سخنرانی حجت الاسلام محمد صابر جعفری با موضوع «شیعه تنوری»، سال 1405
در طول تاریخ امامت، همواره این سوال مطرح بوده که «چرا ائمه قیام نمیکنند؟». امام رضا علیه السلام در پاسخ به این سوال، یکی از مهمترین علل را «قِلَّتِ أَعْوَانٍ» معرفی فرمودند.
یارانی که امام صادق علیه السلام فرمود اگر حتی 18 نفر از آنان را داشتم قیام میکردم دو ویژگی داشتند: اول، ایمان، اخلاق و پاکدامنی و دوم، بیعت جانبازی و جانفشانی؛ همانگونه که در بیعت عقبه، 72 نفر با پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بیعت کردند و گفتند «جان فدای تو، تا هستیم نمیگذاریم به تو آسیبی برسد». انقلاب اسلامی، این دو ویژگی را در امت ایران فراهم آورد؛ مادرانی که چندین فرزند خود را در راه دین فدا کردند و مردانی که در میدانهای جنگ و مین، «آتش را در دست گرفتند تا سرد شود».
امام سجاد علیه السلام در روایتی به افرادی که اصرار بر قیام داشتند فرمود «أَیُّکُمْ یَأْخُذُ هَذِهِ الْجَمْرَةَ بِیَدِهِ حَتَّى تَبْرُدَ؟؛ کدام یک از شما این پاره آتش را در دست میگیرد تا سرد شود؟». امام راحل فرمودند «من و امت من همان کسانی هستیم که آتش را در دست گرفتیم و خاموشش کردیم». آن آتش، شکنجههای ساواک، تبعیدها، گلولههای رژیم شاه و سپس جنگ تحمیلی بود که همه دنیا به صدام کمک کردند، اما مردم ایران با تحمل آن «آتش» در جبههها و پشت جبهه، آن را سرد کردند.
در داستان «هارون مکی» که بیدرنگ به فرمان امام صادق علیه السلام وارد تنور داغ شد و آتش بر او سرد و سلامت گشت، را با فرد خراسانی که تردید کرد و شرمنده شد مقایسه کنید. «شیعه تنوری» یعنی کسی که وقتی دستور الهی را میشنود، بیچون و چرا «سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا» میگوید و تسلیم است.
در طول تاریخ امامت، همواره این سوال مطرح بوده که «چرا ائمه قیام نمیکنند؟». امام رضا علیه السلام در پاسخ به این سوال، یکی از مهمترین علل را «قِلَّتِ أَعْوَانٍ» معرفی فرمودند.
یارانی که امام صادق علیه السلام فرمود اگر حتی 18 نفر از آنان را داشتم قیام میکردم دو ویژگی داشتند: اول، ایمان، اخلاق و پاکدامنی و دوم، بیعت جانبازی و جانفشانی؛ همانگونه که در بیعت عقبه، 72 نفر با پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بیعت کردند و گفتند «جان فدای تو، تا هستیم نمیگذاریم به تو آسیبی برسد». انقلاب اسلامی، این دو ویژگی را در امت ایران فراهم آورد؛ مادرانی که چندین فرزند خود را در راه دین فدا کردند و مردانی که در میدانهای جنگ و مین، «آتش را در دست گرفتند تا سرد شود».
امام سجاد علیه السلام در روایتی به افرادی که اصرار بر قیام داشتند فرمود «أَیُّکُمْ یَأْخُذُ هَذِهِ الْجَمْرَةَ بِیَدِهِ حَتَّى تَبْرُدَ؟؛ کدام یک از شما این پاره آتش را در دست میگیرد تا سرد شود؟». امام راحل فرمودند «من و امت من همان کسانی هستیم که آتش را در دست گرفتیم و خاموشش کردیم». آن آتش، شکنجههای ساواک، تبعیدها، گلولههای رژیم شاه و سپس جنگ تحمیلی بود که همه دنیا به صدام کمک کردند، اما مردم ایران با تحمل آن «آتش» در جبههها و پشت جبهه، آن را سرد کردند.
در داستان «هارون مکی» که بیدرنگ به فرمان امام صادق علیه السلام وارد تنور داغ شد و آتش بر او سرد و سلامت گشت، را با فرد خراسانی که تردید کرد و شرمنده شد مقایسه کنید. «شیعه تنوری» یعنی کسی که وقتی دستور الهی را میشنود، بیچون و چرا «سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا» میگوید و تسلیم است.
تاکنون نظری ثبت نشده است