- 544
- 1000
- 1000
- 1000
قیامت و آثار فردی و اجتماعی آن، 6
سخنرانی حجت الاسلام دکتر ناصر رفیعی با موضوع "قیامت و آثار فردی و اجتماعی آن"، جلسه ششم: قیامت، روز نداها و حسرتها ، سال 1404
آنچه امشب مورد بحث است، یکی از اسامی قیامت به نام «یوم التناد» است. تناد در اصل تنادی بوده یعنی روز ندا و صدا. این اسم یک بار در قرآن و در سوره غافر آیه 29 از قول مؤمن آلفرعون آمده که به مردم میگفت: «من نگران شما هستم از روز قیامت» و به جای قیامت تعبیر «یوم التناد» را به کار برد. چرا قیامت را روز ندا میگویند؟ چون در صحرای محشر نداهای مختلفی داده میشود. از قرآن شش مورد ندا را یادداشت کردهام:
ندای اول: ندای بهشتیان به جهنمیان
قرآن میفرماید بهشتیان به جهنمیان میگویند: «چه چیز شما را به جهنم وارد کرد؟» (ما سَلَکَکُم فی سَقَر). آنها جواب میدهند چهار عیب داشتیم:
1. نماز نمیخواندیم
2. به فقرا کمک نمیکردیم
3. با افراد پست و اهل فساد همنشین بودیم (کُنّا نَخوضُ مع الخائضین)
4. روز جزا را تکذیب میکردیم
ندای دوم: ندای اهل اعراف. اعراف جای بلندی است مشرف بر بهشت و جهنم. طبق روایات، اهل اعراف انبیا و ائمه معصومین علیهمالسلام هستند. آنها مردم را از چهره میشناسند و هم با بهشتیان و هم با جهنمیان صحبت میکنند. به جهنمیان میگویند: «دیدید اجتماعات و تکبرتان به درد نخورد؟ شما میگفتید این مؤمنان به جایی نمیرسند، حالا ببینید آنها دارند به بهشت میروند و شما به جهنم». سپس به بهشتیان خطاب میکنند: «سلام بر شما، وارد بهشت شوید که ترسی ندارید».
ندای سوم: ندای کمکخواهی دوزخیان
جهنمیان به بهشتیان ندا میدهند: «کمی آب یا غذا به ما بدهید». بهشتیان پاسخ میدهند: «خدا اینها را بر کافران حرام کرده است». کسی که در دنیا آب را بر لبهای تشنه اهل بیت علیهمالسلام بست، در آخرت با تشنگی به درک واصل میشود.
ندای چهارم: نداهای منافقان
منافقان وقتی میبینند مؤمنان با نوری درخشان وارد محشر میشوند، به آنها میگویند: «چرا شما نور دارید ولی ما نداریم؟ مگر ما با هم نبودیم؟» مؤمنان پاسخ میدهند: «این نورها مال اینجا نیست، حق اشتراک آن را در دنیا میدادند؛ نماز با کسالت نخواندید، انفاق نکردید، وضو نگرفتید». سپس به منافقان میگویند: «شما پنج عیب داشتید: با خدا نیرنگ زدید (ریا کردید)، امروز و فردا کردید و فرصتها را سوزاندید، در خدا و قیامت شک کردید، آرزوهای طولانی شما را گرفت، و شیطان شما را فریب داد».
آنچه امشب مورد بحث است، یکی از اسامی قیامت به نام «یوم التناد» است. تناد در اصل تنادی بوده یعنی روز ندا و صدا. این اسم یک بار در قرآن و در سوره غافر آیه 29 از قول مؤمن آلفرعون آمده که به مردم میگفت: «من نگران شما هستم از روز قیامت» و به جای قیامت تعبیر «یوم التناد» را به کار برد. چرا قیامت را روز ندا میگویند؟ چون در صحرای محشر نداهای مختلفی داده میشود. از قرآن شش مورد ندا را یادداشت کردهام:
ندای اول: ندای بهشتیان به جهنمیان
قرآن میفرماید بهشتیان به جهنمیان میگویند: «چه چیز شما را به جهنم وارد کرد؟» (ما سَلَکَکُم فی سَقَر). آنها جواب میدهند چهار عیب داشتیم:
1. نماز نمیخواندیم
2. به فقرا کمک نمیکردیم
3. با افراد پست و اهل فساد همنشین بودیم (کُنّا نَخوضُ مع الخائضین)
4. روز جزا را تکذیب میکردیم
ندای دوم: ندای اهل اعراف. اعراف جای بلندی است مشرف بر بهشت و جهنم. طبق روایات، اهل اعراف انبیا و ائمه معصومین علیهمالسلام هستند. آنها مردم را از چهره میشناسند و هم با بهشتیان و هم با جهنمیان صحبت میکنند. به جهنمیان میگویند: «دیدید اجتماعات و تکبرتان به درد نخورد؟ شما میگفتید این مؤمنان به جایی نمیرسند، حالا ببینید آنها دارند به بهشت میروند و شما به جهنم». سپس به بهشتیان خطاب میکنند: «سلام بر شما، وارد بهشت شوید که ترسی ندارید».
ندای سوم: ندای کمکخواهی دوزخیان
جهنمیان به بهشتیان ندا میدهند: «کمی آب یا غذا به ما بدهید». بهشتیان پاسخ میدهند: «خدا اینها را بر کافران حرام کرده است». کسی که در دنیا آب را بر لبهای تشنه اهل بیت علیهمالسلام بست، در آخرت با تشنگی به درک واصل میشود.
ندای چهارم: نداهای منافقان
منافقان وقتی میبینند مؤمنان با نوری درخشان وارد محشر میشوند، به آنها میگویند: «چرا شما نور دارید ولی ما نداریم؟ مگر ما با هم نبودیم؟» مؤمنان پاسخ میدهند: «این نورها مال اینجا نیست، حق اشتراک آن را در دنیا میدادند؛ نماز با کسالت نخواندید، انفاق نکردید، وضو نگرفتید». سپس به منافقان میگویند: «شما پنج عیب داشتید: با خدا نیرنگ زدید (ریا کردید)، امروز و فردا کردید و فرصتها را سوزاندید، در خدا و قیامت شک کردید، آرزوهای طولانی شما را گرفت، و شیطان شما را فریب داد».
تاکنون نظری ثبت نشده است