سخنرانی حجت الاسلام سعید شحیطاط با موضوع "دعا و صدقه، سرمایه منتظران "، سال 1405
قرآن کریم در آیاتی نحوه برخورد پیغمبر اکرم صلی الله را با سطوح مختلف جامعه بیان میکند. نتیجه این است که هیچ کس در یک جامعه ایمانی بدون پناهگاه و بدون آغوش گرم پر محبت نیست. اگر کسی اراده کند، حتماً آغوش گرم ولی الله و رسول الله و جانشینانش در انتظار اوست. یک جا قرآن برای گنهکاران می فرماید: اگر کسی گناه کرد و به خودش ظلم نمود، بعد آمد نزد تو (پیغمبر) و قصد توبه و اصلاح داشت، تو هم برایش استغفار کن که خدا او را میبخشد. یعنی گنهکار اگر بخواهد برگردد، بیپناه نیست و راه برگشت وجود دارد. حتی در مورد مشرکین هم قرآن به پیغمبر میفرماید: اگر یک مشرک از تو پناه خواست، به او پناه بده، حتی کلام خدا را به او برسان و به محیط امنی برسانش. یعنی حتی مشرک هم آن لحظهای که میخواهد برگردد، آغوش باز و پر محبتی به نام رسولالله برایش وجود دارد و بن بستی برایش نیست. حالا نسبت به مؤمنین چه طور؟ قرآن میفرماید: «وَإِذَا جَاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ»؛ یعنی اگر اهل ایمان آمدند نزد تو، تو زودتر به آنها سلام کن. امتیاز مؤمن نسبت به گنهکار و مشرک این است که پیغمبر زودتر به او سلام میکند. این سلام زودتر فقط یک لفظ نیست، یک عنایت ویژه و نورانیت و برکتی است.
دو نکته از این آیات برداشت می شود:
نکته اول: هر دوره ای باید آغوش باز و گرم و پر محبتی برای مشرک، گنهکار و مؤمن وجود داشته باشد. ممکن است کسی بگوید من چه گناهی کردم که در زمان رسول الله به دنیا نیامدم؟ میگوییم امروز جانشین رسولالله یعنی امام زمان عجل الله را داری و این آغوش گرم همچنان در انتظار توست.
نکته دوم: آن وجود با محبتی که بیش از خود ما به ما توجه دارد، رسول الله و اولادش ائمه اطهار هستند. «فَقُلْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ» یعنی زودتر تو سلام کن.
امام رضا علیهالسلام فرمود: «الامام ابو الشفیق»؛ امام پدر مهربان است. بعد میگوید امام مثل مادر مهربان است که به فرزندش محبت می کند. این وجود با محبتی که هر آن به یاد ماست و با ماست و دعاگوی ماست، گاهی ما حواسمان به خودمان نبوده، او هوای ما را داشته. اگر درک درستی از توجه امام زمان به خودمان داشته باشیم، مدل زندگیمان عوض میشود. محبت امام به شیعیان و محبت خدا به بندگانش، از جنس محبت مادر به فرزند است، بدون هیچ چشم داشتی. در دعای ابوحمزه ثمالی عرض میکنیم: «الحمدلله الذی تحب الی و هو غنی عنی»؛ خدایی را شکر که به من محبت میکند در حالی که هیچ نیازی به من ندارد. قرآن در ماه ذی الحجه میفرماید: «وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا» و بعد میفرماید: «إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکُمْ جَزَاءً وَلَا شُکُورًا». این حقیقت محبت امام زمان است. روایت شده سائلی به در خانه سیدالشهدا آمد. امام حسین از پشت در دستش را پیچاند و کمکی به او کرد. سائل گفت آقا نمیخواهی چهره ام را ببینی؟ فرمود: دوست دارم چهره ات را ببینم اما نمیخواهم شرم مسئلت کردن را در لحظه سوال در چهرهات ببینم. یعنی نمیخواهم فردا اگر جای من را دیدی، به خاطر این کمک به من سلام کنی. هیچ سود شخصی از کمک به دیگران نمیخواهد. در مورد امام رضا هم هست که سائلی آمد. امام رضا فرمود بنویس. سائل گفت همینجوری شفاهی بگویم. فرمود نه، بنویس؛ ما اهلبیت خجالت مسئلت کردن را در چهره کسی که از ما چیزی نیاز دارد نمیخواهیم ببینیم. خدا در قرآن میگوید: «مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا»؛ کی به من قرض میدهد؟ انقدر دوست دارد من عمل صالح انجام بدهم که میگوید اگر حال نداری عمل صالح انجام بدهی، فرض کن داری به من قرض میدهی. امیرالمؤمنین علیه السلام به یکی از دوستانش فرمود: «عونی» کمکم کنید. نه اینکه علی نیاز به کمک داشته باشد، اما دوست دارد من عمل صالح انجام بدهم. در کربلا امام حسین فریاد زد: «هل من ناصر ینصرنی»؛ انقدر میخواهد یک آدم حسابی از لشکر عمر سعد در بیاید.
حالا ما در جواب محبت امام زمان چه کار میتوانیم بکنیم؟ اول: دعا. دعای ندبه، دعای عهد، دعای فرج. این صبحهای جمعه و این دعاها از چشم حضرت دور نمی ماند. دوم: صدقه. امام زمان تحت حفظ خداست، اما من یک صدقه برای سلامتی او خرج کنم چه زیباست.
سوم: یار جمع کردن. کسانی که با آنها رفت و آمد داریم و تا حالا جذب نشدند، دلشان را نسبت به امام زمان نرم کنیم. اگر ماشین خوب یا موبایل خوب داشته باشیم تبلیغ میکنیم، چرا برای آن اصل کاری عالم که دنیا و آخرت ما به دست اوست آدم جمع نکنیم و تبلیغ نکنیم؟ در روایت داریم که مفضل چند رفیق داشت که نماز نمیخواندند و کبوتر باز بودند. کسانی آمدند نزد امام صادق علیهالسلام که زیرآب مفضل را بزنند. امام صادق یک لیست خرید نوشت و فرمود ببرید به مفضل بدهید. آنها خیال کردند امام مفضل را دعوا کرده است. مفضل نامه را باز کرد و دید محتوایش این است که این چند کالا را نیاز دارم. مفضل پیش رفقایش رفت. آنها گفتند اگر آقا نیاز دارد، ما اسبمان را میفروشیم، طلایمان را میفروشیم، خونه را میفروشیم. پولها را آوردند پیش امام صادق. امام صادق رو به آنها که آمار مفضل را داده بودند کرد و فرمود: «ظننتم ان الله یتقرب الیکم بصلاة وصوم؟» فکر کردید دین فقط نماز و روزه است؟ چهار تا آدم با خودت بیار، آدم جذب کن. لذا برای آقایی که پر از محبت به من و شماست، نقداً فضای مبارزه نظامی برای ما وجود ندارد، اما ما یک دعا، دو صدقه و سه یار جمع کردن داریم و اینکه لشکر امام زمان را بیشتر کنیم.
قرآن کریم در آیاتی نحوه برخورد پیغمبر اکرم صلی الله را با سطوح مختلف جامعه بیان میکند. نتیجه این است که هیچ کس در یک جامعه ایمانی بدون پناهگاه و بدون آغوش گرم پر محبت نیست. اگر کسی اراده کند، حتماً آغوش گرم ولی الله و رسول الله و جانشینانش در انتظار اوست. یک جا قرآن برای گنهکاران می فرماید: اگر کسی گناه کرد و به خودش ظلم نمود، بعد آمد نزد تو (پیغمبر) و قصد توبه و اصلاح داشت، تو هم برایش استغفار کن که خدا او را میبخشد. یعنی گنهکار اگر بخواهد برگردد، بیپناه نیست و راه برگشت وجود دارد. حتی در مورد مشرکین هم قرآن به پیغمبر میفرماید: اگر یک مشرک از تو پناه خواست، به او پناه بده، حتی کلام خدا را به او برسان و به محیط امنی برسانش. یعنی حتی مشرک هم آن لحظهای که میخواهد برگردد، آغوش باز و پر محبتی به نام رسولالله برایش وجود دارد و بن بستی برایش نیست. حالا نسبت به مؤمنین چه طور؟ قرآن میفرماید: «وَإِذَا جَاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ»؛ یعنی اگر اهل ایمان آمدند نزد تو، تو زودتر به آنها سلام کن. امتیاز مؤمن نسبت به گنهکار و مشرک این است که پیغمبر زودتر به او سلام میکند. این سلام زودتر فقط یک لفظ نیست، یک عنایت ویژه و نورانیت و برکتی است.
دو نکته از این آیات برداشت می شود:
نکته اول: هر دوره ای باید آغوش باز و گرم و پر محبتی برای مشرک، گنهکار و مؤمن وجود داشته باشد. ممکن است کسی بگوید من چه گناهی کردم که در زمان رسول الله به دنیا نیامدم؟ میگوییم امروز جانشین رسولالله یعنی امام زمان عجل الله را داری و این آغوش گرم همچنان در انتظار توست.
نکته دوم: آن وجود با محبتی که بیش از خود ما به ما توجه دارد، رسول الله و اولادش ائمه اطهار هستند. «فَقُلْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ» یعنی زودتر تو سلام کن.
امام رضا علیهالسلام فرمود: «الامام ابو الشفیق»؛ امام پدر مهربان است. بعد میگوید امام مثل مادر مهربان است که به فرزندش محبت می کند. این وجود با محبتی که هر آن به یاد ماست و با ماست و دعاگوی ماست، گاهی ما حواسمان به خودمان نبوده، او هوای ما را داشته. اگر درک درستی از توجه امام زمان به خودمان داشته باشیم، مدل زندگیمان عوض میشود. محبت امام به شیعیان و محبت خدا به بندگانش، از جنس محبت مادر به فرزند است، بدون هیچ چشم داشتی. در دعای ابوحمزه ثمالی عرض میکنیم: «الحمدلله الذی تحب الی و هو غنی عنی»؛ خدایی را شکر که به من محبت میکند در حالی که هیچ نیازی به من ندارد. قرآن در ماه ذی الحجه میفرماید: «وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا» و بعد میفرماید: «إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکُمْ جَزَاءً وَلَا شُکُورًا». این حقیقت محبت امام زمان است. روایت شده سائلی به در خانه سیدالشهدا آمد. امام حسین از پشت در دستش را پیچاند و کمکی به او کرد. سائل گفت آقا نمیخواهی چهره ام را ببینی؟ فرمود: دوست دارم چهره ات را ببینم اما نمیخواهم شرم مسئلت کردن را در لحظه سوال در چهرهات ببینم. یعنی نمیخواهم فردا اگر جای من را دیدی، به خاطر این کمک به من سلام کنی. هیچ سود شخصی از کمک به دیگران نمیخواهد. در مورد امام رضا هم هست که سائلی آمد. امام رضا فرمود بنویس. سائل گفت همینجوری شفاهی بگویم. فرمود نه، بنویس؛ ما اهلبیت خجالت مسئلت کردن را در چهره کسی که از ما چیزی نیاز دارد نمیخواهیم ببینیم. خدا در قرآن میگوید: «مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا»؛ کی به من قرض میدهد؟ انقدر دوست دارد من عمل صالح انجام بدهم که میگوید اگر حال نداری عمل صالح انجام بدهی، فرض کن داری به من قرض میدهی. امیرالمؤمنین علیه السلام به یکی از دوستانش فرمود: «عونی» کمکم کنید. نه اینکه علی نیاز به کمک داشته باشد، اما دوست دارد من عمل صالح انجام بدهم. در کربلا امام حسین فریاد زد: «هل من ناصر ینصرنی»؛ انقدر میخواهد یک آدم حسابی از لشکر عمر سعد در بیاید.
حالا ما در جواب محبت امام زمان چه کار میتوانیم بکنیم؟ اول: دعا. دعای ندبه، دعای عهد، دعای فرج. این صبحهای جمعه و این دعاها از چشم حضرت دور نمی ماند. دوم: صدقه. امام زمان تحت حفظ خداست، اما من یک صدقه برای سلامتی او خرج کنم چه زیباست.
سوم: یار جمع کردن. کسانی که با آنها رفت و آمد داریم و تا حالا جذب نشدند، دلشان را نسبت به امام زمان نرم کنیم. اگر ماشین خوب یا موبایل خوب داشته باشیم تبلیغ میکنیم، چرا برای آن اصل کاری عالم که دنیا و آخرت ما به دست اوست آدم جمع نکنیم و تبلیغ نکنیم؟ در روایت داریم که مفضل چند رفیق داشت که نماز نمیخواندند و کبوتر باز بودند. کسانی آمدند نزد امام صادق علیهالسلام که زیرآب مفضل را بزنند. امام صادق یک لیست خرید نوشت و فرمود ببرید به مفضل بدهید. آنها خیال کردند امام مفضل را دعوا کرده است. مفضل نامه را باز کرد و دید محتوایش این است که این چند کالا را نیاز دارم. مفضل پیش رفقایش رفت. آنها گفتند اگر آقا نیاز دارد، ما اسبمان را میفروشیم، طلایمان را میفروشیم، خونه را میفروشیم. پولها را آوردند پیش امام صادق. امام صادق رو به آنها که آمار مفضل را داده بودند کرد و فرمود: «ظننتم ان الله یتقرب الیکم بصلاة وصوم؟» فکر کردید دین فقط نماز و روزه است؟ چهار تا آدم با خودت بیار، آدم جذب کن. لذا برای آقایی که پر از محبت به من و شماست، نقداً فضای مبارزه نظامی برای ما وجود ندارد، اما ما یک دعا، دو صدقه و سه یار جمع کردن داریم و اینکه لشکر امام زمان را بیشتر کنیم.
تاکنون نظری ثبت نشده است