- 207
- 1000
- 1000
- 1000
نکاتی از نامه 31 نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علیهالسلام، 16
سخنرانی حجت الاسلام محمدجواد نظافت با موضوع «نکاتی از نامه 31 نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علیهالسلام»، جلسه شانزدهم: آخرت و ابدیت، سال 1402
حضرت فرمود آخرت را به دنیا مفروش. و گفتیم که این معنایش این نیست که دنیا را آباد نکنید، به دنیا رسیدگی نکنید. اسلام دین ریاضتهای غیر منطقی نیست. اسلام دین ترک دنیا نیست اسلام دین رهبانیت نیست. آخرت از متن دنیا میگذرد. منتها آخرت را نباید فروخت و همه باید همتشان عالی باشد یعنی کم نباید بخواهند. اسلام اصلاً دین قناعت نیست. وقتی پای آخرت پیش میآید. دین قناعت نیست. یعنی همه بیشترینها را بخواهند.
این عبارت دعای کمیل خیلی قشنگ هست. «وَ اجْعَلْنِى مِنْ أَحْسَنِ عَبِیدِکَ نَصِیباً» خدایا من را از کسانی قرار بده که برترین نصیبها و بهرهها را از تو دارند. «وَأَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْکَ» من را از کسانی قرار بده که منزلتشان نسبت به تو از همه نزدیکتر و بالاتر هست. «وَأَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَیْکَ، فَإِنَّهُ لاَ یُنَالُ ذلِکَ إِلاَّ بِفَضْلِکَ» سر مسائل دنیوی که میشود میگویند قانع باشید بگید خدا را شکر که حال دلتان خراب نشود. پس دنیا را همه تلاش میکنیم همه آباد میکنیم منتها مواظب هستیم آخرتمان خراب نشود. و اتفاقاً این آباد کردن دنیا وسیله عمران آخرت ما هم باشد. خب حالا بعضی ممکن است بگویند آقا شما هی میگویید آخرت، آخرت کدام آخرت، یقین نداریم چه کسی رفته، ما هم میگوییم راست میگویید هیچکس ابتدای کار یقین ندارد. قبلاً هم توی عبارت قبلیه بالیقین توضیح مفصل دادیم. ولی احتمال که میدهیم دنیا دنیای احتمالات هست.
شما برای زندگی دنیویتان چیکار میکنید. مگه برای دنیا یقین داریم، یعنی آدمها سرمایهگذاریهای که میکنند، نمیدانم کشتیگیرا، هر کسی یقین دارد چقدر نتیجه میگیرد. احتمال میدهم احتمال میدهم بعد هر چه محتمل عظیم تر باشد، احتمالات کم، بیشتر قابل اعتنا هست. هرچه محتمل ضعیفتر باشه احتمالات عظیم هم قابل اعتنا.
حضرت فرمود آخرت را به دنیا مفروش. و گفتیم که این معنایش این نیست که دنیا را آباد نکنید، به دنیا رسیدگی نکنید. اسلام دین ریاضتهای غیر منطقی نیست. اسلام دین ترک دنیا نیست اسلام دین رهبانیت نیست. آخرت از متن دنیا میگذرد. منتها آخرت را نباید فروخت و همه باید همتشان عالی باشد یعنی کم نباید بخواهند. اسلام اصلاً دین قناعت نیست. وقتی پای آخرت پیش میآید. دین قناعت نیست. یعنی همه بیشترینها را بخواهند.
این عبارت دعای کمیل خیلی قشنگ هست. «وَ اجْعَلْنِى مِنْ أَحْسَنِ عَبِیدِکَ نَصِیباً» خدایا من را از کسانی قرار بده که برترین نصیبها و بهرهها را از تو دارند. «وَأَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْکَ» من را از کسانی قرار بده که منزلتشان نسبت به تو از همه نزدیکتر و بالاتر هست. «وَأَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَیْکَ، فَإِنَّهُ لاَ یُنَالُ ذلِکَ إِلاَّ بِفَضْلِکَ» سر مسائل دنیوی که میشود میگویند قانع باشید بگید خدا را شکر که حال دلتان خراب نشود. پس دنیا را همه تلاش میکنیم همه آباد میکنیم منتها مواظب هستیم آخرتمان خراب نشود. و اتفاقاً این آباد کردن دنیا وسیله عمران آخرت ما هم باشد. خب حالا بعضی ممکن است بگویند آقا شما هی میگویید آخرت، آخرت کدام آخرت، یقین نداریم چه کسی رفته، ما هم میگوییم راست میگویید هیچکس ابتدای کار یقین ندارد. قبلاً هم توی عبارت قبلیه بالیقین توضیح مفصل دادیم. ولی احتمال که میدهیم دنیا دنیای احتمالات هست.
شما برای زندگی دنیویتان چیکار میکنید. مگه برای دنیا یقین داریم، یعنی آدمها سرمایهگذاریهای که میکنند، نمیدانم کشتیگیرا، هر کسی یقین دارد چقدر نتیجه میگیرد. احتمال میدهم احتمال میدهم بعد هر چه محتمل عظیم تر باشد، احتمالات کم، بیشتر قابل اعتنا هست. هرچه محتمل ضعیفتر باشه احتمالات عظیم هم قابل اعتنا.
تاکنون نظری ثبت نشده است