- 2667
- 1000
- 1000
- 1000
راشدین، راکدین و اهل انحطاط - جلسه ی دوم
سخنرانی حجت الاسلام دکتر ناصر رفیعی با موضوع « راشدین، راکدین و اهل انحطاط »، جلسه دوم، 1398
انسان ها با بهره گیری از سرمایه های خود به سه دسته تقسیم می شوند: اهل رشد، اهل رکود و اهل انحطاط.
خداوند در سه سوره به عواملی که سبب این امور در زندگی انسان می شود اشاره کرده است:
1. سوره ی غافر (مؤمن)
خداوند در این سوره ماجرای فرعون و موسی را بیان می کند و از شخصی سخن می گوید که در میان فرعونیان بود اما به دین موسی گرویده بود. او دین خود را پنهان می کرد تا زمانی که شرایط ایجاب کرد که او دینش را آشکار کند. در آن زمان به اهل خود گفت که اگر می خواهید اهل رشد باشید، با انبیاء همراه شوید.
2. سوره ی غافر
3. سوره ی حجرات
خداوند در این سوره می فرماید که اگر کسی از خوبی ها استقبال می کند، اگر چه خود آن را انجام نداده باشد و از بدی ها بیزار است، می تواند اهل رشد باشد.
یکی از راه های رسیدن به رشد، بزرگ دیدن خدا و کوچک دیدن خود است. هر قدر انسان خود را حقیر و کوچک بپندارد، در نظر خداوند بالاترین مقام را پیدا خواهد کرد.
امام علی (ع) در خطبه ی دویست و بیست و یک از نهج البلاغه در تفسیر آیه ای از قرآن می فرماید که ای انسان چه چیز تو را بزرگ کرده است؟
ایشان سه علت برای این امر بیان می کنند:
1. جهل انسان
2. سِتر و پوشانندگی خدا
3. کرم و جود خداوند
انسان ها با بهره گیری از سرمایه های خود به سه دسته تقسیم می شوند: اهل رشد، اهل رکود و اهل انحطاط.
خداوند در سه سوره به عواملی که سبب این امور در زندگی انسان می شود اشاره کرده است:
1. سوره ی غافر (مؤمن)
خداوند در این سوره ماجرای فرعون و موسی را بیان می کند و از شخصی سخن می گوید که در میان فرعونیان بود اما به دین موسی گرویده بود. او دین خود را پنهان می کرد تا زمانی که شرایط ایجاب کرد که او دینش را آشکار کند. در آن زمان به اهل خود گفت که اگر می خواهید اهل رشد باشید، با انبیاء همراه شوید.
2. سوره ی غافر
3. سوره ی حجرات
خداوند در این سوره می فرماید که اگر کسی از خوبی ها استقبال می کند، اگر چه خود آن را انجام نداده باشد و از بدی ها بیزار است، می تواند اهل رشد باشد.
یکی از راه های رسیدن به رشد، بزرگ دیدن خدا و کوچک دیدن خود است. هر قدر انسان خود را حقیر و کوچک بپندارد، در نظر خداوند بالاترین مقام را پیدا خواهد کرد.
امام علی (ع) در خطبه ی دویست و بیست و یک از نهج البلاغه در تفسیر آیه ای از قرآن می فرماید که ای انسان چه چیز تو را بزرگ کرده است؟
ایشان سه علت برای این امر بیان می کنند:
1. جهل انسان
2. سِتر و پوشانندگی خدا
3. کرم و جود خداوند
کاربر مهمان