- 5550
- 1000
- 1000
- 1000
تفسیر آیه 146 سوره بقره
سخنرانی حجتالاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره بقره - آیه 146
اَلَّذِینَ ءَاتَیْنَیهُمُ الْکِتَبَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ
ترجمه
(یهود، نصارى و) کسانى که به آنان کتاب (آسمانى) دادهایم او (پیامبر اسلام) را همچون پسران خود مى شناسند، و همانا گروهى از آنان با آنکه حقّ را مى دانند، کتمان مى کنند.
در قرآن چندین مرتبه این واقعیّت بازگو شده است که اهل کتاب، به خاطر بشارت تورات و انجیل به ظهور و بعثت پیامبر اسلام، در انتظار او بودند و ویژگى هاى پیامبر چنان به آنها توضیح داده شده بود که همچون فرزندان خویش به او شناخت پیدا کرده بودند. ولى با این همه، گروهى از آنان حقیقت را کتمان مى کردند. قرآن در جاى دیگر مى فرماید: آنها نه تنها از پیامبر، بلکه از جامعه اى که او تشکیل مى دهد و یارانش نیز خبر داشتند: «محمّد رسول اللّه والّذین معه اشدّاء على الکفّار رحماء بینهم تراهم رُکّعاً سُجّداً یبتغون فضلاً من اللّه و رضواناً سیماهم فى وجوههم من اثَر السجود ذلک مثلهم فىالتّوریة و مثلهم فى الانجیل» محمّد فرستاده خداست و کسانى که با او هستند، در برابر کفّار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند. پیوسته آنان را در حال رکوع و سجود مى بینى، آنها همواره فضل خدا و رضاى او را مى طلبند. نشانه ى آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است، این توصیف آنها در تورات و انجیل است.
قرآن براى شناخت دقیق اهل کتاب از پیامبر، آنرا به شناخت پدر از پسر تشبیه مى کند که روشنترین شناخته است. زیرا:
از ابتداى تولّد و حتّى قبل از آن شکل مى گیرد.
شناختِ چیزى است که انتظار بهمراه دارد.
شناختى است که در آن شکّ راه ندارد.
کتمان علم، بزرگترین گناه است. قرآن درباره ى کتمان کنندگان مى فرماید: «یلعنهم اللّه و یلعنهم اللاعنون» خداوند و تمام فرشتگان و انس و جنّ وهر با شعورى، براى همیشه آنان را لعنت و نفرین مى کنند. آرى، کتمان حقّ، همچون کتمان فرزند خویش است و چه ناجوانمردانه است که پدرى به خاطر لذّت هاى دنیوى، کودک خود را منکر شود!
پیام ها
1- اگر روحیّه ى حقیقت طلبى نباشد، علم به تنهایى کافى نیست. یهود با آن شناخت عمیق از رسول خدا، باز هم او را نپذیرفتند. «یعرفون... لیکتمون»
2- حتّى درباره ى دشمنان، انصاف را مراعات کنیم. قرآن، کتمان را به همه ى اهل کتاب نسبت نمى دهد. «فریقاً منهم لیکتمون»
منبع: پایگاه درس هایی از قران
اَلَّذِینَ ءَاتَیْنَیهُمُ الْکِتَبَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ
ترجمه
(یهود، نصارى و) کسانى که به آنان کتاب (آسمانى) دادهایم او (پیامبر اسلام) را همچون پسران خود مى شناسند، و همانا گروهى از آنان با آنکه حقّ را مى دانند، کتمان مى کنند.
در قرآن چندین مرتبه این واقعیّت بازگو شده است که اهل کتاب، به خاطر بشارت تورات و انجیل به ظهور و بعثت پیامبر اسلام، در انتظار او بودند و ویژگى هاى پیامبر چنان به آنها توضیح داده شده بود که همچون فرزندان خویش به او شناخت پیدا کرده بودند. ولى با این همه، گروهى از آنان حقیقت را کتمان مى کردند. قرآن در جاى دیگر مى فرماید: آنها نه تنها از پیامبر، بلکه از جامعه اى که او تشکیل مى دهد و یارانش نیز خبر داشتند: «محمّد رسول اللّه والّذین معه اشدّاء على الکفّار رحماء بینهم تراهم رُکّعاً سُجّداً یبتغون فضلاً من اللّه و رضواناً سیماهم فى وجوههم من اثَر السجود ذلک مثلهم فىالتّوریة و مثلهم فى الانجیل» محمّد فرستاده خداست و کسانى که با او هستند، در برابر کفّار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند. پیوسته آنان را در حال رکوع و سجود مى بینى، آنها همواره فضل خدا و رضاى او را مى طلبند. نشانه ى آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است، این توصیف آنها در تورات و انجیل است.
قرآن براى شناخت دقیق اهل کتاب از پیامبر، آنرا به شناخت پدر از پسر تشبیه مى کند که روشنترین شناخته است. زیرا:
از ابتداى تولّد و حتّى قبل از آن شکل مى گیرد.
شناختِ چیزى است که انتظار بهمراه دارد.
شناختى است که در آن شکّ راه ندارد.
کتمان علم، بزرگترین گناه است. قرآن درباره ى کتمان کنندگان مى فرماید: «یلعنهم اللّه و یلعنهم اللاعنون» خداوند و تمام فرشتگان و انس و جنّ وهر با شعورى، براى همیشه آنان را لعنت و نفرین مى کنند. آرى، کتمان حقّ، همچون کتمان فرزند خویش است و چه ناجوانمردانه است که پدرى به خاطر لذّت هاى دنیوى، کودک خود را منکر شود!
پیام ها
1- اگر روحیّه ى حقیقت طلبى نباشد، علم به تنهایى کافى نیست. یهود با آن شناخت عمیق از رسول خدا، باز هم او را نپذیرفتند. «یعرفون... لیکتمون»
2- حتّى درباره ى دشمنان، انصاف را مراعات کنیم. قرآن، کتمان را به همه ى اهل کتاب نسبت نمى دهد. «فریقاً منهم لیکتمون»
منبع: پایگاه درس هایی از قران
تاکنون نظری ثبت نشده است