- 3020
- 1000
- 1000
- 1000
تفسیر آیه 73 سوره اعراف
سخنرانی حجت الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره اعراف - آیه 73
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَلِحاً قَالَ یَقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَهٍ غَیْرُهُ قَدْ جَآءَتْکُم بَیِّنَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَکُمْ ءَایَةً فَذَرُوهَا تَأْکُلْ فِى أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ
ترجمه
و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح را (فرستادیم. او نیز مثل حضرت نوح و هود در دعوت مردم به توحید) گفت: اى قوم من! (تنها) خدا را بپرستید، براى شما معبودى جز او نیست. همانا از طرف پروردگارتان معجزه و دلیلى آشکار براى شما آمده است. این شتر ماده (از جانب) خداوند براى شما آیه و نشانه است، (مزاحم آن نشوید و) بگذارید در زمین خدا بچرد، و گزندى به آن نرسانید که عذابى دردناک شمارا خواهد گرفت.
در قرآن، هفت مرتبه از ناقه و بیست و شش بار از قوم ثمود نام برده شده است. ماجراى قوم ثمود در سوره هاى شعرا، قمر، شمس و هود آمده است.
معجزه با کارهاى خارق العاده و عجیب بشرى تفاوتهاى زیادى دارد، از جمله:
الف: معجزه، نیاز به تمرین، تحصیل و تجربه ندارد، ولى کارهاى خارق العاده دیگر، نیاز به تمرین، تلقین و تحصیل دارد.
ب: معجزه از اشخاص خوش سابقه و معصوم صادر مى شود، ولى کارهاى نادر و خارقالعاده دیگر، از افراد نااهل نیز ممکن است صادر شود.
ج: هدف از معجزه، اتمام حجّت و ارشاد و هدایت مردم است، ولى هدف دیگران خودنمایى، شهرت، کسب مال و ایجاد سرگرمى است.
د: کار پیامبران در معجزه، لزوماً همراه با تحدّى و مبارزطلبى و ادّعاى عجز دیگران است، امّا در کار نوابغ و مخترعان و مرتاضان این علائم و نشانه ها لزومى ندارد.
در حدیث مى خوانیم: شترى که قوم ثمود تقاضا کردند، شتر قرمز پر کرک حامله و بسیار بزرگ بود. البتّه نوع تقاضاى مردم از انبیا، گاهى مربوط به شرایط فکرى و زمینه اجتماعى و اقتصادى مردم در آن زمان بوده است، شاید اگر امروز نیز پیامبرى ظهور مى کرد، درخواست خروج هواپیما از دل کوه را از او مى کردند.
به هر حال این شتر امتیازات منحصر به فردى داشت که ناقةاللّه نامیده شد، بدون تماس با شترى دیگر، حامله از دل کوه بیرون آمد و پس از خروج وضع حمل کرد و یک روز در میان، تمام آبِ شهر را مى خورد و در عوض در آن روز به همه آنان شیر مى داد، و این اعجاز الهى بود که مانند آن را نمى توانستند بیاورند و اتمام حجّتى بود که سوءقصد به آن، عذاب خدا را در پى داشت.
پیام ها
1- رسالت حضرت صالح، محدود به قوم ثمود بوده است. «الى ثمود اخاهم صالحاً»
2- انبیا با مردم همچون برادرند. «أخاهم»
3- در تبلیغ و تربیت، از عواطف نیز استفاده کنیم. «یا قوم»
4- ایمان به خدا، سابقه اى به در ازاى تاریخ دارد. «اعبدوا اللّه» امر به عبادت خداوند، نشان ایمان و شناخت مردم است.
5 - یکتاپرستى، محور دعوت پیامبران است. «اعبدوا اللّه»
6- جهت گیرى در عمل، بر اساس عقیده و تفکّر است، «اعبدوا اللّه» زیرا «مالکم من اله غیره»
7- اهداف تمام پیامبران الهى یکسان است. جمله «اعبدوا اللّه مالکم من اله غیره» را تمام انبیا بیان کرده اند.
8 - ارائه دلیل و معجزه از طرف انبیا، در مسیر تربیت مردم و از شئون ربوبیّت خداوند است. «بیّنة من ربّکم» البتّه معجزات گاهى طبق درخواست مردم بوده است، مثل شق القمر و ناقهى صالح.
9- عنایت و لطف ویژه الهى به هرچه تعلّق گیرد، قداست مى یابد. «ناقة اللّه»
10- کیفر بى احترامى به مقدّسات و از بین بردن آنها، عذاب الهى است. «لاتمسّوها بسوء فیأخذکم عذاب الیم»
منبع: پایگاه درس هایی از قرآن
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَلِحاً قَالَ یَقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَهٍ غَیْرُهُ قَدْ جَآءَتْکُم بَیِّنَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَکُمْ ءَایَةً فَذَرُوهَا تَأْکُلْ فِى أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ
ترجمه
و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح را (فرستادیم. او نیز مثل حضرت نوح و هود در دعوت مردم به توحید) گفت: اى قوم من! (تنها) خدا را بپرستید، براى شما معبودى جز او نیست. همانا از طرف پروردگارتان معجزه و دلیلى آشکار براى شما آمده است. این شتر ماده (از جانب) خداوند براى شما آیه و نشانه است، (مزاحم آن نشوید و) بگذارید در زمین خدا بچرد، و گزندى به آن نرسانید که عذابى دردناک شمارا خواهد گرفت.
در قرآن، هفت مرتبه از ناقه و بیست و شش بار از قوم ثمود نام برده شده است. ماجراى قوم ثمود در سوره هاى شعرا، قمر، شمس و هود آمده است.
معجزه با کارهاى خارق العاده و عجیب بشرى تفاوتهاى زیادى دارد، از جمله:
الف: معجزه، نیاز به تمرین، تحصیل و تجربه ندارد، ولى کارهاى خارق العاده دیگر، نیاز به تمرین، تلقین و تحصیل دارد.
ب: معجزه از اشخاص خوش سابقه و معصوم صادر مى شود، ولى کارهاى نادر و خارقالعاده دیگر، از افراد نااهل نیز ممکن است صادر شود.
ج: هدف از معجزه، اتمام حجّت و ارشاد و هدایت مردم است، ولى هدف دیگران خودنمایى، شهرت، کسب مال و ایجاد سرگرمى است.
د: کار پیامبران در معجزه، لزوماً همراه با تحدّى و مبارزطلبى و ادّعاى عجز دیگران است، امّا در کار نوابغ و مخترعان و مرتاضان این علائم و نشانه ها لزومى ندارد.
در حدیث مى خوانیم: شترى که قوم ثمود تقاضا کردند، شتر قرمز پر کرک حامله و بسیار بزرگ بود. البتّه نوع تقاضاى مردم از انبیا، گاهى مربوط به شرایط فکرى و زمینه اجتماعى و اقتصادى مردم در آن زمان بوده است، شاید اگر امروز نیز پیامبرى ظهور مى کرد، درخواست خروج هواپیما از دل کوه را از او مى کردند.
به هر حال این شتر امتیازات منحصر به فردى داشت که ناقةاللّه نامیده شد، بدون تماس با شترى دیگر، حامله از دل کوه بیرون آمد و پس از خروج وضع حمل کرد و یک روز در میان، تمام آبِ شهر را مى خورد و در عوض در آن روز به همه آنان شیر مى داد، و این اعجاز الهى بود که مانند آن را نمى توانستند بیاورند و اتمام حجّتى بود که سوءقصد به آن، عذاب خدا را در پى داشت.
پیام ها
1- رسالت حضرت صالح، محدود به قوم ثمود بوده است. «الى ثمود اخاهم صالحاً»
2- انبیا با مردم همچون برادرند. «أخاهم»
3- در تبلیغ و تربیت، از عواطف نیز استفاده کنیم. «یا قوم»
4- ایمان به خدا، سابقه اى به در ازاى تاریخ دارد. «اعبدوا اللّه» امر به عبادت خداوند، نشان ایمان و شناخت مردم است.
5 - یکتاپرستى، محور دعوت پیامبران است. «اعبدوا اللّه»
6- جهت گیرى در عمل، بر اساس عقیده و تفکّر است، «اعبدوا اللّه» زیرا «مالکم من اله غیره»
7- اهداف تمام پیامبران الهى یکسان است. جمله «اعبدوا اللّه مالکم من اله غیره» را تمام انبیا بیان کرده اند.
8 - ارائه دلیل و معجزه از طرف انبیا، در مسیر تربیت مردم و از شئون ربوبیّت خداوند است. «بیّنة من ربّکم» البتّه معجزات گاهى طبق درخواست مردم بوده است، مثل شق القمر و ناقهى صالح.
9- عنایت و لطف ویژه الهى به هرچه تعلّق گیرد، قداست مى یابد. «ناقة اللّه»
10- کیفر بى احترامى به مقدّسات و از بین بردن آنها، عذاب الهى است. «لاتمسّوها بسوء فیأخذکم عذاب الیم»
منبع: پایگاه درس هایی از قرآن
تاکنون نظری ثبت نشده است