- 100
- 1000
- 1000
- 1000
دستگیری از خلق در سیره امام رضا علیهالسلام
سخنرانی حجت الاسلام سیدمجتبی سیدسلیمانی با موضوع "دستگیری از خلق در سیره امام رضا علیهالسلام "، سال 1405
یکی از علمای بزرگ شیعه، مرحوم آیتالله حاج شیخ عباس تهرانی را که قبر مطهرشان در حرم حضرت معصومه است. ایشان از نظر علمی در ردیف مراجع بودند ولی مسئولیت مرجعیت را نپذیرفتند و رساله ندادند. ایشان میفرمودند: من تمام اخبار فضیلت زیارت اهل بیت (علیهم السلام) را بررسی کردم. روایات فراوانی داریم درباره فضیلت زیارت اهل بیت. من به این نتیجه رسیدم که فضیلت زیارت رسول خدا صلی الله تا امام عسکری علیه السلام یک طرف، و فضیلت زیارت علی بن موسی الرضا علیهالسلام یک طرف دیگر است. این کلام یک عالم محدث و فقیه و حدیث شناس است.من فقط یکی دو روایت بخوانم؛ شاید همینها برای پی بردن به عظمت زیارت حضرت کافی باشد. این حدیث هم در کامل الزیارات، هم در کافی مرحوم کلینی، هم در تهذیب شیخ طوسی و هم در امالی شیخ صدوق آمده است. حضرت موسی بن جعفر علیه السلام فرمودند: هنوز امام رضا علیهالسلام به شهادت نرسیده بودند و در قید حیات بودند. حضرت فرمودند: بعد از من و بعد از شهادت فرزندم علی بن موسی، هر کس به زیارت او برود، خدای متعال ثواب هفتاد حج مقبول به او عطا میکند. راوی تعجب کرد. حضرت فرمود: «هفتاد حج»؟ عرض کرد: «هفتصد تا.» حضرت فرمود: «هفتصد تا.» عرض کرد: «هفتاد هزار تا.» سپس حضرت فرمودند: «من گفتم هفتاد هزار حج مقبول؛ چه بسا جایی که قبول نمیشود.»کسی که یک شب مهمان امام رضا علیهالسلام باشد، گویا خدای متعال را در عرشش زیارت کرد.» راوی باز تعجب کرد. حضرت فرمود: «روز قیامت در عرش الهی چهار نفر از اولین و چهار نفر از آخرین حضور پیدا می کنند: از اولین ها حضرت ابراهیم، نوح، عیسی و موسی علیهم السلام و از آخرینها خاتم النبیین، امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین (علیهم السلام). بعد از حضور اینها، خطکشی و شاغولی کشیده میشود. کسانی میتوانند در ردیف ما بنشینند که زائر قبر امامان علیهمالسلام باشند. اما بالاترین درجه و نزدیکترین هدایا مال کسی است که قبر علی بن موسی الرضا علیهالسلام را زیارت کند.» به نظرم همین یک روایت کافی باشد.حدیث بسیار نورانی از خود امام رضا علیه السلام در منابع دست اول ما آمده. ایشان فرمودند: «مؤمن وقتی عقلش به کمال میرسد که چند ویژگی داشته باشد. ویژگی اول: مردم به خیرش امیدوار باشند و آرزوی خیر از او داشته باشند.» اگر ما به درجه ای رسیدهایم که کسی با امید و آرزو به ما مراجعه کند و ما گرفتاری اش را برطرف کنیم، این ویژگی اول است. امام فرمود: خدای نکرده مردم به ما امید داشته باشند ولی ناامید بشوند. روایت داریم اگر کسی به شما امیدی بست، شما امیدش را ناامید نکنید. مرحوم کلینی در کافی شریف مینویسد: سیره امام رضا علیهالسلام این بود که موقع غذا ظرفی کنار سفره می گذاشتند و از هر غذایی دست نخورده در آن می ریختند و می فرمودند: «ببرید برای مساکین و بیچارگان.» غذای دستنخورده را میدادند، بعد شروع میکردند آیات سوره بلد را خواندن: «فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَه»؛ چرا انسان از این گردنه بالا نمیرود؟ «وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَه»؛ کدام گردنه؟ «فَکُّ رَقَبَه»؛ «أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَه». باز مرحوم کلینی مینویسد: امام رضا علیه السلام فرمود: صاحب نعمت در معرض خطر است، چون خداوند در آن نعمت حقوقی دارد که باید ادا شود.سپس حضرت قسم خوردند: به خدا قسم، از نعمتهایی که خدا به من داده نگرانم تا حقوق الهی را ادا کنم.» راوی که از اصحاب خوب حضرت بود تعجب کرد و گفت: آقا! شما با این عظمت باز نگرانید؟ حضرت فرمودند: «خدا را شکر میکنم که بر من منت نهاده و حق الهی را ادا میکنم، ولی نگرانم. مؤمن همیشه باید ترس و خشیت داشته باشد.» از خدای متعال بترسید. نعمتهایی که خدا به شما داده با گناه فراری ندهید. اگر میخواهید نعمت ادامه پیدا کند، شکر خدا و طاعت خدا پیشه کنید. و بالاترین شکر نعمت الهی بعد از ایمان به خدا و اعتراف به حقوق اولیای الهی، بالاتر از این نیست: اینکه به برادران ایمانیات کمک کنی. از این سپاسگزاری بالاتر پیدا نمی شود.
یکی از علمای بزرگ شیعه، مرحوم آیتالله حاج شیخ عباس تهرانی را که قبر مطهرشان در حرم حضرت معصومه است. ایشان از نظر علمی در ردیف مراجع بودند ولی مسئولیت مرجعیت را نپذیرفتند و رساله ندادند. ایشان میفرمودند: من تمام اخبار فضیلت زیارت اهل بیت (علیهم السلام) را بررسی کردم. روایات فراوانی داریم درباره فضیلت زیارت اهل بیت. من به این نتیجه رسیدم که فضیلت زیارت رسول خدا صلی الله تا امام عسکری علیه السلام یک طرف، و فضیلت زیارت علی بن موسی الرضا علیهالسلام یک طرف دیگر است. این کلام یک عالم محدث و فقیه و حدیث شناس است.من فقط یکی دو روایت بخوانم؛ شاید همینها برای پی بردن به عظمت زیارت حضرت کافی باشد. این حدیث هم در کامل الزیارات، هم در کافی مرحوم کلینی، هم در تهذیب شیخ طوسی و هم در امالی شیخ صدوق آمده است. حضرت موسی بن جعفر علیه السلام فرمودند: هنوز امام رضا علیهالسلام به شهادت نرسیده بودند و در قید حیات بودند. حضرت فرمودند: بعد از من و بعد از شهادت فرزندم علی بن موسی، هر کس به زیارت او برود، خدای متعال ثواب هفتاد حج مقبول به او عطا میکند. راوی تعجب کرد. حضرت فرمود: «هفتاد حج»؟ عرض کرد: «هفتصد تا.» حضرت فرمود: «هفتصد تا.» عرض کرد: «هفتاد هزار تا.» سپس حضرت فرمودند: «من گفتم هفتاد هزار حج مقبول؛ چه بسا جایی که قبول نمیشود.»کسی که یک شب مهمان امام رضا علیهالسلام باشد، گویا خدای متعال را در عرشش زیارت کرد.» راوی باز تعجب کرد. حضرت فرمود: «روز قیامت در عرش الهی چهار نفر از اولین و چهار نفر از آخرین حضور پیدا می کنند: از اولین ها حضرت ابراهیم، نوح، عیسی و موسی علیهم السلام و از آخرینها خاتم النبیین، امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین (علیهم السلام). بعد از حضور اینها، خطکشی و شاغولی کشیده میشود. کسانی میتوانند در ردیف ما بنشینند که زائر قبر امامان علیهمالسلام باشند. اما بالاترین درجه و نزدیکترین هدایا مال کسی است که قبر علی بن موسی الرضا علیهالسلام را زیارت کند.» به نظرم همین یک روایت کافی باشد.حدیث بسیار نورانی از خود امام رضا علیه السلام در منابع دست اول ما آمده. ایشان فرمودند: «مؤمن وقتی عقلش به کمال میرسد که چند ویژگی داشته باشد. ویژگی اول: مردم به خیرش امیدوار باشند و آرزوی خیر از او داشته باشند.» اگر ما به درجه ای رسیدهایم که کسی با امید و آرزو به ما مراجعه کند و ما گرفتاری اش را برطرف کنیم، این ویژگی اول است. امام فرمود: خدای نکرده مردم به ما امید داشته باشند ولی ناامید بشوند. روایت داریم اگر کسی به شما امیدی بست، شما امیدش را ناامید نکنید. مرحوم کلینی در کافی شریف مینویسد: سیره امام رضا علیهالسلام این بود که موقع غذا ظرفی کنار سفره می گذاشتند و از هر غذایی دست نخورده در آن می ریختند و می فرمودند: «ببرید برای مساکین و بیچارگان.» غذای دستنخورده را میدادند، بعد شروع میکردند آیات سوره بلد را خواندن: «فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَه»؛ چرا انسان از این گردنه بالا نمیرود؟ «وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَه»؛ کدام گردنه؟ «فَکُّ رَقَبَه»؛ «أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَه». باز مرحوم کلینی مینویسد: امام رضا علیه السلام فرمود: صاحب نعمت در معرض خطر است، چون خداوند در آن نعمت حقوقی دارد که باید ادا شود.سپس حضرت قسم خوردند: به خدا قسم، از نعمتهایی که خدا به من داده نگرانم تا حقوق الهی را ادا کنم.» راوی که از اصحاب خوب حضرت بود تعجب کرد و گفت: آقا! شما با این عظمت باز نگرانید؟ حضرت فرمودند: «خدا را شکر میکنم که بر من منت نهاده و حق الهی را ادا میکنم، ولی نگرانم. مؤمن همیشه باید ترس و خشیت داشته باشد.» از خدای متعال بترسید. نعمتهایی که خدا به شما داده با گناه فراری ندهید. اگر میخواهید نعمت ادامه پیدا کند، شکر خدا و طاعت خدا پیشه کنید. و بالاترین شکر نعمت الهی بعد از ایمان به خدا و اعتراف به حقوق اولیای الهی، بالاتر از این نیست: اینکه به برادران ایمانیات کمک کنی. از این سپاسگزاری بالاتر پیدا نمی شود.
تاکنون نظری ثبت نشده است