- 4646
- 1000
- 1000
- 1000
تفسیر آیه 93 و 94 سوره آل عمران
سخنرانی حجت الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره آل عمران - آیه 93 و 94
کُلُّ الْطَّعَامِ کَانَ حِلّاً لِبَنى إِسْرَ ءِیلَ إِلّا مَا حَرَّمَ إِسْرَ ءِیلُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ الْتَّوْرَیةُ قُلْ فَأْتُواْ بِالْتَّوْرَیةِ فَاتْلُوهَآ إِنْ کُنْتُمْ صَدِقِینَ
فَمَنْ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذَ لِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْظَّلِمُونَ
ترجمه
همه غذاها و خوارکىها براى بنى اسرائیل حلال بود، مگر آنچه را اسرائیل (یعقوب) پیش از نزول تورات بر خود حرام کرده بود، بگو: اگر راست مى گویید (که اینها از قبل در تورات حرام بوده است،) تورات را بیاورید و آن را تلاوت کنید (تا ببینید بسیارى از چیزها را بدون نزول وحى از پیش خود، بر خودتان حرام کرده اید).
پس بعد از این، هر کسى بر خدا به دروغ افترا ببندد، آنان ستمگران هستند.
در تفاسیر آمده است که بنى اسرائیل به پیامبر اسلام اشکال مى کردند که اگر تعالیم او موافق تعالیم انبیاى پیشین همچون ابراهیم(ع)، موسى(ع) و عیسى (ع) است، پس چرا گوشت و شیر شتر را حرام نمى داند؟! این آیه در جواب آنها نازل شد، که تمام غذاها براى بنى اسرائیل حلال بوده است وتنها حضرت یعقوب بعضى از غذاها را بر خود تحریم نموده بود. و دلیل این تحریم نیز چنانکه در بعضى تفاسیر آمده، آن است که وقتى حضرت یعقوب گوشت شتر را استفاده مى نمود، موجب ناراحتى جسمى او مىشد، او از این غذا پرهیز مى کرد و بنى اسرائیل گمان مىبردند که این یک تحریم شرعى و ابدى است.
«طَعام» به چیزى گفته مى شود که به ذائقه انسان طعم دارد و کلمهى «حِلّ» در برابر «عَقد»، به معناى آزادى و رهایى است.
پیام ها
1- حلال بودن غذاها، یک اصل ثابت در ادیان آسمانى است. «کلّ الطعام کان حلاً»
2- بدون دلیل و تحریم شرعى، حلالها را حرام نپندارید. «حَرّم اسرائیلُ على نفسه»
3- بهترین نوع استدلال، استدلال بر اساس عقاید و کتاب آسمانى طرف مقابل است. «فأتوا بالتوراة»
منع: پایگاه درس هایی از قرآن
کُلُّ الْطَّعَامِ کَانَ حِلّاً لِبَنى إِسْرَ ءِیلَ إِلّا مَا حَرَّمَ إِسْرَ ءِیلُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ الْتَّوْرَیةُ قُلْ فَأْتُواْ بِالْتَّوْرَیةِ فَاتْلُوهَآ إِنْ کُنْتُمْ صَدِقِینَ
فَمَنْ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذَ لِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْظَّلِمُونَ
ترجمه
همه غذاها و خوارکىها براى بنى اسرائیل حلال بود، مگر آنچه را اسرائیل (یعقوب) پیش از نزول تورات بر خود حرام کرده بود، بگو: اگر راست مى گویید (که اینها از قبل در تورات حرام بوده است،) تورات را بیاورید و آن را تلاوت کنید (تا ببینید بسیارى از چیزها را بدون نزول وحى از پیش خود، بر خودتان حرام کرده اید).
پس بعد از این، هر کسى بر خدا به دروغ افترا ببندد، آنان ستمگران هستند.
در تفاسیر آمده است که بنى اسرائیل به پیامبر اسلام اشکال مى کردند که اگر تعالیم او موافق تعالیم انبیاى پیشین همچون ابراهیم(ع)، موسى(ع) و عیسى (ع) است، پس چرا گوشت و شیر شتر را حرام نمى داند؟! این آیه در جواب آنها نازل شد، که تمام غذاها براى بنى اسرائیل حلال بوده است وتنها حضرت یعقوب بعضى از غذاها را بر خود تحریم نموده بود. و دلیل این تحریم نیز چنانکه در بعضى تفاسیر آمده، آن است که وقتى حضرت یعقوب گوشت شتر را استفاده مى نمود، موجب ناراحتى جسمى او مىشد، او از این غذا پرهیز مى کرد و بنى اسرائیل گمان مىبردند که این یک تحریم شرعى و ابدى است.
«طَعام» به چیزى گفته مى شود که به ذائقه انسان طعم دارد و کلمهى «حِلّ» در برابر «عَقد»، به معناى آزادى و رهایى است.
پیام ها
1- حلال بودن غذاها، یک اصل ثابت در ادیان آسمانى است. «کلّ الطعام کان حلاً»
2- بدون دلیل و تحریم شرعى، حلالها را حرام نپندارید. «حَرّم اسرائیلُ على نفسه»
3- بهترین نوع استدلال، استدلال بر اساس عقاید و کتاب آسمانى طرف مقابل است. «فأتوا بالتوراة»
منع: پایگاه درس هایی از قرآن
تاکنون نظری ثبت نشده است