانبها میگذارم: کتاب خدا و عترتم. این دو هرگز از هم جدا نمیشوند. قرآن بدون عترت، مانند کتابی است بدون معلم و مفسر راستین. امیرالمؤمنین علیهالسلام حقیقت ناطق قرآن است. در جنگ صفین، وقتی معاویه قرآنها را بر نیزه کرد و فریاد حکمیت قرآن سر داد، امام فرمود: این قرآن نیست؛ این جوهر و مرکب روی کاغذ است. حقیقت قرآن منم. پس، اعتصام بحبل الله یعنی تمسک به قرآنِ مفسَّر به ولایت اهل بیت. این ریسمان، نشکن است.
نکته دیگر در آیه، کلمه جَمیعًا همگی با هم است. خداوند نمیگوید هر کس جداگانه به ریسمان الهی چنگ بزند. میفرماید همگی با هم چنگ بزنید. نماد امروزی این جمیعًا را در راهپیماییهای عظیم امت میبینیم؛ مردمی با نژادها و زبانهای مختلف، اما همه بر یک محور و با یک شعار. خداوند سپس نعمت این وحدت را یادآوری میکند: و اذکُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَیکُم إذ کُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَینَ قُلُوبِکُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إخوانًا به یاد آورید نعمت خدا را بر خودتان؛ آنگاه که دشمن یکدیگر بودید، پس او میان دلهای شما الفت انداخت و به لطفش برادر شدید. امروز، جبهه مقاومت اسلامی از یمن تا فلسطین، از ایران تا عراق و سوریه و لبنان، نمونهای از همین برادری ایمانی است که رنگ و نژاد و زبان در آن معنا ندارد. ولایت فقیه؛ مظهر وحدت در عصر غیبت است. حال سؤال اینجاست: در عصر غیبت امام معصوم، این محور ولایی کیست؟ پاسخ در کلام خود امام زمان عجلالله فرجه است: فَإِنَّهُم حُجَّتِی عَلَیکُم وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیهِم پس به راستی که آنان فقهای جامع الشرایط حجت من بر شمایند و من حجت خدا بر آنانم. در زمان غیبت، ولایت فقیه استمرار ولایت معصومین است. بنابراین، محور وحدت امت اسلام، ولایت فقیه است. وقتی رهبر معظم انقلاب بر وحدت تأکید میکنند، در حقیقت دارند بر محوری تأکید میکنند که خود، مظهر و مجرای آن هستند. وفاق بدون پذیرش این محور، ناممکن است. این ملت با رشادتهایی چون شهادت سرداران بزرگی مثل حاج قاسم سلیمانی و سید حسن نصرالله و هزاران شهید گمنام، پرچم مقاومت را بالا نگه داشتهاند تا به دست صاحباصلیاش، حضرت مهدی موعود بسپارند.
میخواهم از یک آموزه بسیار مهم و کاربردی شروع کنم؛ آموزهای از امام صادق علیهالسلام. ایشان میفرمایند: هر کس صلوات بر محمد و آل محمد را با این ذکر همراه کند: و عَجِّل فَرَجَهُم وَ أَهلِک أَعدائَهُم، از یاران امام زمان عجلالله تعالی فرجه الشریف خواهد بود. این یک دستورالعمل استراتژیک است. معنای أهلِک أعدائهم چیست؟ این یعنی: خداوندا، دشمنان آنان (اهل بیت) را نابود کن. امروز مصداق بارز و آشکار این دشمن، رژیم غاصب صهیونیستی و اربابان آمریکایی و مزدوران منطقهای آن است. این ذکر، یک تولی و تبری عملی است. یعنی هم دوستی با دوستان خدا را میطلبد، هم بیزاری از دشمنانش را. در طول تاریخ، دشمنان اهل بیت رنگ و لباس عوض کردهاند. گاهی به نام بنیامیه ظاهر شدند، گاهی به نام بنیعباس، و امروز به نام صهیونیسم و استکبار جهانی. اما جوهره و هویت دشمنی آنها تغییر نکرده است. بنابراین، أهلک اعدائهم همه آنها را از اول تا آخر در بر میگیرد. وقتی ما این ذکر را میگوییم، در حقیقت دعا میکنیم که خداوند زمینه ظهور امام زمان را با نابودی همه سلسلههای ظلم فراهم کند. این صلوات، ما را در صف یاران خاص حضرت حجت قرار میدهد. پس خواهش میکنم، همواره صلواتهایتان را با این ذکر مقدس همراه کنید. بحث بعدی، وحدت بر محور ولایت است. این یک موضوع زیرساختی و حیاتی برای امت اسلام است. چند نکته کلیدی را با هم مرور میکنیم:
وحدت بدون محور، محال است. اگر هر کس بخواهد بر اساس سلیقه و عقیده شخصی خود حرکت کند، هرج و مرج پیش میآید و هیچ جمعیتی شکل نمیگیرد.
محور وحدت باید مستحکم و نشکن باشد. اگر این محور سست باشد، وحدت برپاشده بر آن نیز شکننده و بیدوام خواهد بود. انسانها به خودی خود، محورهای شکنندهای هستند. اگر وحدت حول شخصیتهایی هرچند محبوب شکل گیرد، با تغییر یا حذف آن شخصیت، وحدت متلاشی میشود. تنها محور نشکن برای وحدت، توحید و ولایت الهی است. خداوند در قرآن میفرماید: وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللَّهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا. همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید. این آیه، نسخه کامل وحدت است.
اما حبل الله یا ریسمان الهی چیست؟
برخی میگویند فقط قرآن است. اما از منظر مکتب اهل بیت، حبل الله پیوند ناگسستنی قرآن و عترت است. پیامبر اکرم فرمودند: من در میان شما دو چیز گرانبها میگذارم: کتاب خدا و عترتم. این دو هرگز از هم جدا نمیشوند. قرآن بدون عترت، مانند کتابی است بدون معلم و مفسر راستین. امیرالمؤمنین علیهالسلام حقیقت ناطق قرآن است. در جنگ صفین، وقتی معاویه قرآنها را بر نیزه کرد و فریاد حکمیت قرآن سر داد، امام فرمود: این قرآن نیست؛ این جوهر و مرکب روی کاغذ است. حقیقت قرآن منم. پس، اعتصام بحبل الله یعنی تمسک به قرآنِ مفسَّر به ولایت اهل بیت. این ریسمان، نشکن است.
نکته دیگر در آیه، کلمه جَمیعًا همگی با هم است. خداوند نمیگوید هر کس جداگانه به ریسمان الهی چنگ بزند. میفرماید همگی با هم چنگ بزنید. نماد امروزی این جمیعًا را در راهپیماییهای عظیم امت میبینیم؛ مردمی با نژادها و زبانهای مختلف، اما همه بر یک محور و با یک شعار. خداوند سپس نعمت این وحدت را یادآوری میکند: و اذکُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَیکُم إذ کُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَینَ قُلُوبِکُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إخوانًا به یاد آورید نعمت خدا را بر خودتان؛ آنگاه که دشمن یکدیگر بودید، پس او میان دلهای شما الفت انداخت و به لطفش برادر شدید. امروز، جبهه مقاومت اسلامی از یمن تا فلسطین، از ایران تا عراق و سوریه و لبنان، نمونهای از همین برادری ایمانی است که رنگ و نژاد و زبان در آن معنا ندارد. ولایت فقیه؛ مظهر وحدت در عصر غیبت است. حال سؤال اینجاست: در عصر غیبت امام معصوم، این محور ولایی کیست؟ پاسخ در کلام خود امام زمان عجلالله فرجه است: فَإِنَّهُم حُجَّتِی عَلَیکُم وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیهِم پس به راستی که آنان فقهای جامع الشرایط حجت من بر شمایند و من حجت خدا بر آنانم. در زمان غیبت، ولایت فقیه استمرار ولایت معصومین است. بنابراین، محور وحدت امت اسلام، ولایت فقیه است. وقتی رهبر معظم انقلاب بر وحدت تأکید میکنند، در حقیقت دارند بر محوری تأکید میکنند که خود، مظهر و مجرای آن هستند. وفاق بدون پذیرش این محور، ناممکن است. این ملت با رشادتهایی چون شهادت سرداران بزرگی مثل حاج قاسم سلیمانی و سید حسن نصرالله و هزاران شهید گمنام، پرچم مقاومت را بالا نگه داشتهاند تا به دست صاحباصلیاش، حضرت مهدی موعود بسپارند.
تاکنون نظری ثبت نشده است